Έπεσα τυχαία πάνω του και πραγματικά στάθηκα για δυόμιση λεπτά να χαμογελάω. Όμως, πέρα από αυτό, μου γεννήθηκαν και κάποια ερωτήματα προς τους νέους καλλιτέχνες και δεν κρατήθηκα από να τους τα θέσω.
της Γιώτας Ευσταθίου – Θεατρολόγος – Ηθοποιός
Αντώνη, πως έγινε και έγραψες αυτούς τους υπέροχουςστίχους; (Τί σε ώθησε να εκφραστείς με αυτόν τον τρόπο;)
Ένα πρωινό, με την προτροπή της συζύγου μου, αποφασίσαμε να γράψουμε ένα τραγούδι για την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού. Έχοντας ως αφορμή κάτι που προσπάθησε εκείνη να γράψει, κράτησα μια φράση της… «Μαζί σου Όλα τα Μπορώ».
Μετά από συζήτηση μου είπε να γράψω στίχους ως πατέρας που μεγαλώνει ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού. Και έτσι έγινε. Για μισή ώρα περίπου δεν άκουγα και δεν έβλεπα τίποτα γύρω μου, σκεφτόμουν μόνον, όλα αυτά τα χρόνια, τι έχω ζήσει μεγαλώνοντας αυτά τα παιδιά.
Η κεντρική ιδέα του τραγουδιού είναι το τι βιώνουν τα παιδιά μου και μαζί με αυτά τι βιώνουμε κι εμείς ως γονείς.
Έγραψα λοιπόν για όλα αυτά που θα ήθελα να ακούσουν όλοι από το στόμα των παιδιών, που δεν μπορούν να πουν ακριβώς τι θέλουν από όλους γύρω τους, αλλά και από τους γονείς τους που δεν καταλαβαίνουν τι θα πει να είσαι διαφορετικός.
Έτσι γεννήθηκαν αυτοί οι στίχοι. Αμέσως σκέφτηκα τον φίλο μου Βασίλη Μασσάλα έναν πολύ καλό
μουσικό. Του έστειλα τους στίχους και σε λίγα λεπτά μου το έστειλε πίσω μελοποιημένο. Ήταν λες και μπορούσε να δει μέσα μου, δεν θα μπορούσα να φανταστώ πιο όμορφη μελωδία από αυτή.
«Μαζί σου Όλα τα Μπορώ»
Μην ακούς τους γύρω τι σου λένε
Κανείς δεν ξέρει τι μπορώ
Έχω εσένα που με στηρίζεις
Έχω εσένα που αγαπώ
Μην κοιτάς τους άλλους μες στα μάτια
Εμένα δες πως σε κοιτώ
Εσύ υπάρχεις στα ονειρά μου
Μαζί σου όλα τα μπορώ
Εγώ κι εσύ μαζί στον κόσμο
Θα κατακτήσουμε τους ουρανούς
Όλα μαζί και όλα χώρια
Αρκεί μονάχα να μ’ ακούς
Σφιχτά απ’ το χέρι σου κρατιέμαι
Μια αγκαλιά εσύ κι εγώ
Τα μάτια σου κι αυτά μου λένε
Μαζί σου όλα τα μπορώ
Τις φωνές για τους άλλους μη μου βάζεις
Αυτοί δεν ξέρουν τι μπορώ
Μίλα μου μόνο με τα μάτια
Μίλα μου κάτι ξέρω εγώ
Και σε αυτά που λεν μην απαντήσεις
Εμένα δες πως σε κοιτώ
Εσύ μόνο υπάρχεις στη ζωή μου
Μαζί σου όλα τα μπορώ
Ποιος είχε την ιδέα, να γίνουν τραγούδι, αυτά τα υπέροχα λόγια που έγραψες;
Η σύζυγός μου Μαρία Παπαδοπούλου και η φίλη μας Μαρία Λευτάκη, από το Σύλλογο Αγία Σκέπη.
Έχεις ξαναγράψει στίχους για τραγούδι;
Αγαπώ πολύ τη μουσική και για μένα είναι τρόπος, όχι μόνο έκφρασης αλλά τρόπος ζωής. Αν το πετυχαίνω ή όχι δεν ξέρω.
Χρήστο, ξέρω ότι από μικροί, κι εσύ και ο αδελφός σου, ασχολείστε στο σπίτι με μουσικά όργανα και τραγούδι. Ήταν αυτή η εμπειρία που σου έδωσε τόση μεγάλη άνεση στο να τραγουδήσεις;
Στο σπίτι ο μπαμπάς μου παίζει συνέχεια μπουζούκι, κιθάρα και πάρα πολλά μουσικά όργανα. Το μόνο που δεν αντέχω να ακούω είναι το ακορντεόν. Εγώ αγαπώ να παίζω πιάνο, μπορώ να παίζω όλη μέρα. Αυτό με βοηθάει να ακούω σωστά τις νότες και έτσι έμαθα να τραγουδώ.
Πώς αισθάνθηκες όταν τραγούδησες με τον μπαμπά;
Στην αρχή δεν ήθελα γιατί έκανα κάτι άλλο σημαντικό, έπαιζα ένα παιχνίδι με μαθηματικά. Το τραγούδησα τελικά και μου άρεσε πολύ. Το τραγούδησα δυο φορές και την τρίτη το κάναμε ηχογράφηση στο κινητό. Μου αρέσει να τραγουδάω με το μπαμπά μου, αλλά όχι με τη μαμά μου γιατί δεν ακούει ποτέ καλά τις νότες.
Έχετε μεγάλη αποδοχή σαν ντουέτο, θα ήθελες να συνεχίσετε να γράφετε, να τραγουδάτε και να ηχογραφείτε τα τραγούδια σας;
Θα ήθελα πολύ, αλλά έτσι κι αλλιώς αυτό το κάνουμε συνέχεια. Ο μπαμπάς μου παίζει μπουζούκι ή κιθάρα κι εγώ παίζω μαζί του με το πιάνο. Είναι όμως η πρώτη φορά που κάναμε ηχογράφηση.
Είστε υπέροχοι τόσο εσείς όσο και ο μουσικοσυνθέτης σας κ. Μάσσαλας και η καταπληκτική γυναίκα-μητέρα της οικογένειάς σας…
Πάντα τέτοια και με αγάπη!
Συνέντευξη: του Αντώνη και του Χρήστου Νάζου στην Γιώτα Ευσταθίου – Θεατρολόγος – Ηθοποιός για το nevronas.gr