ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο Αυτισμός μέσα από τα μάτια ενός Αυτιστικού…

Είναι φορές που χάνομαι. Χάνομαι όσο ζω. Φεύγω. Ψυχή τε και σώματι. Εξαφανίζομαι στον κόσμο τον δικό μου. Και έτσι, χαμένος, ζω.

 

του Μιχάλη Ρούσσου – Σχεδιαστής
Εκ των ιδρυτών της ομάδας δράσης νευροδιαφορετικών ανθρώπων, Greek Neurodivergent Collective, που σκοπό έχουν να αναδείξουν τί εστί Νευροδιαφορετικότητα μέσα από τα μάτια τους.

 

Ζω.

Και κάπως έτσι ήρθα και σήμερα. Μου ανατέθηκε να μιλήσω για θέματα που σχετίζονται με τον αυτισμό. Θέματα τόσο γνωστά όσο και άγνωστα. Αλλά μόλις το ακούω το μόνο που έγινε και γίνεται, ήταν να φύγω. Έφυγα, ο νους μου περιπλανιόταν, στο παρελθόν, στο παρόν και –στο υποθετικό μου – μέλλον.

Τα θέματα πολλά. Τόσο τα δικά μου, όσο και όλα γνωρίζω. Είτε γνωστών δικών μου, είτε κοινωνικά και νομικά.

Είχα χαθεί, σε μια θάλασσα σκέψεων. Και μόλις γύρισα, σε μία στιγμή, η απάντηση που δίνω;

Meltdown411 | “Ο αυτισμός δεν είναι κάτι που έχω, είναι η ταυτότητά μου…”

Meltdown411 | “Ο αυτισμός δεν είναι κάτι που έχω, είναι η ταυτότητά μου…”

Τι εννοείς;

Μια ερώτηση αρκετά περίεργη, ειδικά όταν υπάρχει επίγνωση.
Αλλά αληθινά, είχα χαθεί. Σαν να ήμουν μέσα σε μια θάλασσα, χωρίς να ξέρω να κολυμπώ. Να πνίγομαι. Σε μια θάλασσα πληροφορίας.

Όχι.

Λάθος.

Υπερπληροφορίας.
Και κάπως έτσι μπορείτε να κατανοήσετε ένα από τα θέματα αυτά. Η κατανόηση. Η κατανόηση μέσα από τα μάτια μας δεν είναι αναλογική. Ένας διακόπτης ON/OFF.
Είναι μία κατάσταση αλλιώτικη. Και αυτή είναι η αρχή όλων των θεμάτων.

«Για ΑμεΑ δε σου φαίνεται… Ό,τι κι αν έχεις, φαίνεσαι μια χαρά»

«Για ΑμεΑ δε σου φαίνεται… Ό,τι κι αν έχεις, φαίνεσαι μια χαρά»

Χρόνος; Πρόγραμμα; Οργάνωση;
Τι είναι αυτά;

Λέξεις.

Έννοιες.

Έννοιες που δυσκολεύομαι να κατανοήσω.
Να αποκτήσω .

Γιατί ο αυτισμός σε κάνει πολεμιστή. Σε μαθαίνει για να ζήσεις στον κόσμο αυτό, να πολεμάς, για πράγματα απλά και απτά.

Μία μουσική.

Μάλλον οπερέτα. Ναι. Μία οπερέτα, αμήχανη και απροβάριστη και αυτή είναι που με καθοδηγεί. Καθώς στο χάος της ελίσσομαι γιατί εκεί ανήκω.

Στο χάος; Όχι ακριβώς.

Αλλά η πολυδιάστατη κατάσταση μέσα σε αυτό με ηρεμεί. Και για αυτό το λόγο χάνω τη δύναμη να μπορώ να κατανοήσω αυτά που λέτε. Που εννοείτε. Αυτά που θέλετε να νιώσω, όπως εσείς.

Δεν είμαι διαφορετικός. Αλλά συγγνώμη.
Δεν είμαι δυσδιάστατος στη σκέψη.

