ΑΠΟΨΕΙΣ

ΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ: Μη καταβολή αύξησης επιδομάτων σε ΑμεΑ ασφαλισμένα σε ειδικά ταμεία (ΟΤΑ & Οίκος Ναύτου)

Το 2023, μετά από έναν μακροχρόνιο αγώνα περίπου 15 ετών, καταφέραμε ως γονείς να κινητοποιήσουμε την εκτελεστική εξουσία ώστε να δοθεί αύξηση 8% στα προνοιακά επιδόματα αναπηρίας. Ήταν μια μικρή δικαίωση μετά από χρόνια πίεσης, αγωνίας και καθημερινής πάλης μέσα στα σπίτια μας.
Ωστόσο, ακόμη και σε αυτή τη μικρή νίκη, μια σημαντική κατηγορία παιδιών έμεινε πίσω.

του Βασίλη Μποζίνη, Συνταξιούχου και ισόβιου φροντιστή του γιου του

Συγκεκριμένα, τα άτομα με αναπηρία που ήταν ασφαλισμένα στα ταμεία των ΟΤΑ και του Οίκου Ναύτου δεν έλαβαν ποτέ την αύξηση, λόγω παράλειψης ένταξής τους στη σχετική ρύθμιση. Πρόκειται ουσιαστικά για μια διοικητική αστοχία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να αποκλειστούν άδικα παιδιά που ήδη δίνουν καθημερινό αγώνα για τα αυτονόητα.

Πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχουν οικογένειες. Υπάρχουν γονείς που ξενυχτούν, που σηκώνουν βάρη ψυχικά, σωματικά και οικονομικά. Υπάρχουν σπίτια όπου η αναπηρία δεν είναι μια λέξη – είναι καθημερινότητα, είναι ανάγκες που δεν σταματούν ποτέ, είναι έξοδα που δεν περιμένουν.
Μετά από συνεχείς παρεμβάσεις γονέων, κοινοβουλευτικές ερωτήσεις και ενέργειες φορέων — μεταξύ αυτών της κας Κατερίνας Καζάνη, του κ. Αναστάσιου Νικολαΐδη, καθώς και της ΕΣΑμεΑ – το ζήτημα αναδείχθηκε επανειλημμένα. Παράλληλα, έγινε απογραφή που κατέγραψε περίπου 146 παιδιά από τα συγκεκριμένα ταμεία (ΟΤΑ και Οίκος Ναύτου) που επηρεάζονται.

Και όμως, τρία χρόνια μετά, η αύξηση δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί.

Βασικό πρόβλημα

Τα παιδιά αυτά αποκλείστηκαν αποκλειστικά λόγω της κατηγορίας ταμείου στην οποία ανήκουν. Δηλαδή, ενώ όλοι οι υπόλοιποι δικαιούχοι έλαβαν την αύξηση, εκείνα «ξεχάστηκαν» εξαιτίας γραφειοκρατικών ή τεχνικών ζητημάτων.

Αλλά για μια οικογένεια ΑμεΑ, το «ξεχάστηκαν» δεν είναι απλή λέξη.

Είναι λιγότερα χρήματα για θεραπείες.
Είναι περισσότερη ανασφάλεια.
Είναι ακόμη ένα βάρος σε μια ήδη δύσκολη καθημερινότητα.

Αναγκαίες ενέργειες

Απαιτείται άμεσα συνεργασία των αρμόδιων υπουργείων ώστε:

  • να δοθεί τεχνική λύση στο πρόβλημα
  • να καταβληθεί η αύξηση στους δικαιούχους
  • να χορηγηθούν τα ποσά αναδρομικά, από τη στιγμή που δόθηκαν και στους υπόλοιπους

Δεν πρόκειται για προνόμιο. Πρόκειται για αποκατάσταση μιας αδικίας.

Γενικότερο ζήτημα επιδομάτων

Το πρόβλημα αυτό αναδεικνύει και μια ευρύτερη πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά:

  • Οι αυξήσεις στα επιδόματα δίνονται μετά από πολλά χρόνια
  • Τα ποσά είναι ήδη χαμηλά και ανεπαρκή
  • Και όταν τελικά δοθεί μια αύξηση, αυτή έχει ήδη εξανεμιστεί από τον πληθωρισμό

Για τις οικογένειες με ΑμεΑ, κάθε ευρώ έχει αξία. Δεν είναι απλά αριθμοί: Είναι φάρμακα, θεραπείες, μετακινήσεις, αξιοπρέπεια.

Προτεινόμενες λύσεις

Για να αντιμετωπιστεί μόνιμα το πρόβλημα και να μην επαναλαμβάνονται τέτοιες αδικίες:

  • Θέσπιση ρήτρας αναπροσαρμογής στα αναπηρικά επιδόματα
  • Σύνδεση των προνοιακών επιδομάτων με τον κατώτατο μισθό, ώστε να αυξάνονται αυτόματα
  • Σύνδεση των επιδομάτων που προέρχονται από τα ταμεία με τις αυξήσεις συντάξεων, ώστε:
    όταν δίνονται αυξήσεις στους συνταξιούχους
    να επεκτείνονται και στα άτομα με αναπηρίαΗ πολιτεία οφείλει να δει τα παιδιά αυτά όχι ως αριθμούς σε ένα σύστημα, αλλά ως ζωές που χρειάζονται στήριξη — και οικογένειες που έχουν ήδη δώσει περισσότερα από όσα αντέχουν.

Γράφει: ο Βασίλης Μποζίνης, Συνταξιούχος και ισόβιος φροντιστής του γιου του