Η μετεωρολόγος Χαρά Μάλεση γράφει στο ant1news.gr για το πώς οι καιρικές συνθήκες έγιναν σύμμαχοι των Ελλήνων, στο έπος του 1940
Ο χειμώνας που ακολούθησε, 1940–41, ήταν από τους πιο δριμείς και υγρούς του 20ού αιώνα στην Ελλάδα. Επαναλαμβανόμενες ψυχρές εισβολές από τη Βαλκανική και τη Μαύρη Θάλασσα έφεραν παρατεταμένα επεισόδια βροχών και χιονοπτώσεων, ιδίως στη Δυτική Ελλάδα και στα ορεινά της Πίνδου. Σε πολλές περιοχές η θερμοκρασία έπεσε κάτω από το μηδέν, ενώ το ύψος του χιονιού ξεπέρασε το ένα μέτρο σε ορεινές διαβάσεις. Η επιμονή των χαμηλών βαρομετρικών στη ΝΑ Ευρώπη και η ενίσχυση του πολικού αεροχείμαρρου προς τη Μεσόγειο δημιούργησαν ένα διαδοχικό μοτίβο κακοκαιριών, που παρέμεινε μέχρι και τον Μάρτιο του 1941.
Οι δυσμενείς αυτές συνθήκες είχαν καθοριστική επίδραση στο μέτωπο. Η λάσπη, το χιόνι και το ψύχος καθυστέρησαν την ιταλική προέλαση, καθώς τα μηχανοκίνητα μέσα και οι εφοδιοπομπές ακινητοποιήθηκαν στους κατεστραμμένους δρόμους. Οι Ιταλοί, χωρίς τον κατάλληλο ρουχισμό και εξοπλισμό για ορεινό χειμώνα, υπέστησαν σοβαρές απώλειες από εξάντληση και κρυοπαγήματα. Αντίθετα, οι Έλληνες στρατιώτες, εξοικειωμένοι με το ορεινό ανάγλυφο και υποστηριζόμενοι από τον τοπικό πληθυσμό, εκμεταλλεύθηκαν τον καιρό υπέρ τους. Οι συνεχείς βροχοπτώσεις και οι χαμηλές θερμοκρασίες δυσκόλεψαν επίσης τις αεροπορικές επιχειρήσεις των Ιταλών, δίνοντας στην ελληνική άμυνα πολύτιμο χρόνο και πλεονέκτημα.
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ..
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγή: antenna.gr