Ο λόγος; Ψάχνω πάντα το κρυφό. Το χάος. Το νόημα πίσω από τη λογική. Το γιατί γίνεται αυτό.

Γιατί;
Μπορεί να μου χαμογελάσεις. Μπορεί να με αγκαλιάσεις, να με φιλήσεις, να μου δοθείς!

Αλλά γιατί!; Γιατί έμενα!; Γιατί τώρα!;
Γιατί!; Ποια είναι η λογική που ορίζει τα αισθήματα;
Γιατί νιώθω τον πόνο αυτό μέσα στην καρδιά σαν φεύγεις!;!

ΓΙΑΤΙ!;

Γιατί;

Ξέρεις. Είναι απλό. Πολύ απλό. Τελείωσε το αίσθημα. Το αίσθημα λογική δεν έχει, όπως λέει και η έκφραση.
Όχι. Όχι όμως για μένα.
Είμαι ένα ον λογικό.

Autism Stories | 5 ενήλικες αυτιστικοί… έχουν πολλά να πουν! (Βίντεο)

Autism Stories | 5 ενήλικες αυτιστικοί… έχουν πολλά να πουν! (Βίντεο)

Τα συναισθήματα υπάρχουν, αλλά είτε δεν αναγνωρίζονται, είτε είναι ένα μικρό κομμάτι του πάζλ. Του πάζλ που με κάνει να χάνομαι, να φεύγω σαν ακούω μια ερώτηση.

«Είναι κλειστή η πόρτα του γραφείου;», ακούω τη φωνή της μητέρας μου.
«Ναι», απαντάω και με ξαναρωτά. Η πόρτα του γραφείου ήταν κλειστή.
Αλλά όχι αυτή που εννοούσε. Η πόρτα του ΔΩΜΑΤΙΟΥ όπου και βρίσκεται η πόρτα του ξύλινου ΓΡΑΦΕΙΟΥ, όπου και έγινε το περιστατικό αυτό.

Μα για το γραφείο απάντησα κι εγώ! Δεν έκανα λάθος.

Ήμουν…

Όχι… Ήμουν λάθος.
Αλλά –συνάμα, ήμουν και σωστός.

Γιατί νεύριασες; Σωστός ήμουν.
Εντάξει, μιλούσαμε για άλλο θέμα. Δεκτό.
Αλλά γιατί ήμουν λάθος;
Γιατί με κοιτάς έτσι;

Μου είπες να ετοιμάσω αυτό το κομμάτι της εργασίας.
Αυτό έκανα.
Ήθελε 800 λέξεις!;
Γιατί είναι λάθος, δηλαδή, να το έχω συμπυκνώσει σε 30 λέξεις;

Όχι! Περίμενε! Μη φύγεις!
Έχουμε μια εργασία να.

Και έφυγε.

Πάλι μόνος. Αποκομμένος. Διαφορετικός.

«Κάτι δεν πάει καλά μαζί του.», ακούω καθώς φεύγω από την αίθουσα του μαθήματος.

Ναι, οκ.
Ζω στο χάος.
Αλλά άνθρωπος δεν είμαι κι εγώ;
Ναι. Ναι, είμαι.

Γιατί με αποφεύγεις τότε; Γιατί με κατακρίνεις; Γιατί διακρίνω έναν οίκτο στα μάτια σου;
Όχι.

Δεν είναι οίκτος αυτό.
Είναι φόβος.
Για το άγνωστο, το διαφορετικό.

ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
Σαν κι εσένα! Δε μου λείπει κάτι!

Είμαι… ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

 

Γράφει: ο Μιχάλης Ρούσσος – Σχεδιαστής
Εκ των ιδρυτών της ομάδας δράσης νευροδιαφορετικών ανθρώπων, Greek Neurodivergent Collective, που σκοπό έχουν να αναδείξουν τί εστί Νευροδιαφορετικότητα μέσα από τα μάτια τους.

 

Πηγή: https://www.gnc.gr/actions

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *