Η δημιουργική απασχόληση και η κοινωνικοποίση ενός ΑμεΑ δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά δικαίωμα. Όχι μόνο για τη βελτίωσης της ψυχοσωματικής του κατάστασης αλλά για την κάλυψη μιας βασικής ανάγκης του ατόμου, του κάθε ατόμου, να συνυπάρχει με άλλους ανθρώπους που το κατανοούν, υπό την επίβλεψη ατόμων που γνωρίζουν τις ψυχοκοινωνικές του ανάγκες. Το δικαίωμα αυτό δεν είναι κάτι αόριστο – είναι νομικά κατοχυρωμένο, σε μια σύγχρονη χώρα που θέλει να παρέχει ισότητα σε όλους τους πολίτες της.
της Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Παιδιά με αναπηρία, ένας εξαιρετικά ευάλωτος πληθυσμός που συχνά διαβιεί σε κατάσταση απόλυτης εξάρτησης από τους γονείς ή τους φροντιστές, ιδίως σε περίπτωση μεσαίας και χαμηλής λειτουργικότητας. Για το λόγο αυτό, εξάλλου, το άρθρο 7 της ΣΔΑμεΑ(Σύμβαση Δικαιωμάτων για τα Άτομα με Αναπηρία) προβλέπει ότι τα συμβαλλόμενα κράτη λαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα, προκειμένου να διασφαλίζουν στα παιδιά με αναπηρίες την πλήρη απόλαυση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, σε ίση βάση με τα υπόλοιπα παιδιά.
Τα παιδιά με αναπηρία, παρότι είναι φορείς δικαιωμάτων με βάση την εθνική νομοθεσία δεν μπορούν να αντιδράσουν αποτελεσματικά στην παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Η προσβασιμότητα στο δομημένο περιβάλλον αποτελεί σημαντικότατη πτυχή της καθημερινότητας των ατόμων με αναπηρία, κάθε άλλο παρά αδιαπραγμάτευτη.
Εξού και ως γονέας παιδιού με πιστοποιημένη αναπηρία 80% εκφράζω και κοινοποιώ δημόσια την ρεαλιστική χωρίς εξιδανίκευση πραγματικότητα, η οποία «επιβάλλεται» από την ελληνική κοινωνία με την σιωπηρή έγκριση και ανοχή του ελληνικού κράτους.
Ως δικαιούχος voucher για την εγγραφή και τοποθέτηση του παιδιού μας σε Κ.Δ.Α.Π. ΑμεΑ του νομού που διαμένουμε, πληροφορηθήκαμε τα εξής: Στο νομό Χανίων Κρήτης υπάρχουν το Κ.Δ.Α.Π. ΑμεΑ του δήμου Χανίων που λειτουργεί σε 2 βάρδιες μονάχα πρωινής ζώνης και ιδιωτικό Κ.Δ.Α.Π. ΑμεΑ, στο οποίο έπειτα από την αναζήτηση μας ως γονείς ενημερωθήκαμε πως από 09/09/2025 ΔΕΝ υφίσταται διαθέσιμη θέση σε καμία ζώνη λειτουργίας, πρωινή ή απογευματινή, αλλά δίδεται η δυνατότητα απασχόλησης του παιδιού μας για κάποιες ώρες ανά εβδομάδα επί πληρωμή!!
Εύλογο ερώτημα κάθε γονέα με παιδί ΑμεΑ: Πώς και για ποιους λόγους η δωρεάν παροχή από το κράτος μετατρέπεται στην εμπορευματοποίηση της υγείας και πρόνοιας, της ειδικής αγωγής, των κοινωνικών δικαιωμάτων των Αμεα;
Τακτικές και πολιτικές που επιδεινώνουν συνολικά τους όρους ζωής των ΑμεΑ και των οικογενειών τους, αφαιρούν και παραβιάζουν το δικαίωμα στην αξιοπρεπή συμμετοχή των παρεχόμενων υπηρεσιών που λειτουργούν θεραπευτικά σε σώμα και ψυχή.
Η αναπηρία διεκδικεί και αξιώνει ισοτιμία και ενσωμάτωση και δεν παύει ν’ αναζητά την από καιρό χαμένη αξιοπρέπειά της. Η κοινωνία καθιστά ανάπηρους τους ανθρώπους κάθε φορά που τους αποκλείει. Χανιά 2025, παιδιά ΑμεΑ, αποκλεισμένα.
Με σεβασμό, μία μητέρα παιδιού με αναπηρία.
«…Λάθος κάνουμε να λέμε πως έχετε τα ίδια δικαιώματα με μας. Έχετε περισσότερα. Γιατί το περισσότερο δίκιο το έχουν οι αδικημένοι. Γι’ αυτό αξιώστε όλα σας τα δικαιώματα. Όχι μόνο αυτά που σας στερούν τώρα, αλλά κι αυτά που σας στέρησαν από τότε που ήρθατε στον κόσμο. Μην πιστεύετε σ’ αυτούς που διεκδικούν όλη την πίστη κρατώντας τον κορβανά τους. Και γενικά να μην πιστεύετε σ’ αυτούς που κοιτούν πολύ ευλαβικά κατά τον ουρανό. Είναι για ν’ αποφύγουν να δουν τις πληγές της γης…»
Μενέλαος Λουντέμης
Γράφει: η Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος