Φιλοζωία, κακοποίηση, δικαιώματα. Τόσο σημαντικά θέματα που έχουν τη δύναμη να ορίσουν την ποιότητα της ζωής μας και της ανθρώπινης υπόστασής μας.
του Νικόλα Τσιλιβαράκου – Κοινωνικός Λειτουργός – Σύμβουλος Επικοινωνίας
«Είσαι γάιδαρος», «Είσαι γουρούνι», «Είσαι κότα», «Κοίτα μια αγελάδα», «Είναι σκύλα», «Σαν πίθηκος μοιάζει».
Τόσες πολλές παρομοιώσεις ανθρώπων με ζώα που όλες τους έχουν έναν ξεκάθαρα αρνητικό συμβολισμό. Εκεί ίσως βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ανθρώπινου ψυχισμού σε ατομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Η μεγάλη ιδέα και η αίσθηση παντοδυναμίας που έχουν οι άνθρωποι απέναντι σε όλα τα υπόλοιπα έμβια όντα και σε όλους τους άλλους ζωντανούς οργανισμούς.
Από την άλλη διαβάζοντας όλες τις παραπάνω παρομοιώσεις ανθρώπων με ζώα που όλες έχουν να κάνουν με κριτική της εξωτερικής εμφάνισης ή της συμπεριφοράς, θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να υπήρχε μια επιπλέον παρομοίωση του τύπου «Κοίτα έναν άνθρωπο».
Η απόδοση της συγκεκριμένης ιδιότητας εμπεριέχει, σε αντικειμενικό επίπεδο, πλήθος αρνητικών κειμένων που έχει αποδώσει πολλές φορές στο παρελθόν αλλά και στο παρόν η ανθρωπότητα, με εξιλαστήρια θύματα τα υπόλοιπα πλάσματα.
Πρόσφατα ένας Αντιδήμαρχος κακοποίησε ένα γαϊδουράκι. Το κακοποίησε, το έσυρε και ξέσπασε πάνω στο άτυχο ζώο όλη την καταπιεσμένη βιαιότητά του, όλον τον μη εκφρασμένο θυμό του, όλη τη νοσηρότητά του. Με λίγα λόγια το γαϊδουράκι έγινε ο σάκος του μποξ της ψυχοπαθολογίας του.
Δυστυχώς στο γαϊδουράκι έγινε ευθανασία ως ύστατη λύση για να το φροντίσουν και να το απαλύνουν από τον πόνο και τα τραύματά του. Ωστόσο τα ζώα αισθάνονται και κατά συνέπεια δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με σωματικά τραύματα αλλά και με πόνο ψυχής.
Από την άλλη πλευρά ο Αντιδήμαρχος καθαιρέθηκε από το αξίωμά του αλλά εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερος. Ένας άνθρωπος λοιπόν, κακοποίησε εν ψυχρώ ένα άλλο πλάσμα, έχασε το αξίωμά του αλλά δεν έχει περιοριστεί η ελευθερία του. Αν και έχουν βιντεοσκοπηθεί τα όσα έχουν συμβεί, δυστυχώς οι αρμόδιοι έκριναν ότι μπορούν να τον αφήσουν ελεύθερο με περιοριστικούς όρους.
Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν κατάλαβε ότι το ζώο είχε πέσει από την καρότσα του αυτοκινήτου. Σε όλα αυτά προστέθηκε και ένα πόρισμα της κτηνιατρικής υπηρεσίας της περιοχής που αποφάνθηκε ότι τα τραύματα του ζώου δεν ήταν σοβαρά… Αλλά ήταν τόσο σοβαρά ώστε να μην υπάρχει άλλη επιλογή εκτός από την ευθανασία του ζώου!
Αναρωτιέμαι ως πολίτης με τί κριτήριο πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη γνωμάτευση, που βασίστηκε και ποιους προσπάθησε να υποστηρίξει;
Σε τι κόσμο θα με φέρεις μπαμπά;
Το γράμμα της αυτιστικής Θεοδώρας που έπεσε θύμα σχολικού εκφοβισμού
Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά όλα αυτά…
Η κακοποίηση ζώων, η κακοποίηση γυναικών, η κακοποίηση παιδιών αποτελούν καθημερινές πλέον εκφάνσεις της καθημερινής μας ζωής.
Γινόμαστε αυτόπτες μάρτυρες γεγονότων και δεν αντιδράμε, δεν μιλάμε, δεν βοηθάμε, δεν αντιστεκόμαστε ή ακόμα πιο απλά δεν ζητάμε βοήθεια.
Φοβόμαστε… και ο φόβος είναι μολυντικός και μεταδοτικός.
Η κακοποίηση του ζώου βιντεοσκοπήθηκε. Αν δεν είχε βιντεοσκοπηθεί θα ήταν απλά μια συνηθισμένη μέρα, ένα πλάσμα θα έχανε τη ζωή του αβοήθητο και ένας Αντιδήμαρχος θα έδινε οδηγίες στους δημότες του για την κοινωνική ζωή ενός τόπου. Τραγικά ανθρώπινα είναι όλα αυτά που θα μπορούσαν να συμβούν. Τραγικά ανθρώπινα είναι όλα όσα συμβαίνουν.
Η αλήθεια είναι ότι πλήθος κόσμου συγκινήθηκε από την ιστορία του ζώου και καταράστηκε τον άνθρωπο που το βασάνισε. Αναλογιστείτε όμως πόσοι από όλους όσους συγκινήθηκαν ή ακόμα και πόσοι από όλους όσους έβρισαν έχουν πραγματικά κάνει ποτέ – έστω και την μικρή πράξη φιλοζωίας.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο εύκολα μας δίνουν τη δύναμη και την τροφή για να δημοσιοποιήσουμε κάποιο ζήτημα, το ίδιο εύκολα μας κάνουν να ξεχνάμε και μας οδηγούν στη λήθη και όλα όσα πριν μια μέρα θεωρούσαμε σημαντικά.
Φιλοζωία, κακοποίηση, δικαιώματα. Τόσο σημαντικά θέματα που έχουν τη δύναμη να ορίσουν την ποιότητα της ζωής μας και της ανθρώπινης υπόστασής μας.
Μιας ανθρώπινης υπόστασης που η μόνη παρομοίωση που μπορεί να είναι κυριολεκτική, είναι η παρακάτω:
«Γίνε ο άνθρωπος που το ζώο σου πιστεύει ότι είσαι».
Γράφει: ο Νικόλας Τσιλιβαράκος – Κοινωνικός Λειτουργός – Σύμβουλος Επικοινωνίας
Επιμέλεια: Πόπη Μάλεση – B.A, M.A Psychology