Πριν από λίγες μέρες είδα ένα βίντεο από εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης, όπου γινόταν συζήτηση – προφανώς για τις αμβλώσεις. Άκουσα μία συμμετέχουσα να λέει: «Να μην κάνουμε προγεννητικό έλεγχο τότε, να αφήνουμε όλα τα μωρά με σύνδρομο Down και αυτισμό να γεννιούνται…»
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας αυτιστικού παιδιού
Δεν μπορώ να πω ότι μου προκάλεσε έκπληξη το βίντεο.
Ούτε μου κάνει εντύπωση βέβαια ότι δεν γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει προγεννητικός έλεγχος για τον αυτισμό.
Ξέρω πώς σκέφτονται για τον αυτισμό και την αναπηρία γενικότερα στην Ελλάδα.
Ο μισαναπηρισμός για όσους μεγαλώνουμε παιδιά με αναπηρία είναι κάτι που το νιώθουμε στο πετσί μας από τη στιγμή που παίρνουμε τη διάγνωση.
Το ζούμε στον στενό μας κύκλο:
- Στις οικογένειές μας.
- Από θεραπευτές, εκπαιδευτικούς και πάσης φύσεως «ειδικούς».
- Από γείτονες, γνωστούς, ακόμα και από εκείνους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν την αναπηρική κοινότητα.
Το ζούμε όμως και στον δημόσιο βίο:
- Στην πολιτική αντιπαράθεση, όπου ο αυτισμός έχει χρησιμοποιηθεί από όλες τις παρατάξεις ως υποτιμητικός χαρακτηρισμός.
- Στα μέσα ενημέρωσης, που χρησιμοποιούν τον αυτισμό και την αναπηρία γενικότερα για να πουλήσουν μελόδραμα, να προκαλέσουν συγκίνηση και οίκτο.
Πίσω όμως από το ψεύτικο ενδιαφέρον και την ύπουλη «πρόταση» της ευγονικής, κρύβεται η ίδια νοοτροπία που γέννησε το Πρόγραμμα Ευθανασίας και το Aktion T4.
Στόχος του Προγράμματος Ευθανασίας των Ναζί ήταν η δολοφονία ατόμων με ψυχικές διαταραχές και σωματικές αναπηρίες. Σύμφωνα με τους Ναζί, αυτό το πρόγραμμα θα «εξάγνιζε» την Άρια φυλή από τους ανθρώπους που εκείνοι θεωρούσαν γενετικά ελαττωματικούς ή οικονομικό βάρος για την κοινωνία.
Οι μέθοδοι, βέβαια, στην Ελλάδα έχουν αλλάξει…
Άτομα με αναπηρία πεθαίνουν:
- Κακοποιημένα σε ιδρύματα.
- Δεμένα σε κρεβάτια νοσοκομείων.
- Κλεισμένα σε «στέγες» μέσα σε κλουβιά-κρεβάτια.
- Ή ακόμα και πεταγμένα στη θάλασσα.
Πιστεύω στην ελευθερία του λόγου. Όχι μόνο γιατί είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου και οποιαδήποτε λογοκρισία αντιτίθεται στην έννοια της δημοκρατίας, αλλά και γιατί αυτοί που μιλούν έτσι ξεγυμνώνονται μόνοι τους.
Είμαστε πάντα σε επιφυλακή.
Είμαστε πάντα στο πλευρό των παιδιών μας.
Η κοινωνική τους ένταξη και η συμπερίληψή τους στην καθημερινή ζωή είναι κάτι που δικαιούνται όλα τα άτομα με αναπηρία.
Σας αρέσει, δεν σας αρέσει.