Πρόσφατα είχα τη χαρά να μιλήσω με τον Δημήτριο Κωτσάκη, έναν αυτιστικό ενήλικα και αξιοθαύμαστο μουσικό. Στη συζήτησή μας ανακάλυψα ότι είχα να κάνω με ένα βαθιά σκεπτόμενο άνθρωπο με διάφορα ακούσματα και μουσικές επιρροές και ταυτόχρονα εκλεκτικό μουσικό γούστο.
της Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Ο Δημήτρης Κωτσάκης έχει Συνθέσει 3 προσωπικά άλμπουμ. Μπορείτε να ακούσετε το τελευταίο άλμπουμ του «Ταξίδι χωρίς τέλος» που κυκλοφόρησε το 2025 από τη δισκογραφική Protasis Music στο Youtube εδώ.
Στα πρώτα παιδικά του χρόνια, ήδη φαινόταν πως η μουσική τον αφορούσε και ίσως τον ακολουθούσε σε ολόκληρο το ταξίδι της ζωής του. Αν και δεν μεγάλωσε με επαγγελματίες μουσικούς στο σπίτι: «Οι γονείς μου ακούγανε καλή μουσική, επίσης κατάλαβαν νωρίς τη σχέση μου με τη μουσική, και σε αυτό με υποστήριξαν.» Άκουγε την σύγχρονη ελληνική μουσική των ’80 και ’90 με έμφαση στο έντεχνο. Παράλληλα αγαπούσε τα δημοτικά, την ξένη country και bluegrass και έδινε έμφαση στην μπαρόκ μουσική (και ως επί το πλείστον, πριν από τον J.S.Bach και τον Vivaldi). Όλα αυτά συντελούν σε ένα ώριμο μουσικό αυτί με ποικιλία ακουσμάτων και μια προσωπικότητα που καταφέρνει να συνδυάζει μουσικές με τον πιο ευφάνταστο τρόπο.
«Θυμάμαι να παίζω ένα αρμονιάκι, πριν πάω σχολείο.»
Ο Δημήτρης Κωτσάκης ήταν ένα απλό παιδί, σίγουρα με ιδιαίτερα ακούσματα, αλλά αληθινό, με κάποια δείγματα νευροδιαφορετικότητας. «Αντιλαμβανόμουν μια δυσκολία να συντονιστώ και να συνυπάρξω με άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Στο γυμνάσιο, άρχισε και το bullying εναντίον μου. Επίσης, είχα χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, εχθρικό προς εμένα, και με πολλές επιπλήξεις από καθηγητές. Αισθανόμουν διαφορετικός και σε επίπεδο μουσικής (πχ δεν μου τραβούσε την προσοχή η κλασική μουσική, αλλά η προκλασική).»
Παρόλα αυτά, καθώς μιλάμε για δεκαετίες πολύ διαφορετικές όσον αφορά την ενημέρωση και τη διάγνωση της νευροδιαφορετικότητας, ο Δημήτρης αντιμετωπιζόταν απλά ως «διαφορετικός» και «περίεργος», αν και «υποψιαζόμουν ότι όλα αυτά ίσως έχουν να κάνουν με κάποια νευροδιαφορετικότητά. Η διάγνωση ήρθε αργότερα «στο στρατιωτικό νοσοκομείο, που αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πάρω απαλλαγή (Ι5).»
΄Όταν η διάγνωση με αυτισμό έρχεται σε κάποιον ως ενήλικας, φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως κάτι ανεπιθύμητο, ως ένα κουτάκι που περιορίζει, ως μία αναφαίρετη ταμπέλα. Στην πραγματικότητα δίνει απαντήσεις αλλά δημιουργεί και νέα ερωτήματα σχετικά με την πηγή των δημιουργικών τάσεων, της εσωστρέφειας και των σαφών και έντονων προτιμήσεων. Ο Δημήτρης το αντιμετωπίζει ως το δεύτερο. «Τα τελευταία χρόνια, αισθάνομαι ότι μπορώ να σκεφτώ κάτι διαφορετικό από αυτά που σκέφτονται άλλοι, ότι μπορώ να είμαι δημιουργικός, γενικά το θεωρώ πλεονέκτημα. Έχω πάψει να αισθάνομαι πιο αδύναμος, δεν αισθάνομαι ότι έχω επιπλέον ευπάθειες, απλά έχω διαφορετικές αδυναμίες, και συνήθως ερμηνεύονται ως επιπλέον, από μικρονοϊκούς ανθρώπους γύρω μου. Εν ολίγοις, το κοινωνικό περιβάλλον, με φέρνει σε μειονεκτική θέση, όχι ενδογενείς λόγοι. Για να χρησιμοποιήσω μια πιο λαϊκή έκφραση, το μειονέκτημά μου, είναι ότι γενικά, «παίζω εκτός έδρας».»
Το δεύτερό του άλμπουμ «Στους ρυθμούς της υπαίθρου» κυκλοφόρησε το 2022 από την Protasis Music. Για να το ακούσετε στο Youtube πατήστε εδώ.
Αυτή τη στιγμή ο Δημήτρης Κωτσάκης δουλεύει πάνω στο τέταρτο άλμπουμ και CD του. Είναι ένας αισιόδοξος και δημιουργικός άνθρωπος, με την έμπνευση και τη διορατικότητα που διακρίνει κάθε ταλαντούχο συνθέτη. Μέσα από την μουσική του εκφράζεται καλύτερα από ότι θα μπορούσε να εκφραστεί με κάθε άλλο μέσο. «Θέλω να απαθανατίσω τις μουσικές μου εμπνεύσεις και συνθέσεις. Είχα επίσης τη φιλοδοξία να φτιάξω έναν δικό μου κόσμο πάνω στη μουσική και στους ήχους.» Μουσικά, καταφέρνει να συνδυάζει ήχους και τάσεις με τρόπο μοναδικό και αναγκαίο.
Σας συνιστώ να ακούσετε το πρώτο του άλμπουμ «Ενδιάμεση Στάση» στο Youtube για να ακούσετε τις συνθετικές απαρχές του.
Θα ήθελε να επιτύχει να κυκλοφορήσουν σε CD όλες οι συνθέσεις που θα επιλέξει.
Για την ώρα μπορείτε να βρείτε τα CD του εδώ.
«Πολύ θα ήθελα, η μουσική μου να αγγίζει μελλοντικές γενιές.»…
Συνέντευξη: του Δημήτρη Κωτσάκη, στην Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος