Υπάρχει δάκτυλος κι αυτός ευθύνεται για όλα. Ακούει στο όνομα «άνθρωπος» και χωρίζεται σε πολλές κατηγορίες όπως: απάνθρωπος, υπάνθρωπος, ανθρωπόμορφο τέρας, ανθρωποειδές δίποδο! Με γνώμονα το κέρδος (χρήμα) καταστρέφει, αφανίζει, εξοντώνει κάθε νόημα ζωής στον πλανήτη γη.
του Νικόλα Τζαβάρα – Δημοσιογράφος
Ανθρωπότης ώρα μηδέν…
Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία που στέρησαν τις ζωές χιλιάδων έμβιων όντων (δεν κατηγοριοποιώ τους ανθρώπους από τα ζώα) και κατέκαψαν εκατομμύρια εκτάρια γης, η απίστευτη καταστροφή του Αμαζονίου με σχεδόν 9,5 εκατ. στρεμμάτων -και πλέον- καμένα, οι φονικές πλημμύρες στην Ινδονησία, η έκρηξη του ηφαιστείου στη Νέα Ζηλανδία και πόσες ακόμη βιβλικές καταστροφές του οικοσυστήματος, συλλήβδην, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για αλλαγές στην συμπεριφορά μας απέναντι στον πλανήτη, τον πεπλανημένο από τον άνθρωπο.
Κίνδυνοι κι επιπτώσεις της κλιματικής μεταβολής…
Η καταστροφή – αλλοίωση των οικοσυστημάτων αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες που απειλούν τη βιοποικιλότητα. Κάθε χρόνο σημαντικές δασικές και καλλιεργήσιμες εκτάσεις χάνονται λόγω υπερεκμετάλλευσης των αγαθών που προσφέρουν ή/και επέκτασης των αστικών κέντρων. Ο άνθρωπος έχει μετατρέψει το ένα τέταρτο περίπου των χερσαίων εκτάσεων σε καλλιέργειες και το 1-2% σε αστικά κέντρα.
Η δημιουργία αστικού περιβάλλοντος στις ακτές, η αποξήρανσή των υγρότοπων με σκοπό τη γεωργική τους εκμετάλλευση, η υπεραλιεία και η άντληση πετρελαίου από τη θάλασσα (με τους κινδύνους που αυτή εγκυμονεί: “μαύρες παλίρροιες”) καταστρέφουν τις υδάτινες διαπλάσεις, εξαφανίζουν διάφορα είδη αλιευμάτων ή ρυπαίνουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα καθιστώντας τα μη βιώσιμα. Στην Ελλάδα λόγω ανάγκης για επέκταση της διαθέσιμης καλλιεργήσιμης γης και για απαλλαγή από φορείς της ελονοσίας, έχουν αποξηρανθεί τα 2/3 των υγροτοπικών εκτάσεων.
Πολλά από τα παραπάνω φαινόμενα οφείλονται στη συνεχή αύξηση των ανθρώπινων πληθυσμών. Η επέκταση, για παράδειγμα, των πόλεων ευθύνεται για την καταστροφή του περιαστικού δάσους. Στις αναπτυγμένες χώρες η ανάπτυξη της ιατρικής και η βελτίωση των μέσων περίθαλψης αυξάνουν το μέσο όρο ζωής και μειώνουν τα ποσοστά της παιδικής θνησιμότητας. Η συνεχής αριθμητική αύξηση πολλών ανθρώπινων πληθυσμών και η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου μερικών από αυτών επιφέρει ανάλογη αύξηση των κάθε είδους αναγκών τους. Η προσπάθεια κάλυψης των παραπάνω αναγκών σε συνδυασμό με τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και την πολιτική στάση ορισμένων κρατών έχουν επιταχύνει τα τελευταία χρόνια το ρυθμό καταστροφής των φυσικών οικοσυστημάτων.
Η υποβάθμιση του εδάφους αποτελεί την πιθανή αιτία μείωσης του αριθμού των ειδών. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες όπως η αποψίλωση, η υπερβόσκηση, η υπερκατανάλωση καυσόξυλων, η αγροτική κακοδιαχείριση και η αστικοποίηση μεγάλων περιοχών αποτελούν Νο1 κινδύνους της οικολογικής καταστροφής.
Επενδύσεις υπέρ της ζωής…
Πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών)που δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει του Συνεδρίου στο Γιοχάνεσμπουργκ για το περιβάλλον και την φτώχεια, επισημαίνει ότι το 12% των πτηνών και σχεδόν το ¼ των θηλαστικών περιλαμβάνονται στα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.
Η ανθρωπότητα χρειάζεται γιγάντιες επενδύσεις υπέρ της ζωής. Πρέπει να μεταφέρουμε τεράστιες ποσότητες αλμυρού νερού στην έρημο Σαχάρα για να αλλάξουμε το κλίμα. Να εξατμίσουμε πολύ αλμυρό νερό. Να δημιουργήσουμε νέα ποτάμια με ό,τι αποψύχεται απ’ τη Βόρεια Σιβηρία. Και να μεταφέρουμε φρέσκο νερό στην Μογγολία. Στο πιο ξηρό τμήμα της Ασίας. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε την τήξη στην Αλάσκα. Και να δημιουργήσουμε έναν ποταμό μέσα στα βραχώδη όρη που θα ρέει στα βόρεια του Μεξικού.
Υπάρχουν πολλά εγχειρήματα που μπορεί να εφαρμόσει η ανθρωπότητα. Πρέπει να κάνουμε κατοικήσιμη την Παταγονία. Είναι εφικτό. Μπορούμε να αλλάξουμε το κλίμα στην έρημο Ατακάμα. Να φυτέψουμε δέντρα εκεί, στην πιο ξηρή έρημο του κόσμου. Μπορεί να γίνει, μπορεί να το κάνει ο άνθρωπος. Αντί να συσσωρεύεται πλούτος από ηλικιωμένους ή να κατασκευάζουμε αυτοκίνητα ενός ή δύο δισεκατομμυρίων ευρώ. Μπορεί να γίνει. Αλλά πρόκειται για την ίδια στάση υπέρ της ζωής. Όχι εναντίον της.
Είναι εύκολο και γρήγορο να γκρεμίσεις έναν τοίχο, όμως δεν είναι καθόλου γρήγορο και εύκολο να τον χτίσεις…
Γράφει: ο Νικόλας Τζαβάρας – Δημοσιογράφος