Είναι ωραίο να βλέπεις ανθρώπους να πετυχαίνουν τα όνειρά τους. H Alaqua Cox για παράδειγμα είναι η πρώτη γηγενής αμερικανίδα ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε σειρά της Μarvel. Αν σκεφτεί κανείς, ότι στα παιδικά της χρόνια υπέστη bullying γιατί γεννήθηκε κωφή και έχει ακρωτηριασμένο πόδι και ότι ταξίδευε κάθε μέρα 70 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι της για να διδαχθεί την νοηματική γλώσσα, αυτό που κατάφερε είναι ακόμα πιο σημαντικό!
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας αυτιστικού παιδιού
Η Alaqua Cox πρωταγωνιστεί στη νέα μίνι σειρά 5 επεισόδιων της Marvel “Εcho” που μπορείτε να δείτε στο Disney+.
Εκρηκτικό ξεκίνημα…
Η πρωταγωνίστρια Μάγια Λόπεζ στην παιδική της ηλικία χάνει τη μητέρα της και το πόδι της μετά από εγκληματική ενέργεια και αναγκάζεται να «εξοριστεί» μαζί με τον πατέρα της στη Νέα Υόρκη. Εκεί ,μεγαλώνει κάτω από την προστασία και την κηδεμονία ενός από τους εμβληματικότερους κακούς της Marvel, του λεγόμενου Kingpin ή κατά κόσμον Wilson Fisk. H Μάγια που έχει εκπαιδευτεί όλα αυτά τα χρόνια για να γίνει μία φονική μηχανή μετά από ένα λουτρό αίματος και διαμάχες με τον θρυλικό και (τυφλό) υπερήρωα DareDevil, τον Hawkeye (από τους Avengers) αλλά και τον ίδιο τον Kingpin αναγκάζεται να γυρίσει στη γενέτειρά της και να αντιμετωπίσει τα παλιά της τραύματα και τις σχέσεις που άφησε μετέωρες…
Διασκεδαστικό αλλά άνισο…
Τα 5 επεισόδια της σειράς τα είδα πολύ ευχάριστα μέσα σε δύο μέρες. