Παράλληλη Στήριξη: "Τα παιδιά ΑμεΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΧΑΣΙΜΟ"

Κατόπιν επιστολής που λάβαμε από μητέρα παιδιού με ανάγκη Παράλληλης Στήριξης…

Κατόπιν επιστολής που λάβαμε από μητέρα παιδιού με ανάγκη Παράλληλης Στήριξης στο Δημοτικό Σχολείο, στηρίζουμε την μητέρα και με την σειρά μας έχοντες περάσει αυτήν την αγωνία, έχοντας δει και νοιώσει τα παιδιά μας μόνα και παραγκωνισμένα στο Γενικό Πλαίσιο ενισχύουμε αυτήν την μητρική κραυγή, αυτή την διαμαρτυρία ζητώντας:

Οι διαγνώσεις και οι τοποθετήσεις παιδιών στο κατάλληλο πλαίσιο να γίνονται έγκαιρα, δηλαδή μέχρι την 1η Αυγούστου αφού υπάρχει καταληκτική ημερομηνία παράδοσης της Αιτήσεως από τον Γονέα στο τελευταίο δεκαήμερο του Οκτωβρίου(21η). Όλα τον Αύγουστο υπολειτουργούν και τον Σεπτέμβρη γίνονται πλέον τοποθετήσεις.
Η Εγκύκλιος για το 2019. http://www.1dimpefkis.gr/enimerosi/anakoinoseis/item/206-egkyklios-gia-parallili-stiriksi-2019-20
Άμεση προτεραιότητα στα παιδιά του Αυτιστικού Φάσματος αφού είναι ευρέως γνωστή η δυσκολία στην επικοινωνία που είναι και ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά τους, την δυσκολία στην συγκέντρωση, την ευαισθησία σε φώς και θορύβους και γενικότερα έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων που τα καθιστούν ώρες ώρες “μη συμπαθή” και αποκαρδιώνουν τους επίδοξους φίλους και ενδιαφερόμενους.
Άμεση έγκριση όλων των Τμημάτων Ένταξης που βρίσκονται σε γραφειοκρατική διαδικασία, και επάνδρωση αυτών με κατάλληλους Εκπαιδευτικούς.
Άμεση διάγνωση των παιδιών που χρίζουν παράλληλης στηρίξεως και έγκριση όλων των στηρίξεων των Αυτιστικών παιδιών ακόμη κι αν το μαθησιακό κομμάτι είναι αλώβητο. Μας ενδιαφέρει η ψυχή του παιδιού και όχι οι βαθμοί του. Που στο Άσπεργκερ όλοι ξέρουμε ότι μάλλον θα είναι πολύ υψηλοί μα συνοδεύονται από πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση, ασταθές ψυχικό δυναμικό, εξυπνάδα άνω του κανονικού, χειρισμούς και έντεχνη συγκάλυψη του Συνδρόμου, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει έναν ψυχοπαθή ενήλικα και να κάνει τους άλλους να νομίζουν πως το παιδί είναι υπερόπτης και κακομαθημένο.
Άρση της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής αιτήσεως από τον Γονέα, ή δημιουργία εξαιρέσεων για τα παιδιά που περνούν ΚΕΣΥ πέραν “του χρόνου”, της 21ης Οκτώβρη, χωρίς καθόλου να φταίνε ώστε να χάσουν την χρονιά τους, να στέκουν μόνα και τρομαγμένα, να φέρουν αριθμό λήξεως λες και είναι… κονσέρβες!!!

Ευελπιστούμε ότι η Νέα Κυβέρνηση θα αγκαλιάσει με ενσυναίσθηση αυτήν την διαμαρτυρία και αν μη τι άλλο θα βγάλει την ημερομηνία λήξεως που κάνει τα παιδιά, μας προϊόντα.

Μετά τιμής , πάντα με γνώμονα την ψυχική υγεία και ευημερία των παιδιών,

Εκ μέρους του Συλλόγου Γονέων Κηδεμόνων & Φίλων Ατόμων με Αυτισμό & Ειδικές Ανάγκες:

“Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ”

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΜΑΡΙΑ ΚΑΣΑΜΠΑΛΑΚΟΥ

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Αγαπητοί.

Ονομάζομαι Αντωνία Λαουρέτι και είμαι μητέρα παιδιού στο Σύνδρομο Άσπεργκερ, 10 ετών και φοιτά φέτος στην 5η Δημοτικού στο 21ο Σχολείο Αθηνών, χωρίς παράλληλη στήριξη αφού το οικείο ΚΕΣΥ, 1ο Αθηνών, φέρεται ως μη ικανό να ανταπεξέλθει στο αριθμό παιδιών που του αντιστοιχούν.

Με την δικαιολογία λοιπόν ότι έχουμε πολλά παιδιά να δούμε, ο υιός μου Ανδρόνικος Μανσόλα, βρίσκεται αυτή την στιγμή σε ένα σχολείο κατά το πλείστον διαπολιτισμικό, με τις εμμονές του να κοντράρονται με τις πεποιθήσεις κάποιων μαθητών μεταναστών που τον έχουν στοχοποιήσει, σε ένα πολυπληθές μαθητικά σχολείο, σε γειτονιά κακόφημη και με μαθησιακά προβλήματα.

Είμεθα μονογονεϊκή οικογένεια και αυτό επιβαρύνει την ψυχική κατάσταση του παιδιού αλλά και την πιθανή δική μου στήριξη στο σχολείο του ως Ειδική Βοηθός, με σύμφωνη γνώμη του συλλόγου Διδασκόντων σύμφωνα με το ν.4186(ΦΕΚ 193/τα Α’/17-9-2013) άρθρο 28 παρ.18.

Είμαι αναγκασμένη να δουλεύω καθημερινά μέχρι τις 15:00 οπότε καταλαβαίνετε πως εγώ δεν μπορώ να μπω γιατί πρέπει να ζήσουμε και δυστυχώς έχει πληγεί η υγεία μου από αυτοάνοσο νόσημα τα τελευταία πέντε χρόνια. Επίσης είμαι γαζώτρια και η οικονομική μας κατάσταση ακόμη και με το βοήθημα της διατροφής είναι ανεπαρκής για να υπάρξει έστω και η σκέψη κάποιας επί πληρωμής Παράλληλης Στήριξης.

Ζητώ την άμεση και εσπευσμένη διαδικασία διάγνωσης και απόδοσης παράλληλης στον υιό μου Ανδρόνικο, ώστε να μπορέσει να τονωθεί αρχικά η αυτοπεποίθησή του και η υγεία της ψυχής και σε δεύτερο χρόνο το μαθησιακό του πρόβλημα. Μακάρι στο φάσμα του αυτισμού το πρόβλημα μας να ήταν το μαθησιακό.

Ευελπιστώ στην άμεση ανταπόκρισή σας και προάσπιση του δικαιώματος του παιδιού μου και όλων των παιδιών στην Εκπαίδευση, στην συνεκπαίδευση και στην υγιή διαβίωση στο σχολικό πλαίσιο. Μα πάνω από όλα τα παιδιά ΑμεΑ δεν μπορούν να γίνονται θύματα του χρόνου όπως κυλάει για την «νευροτυπική» κοινωνία αφού αυτά δεν έχουν χρόνο για χάσιμο.

Μετά τιμής,

Η μητέρα

Αντωνία Λαουρέτι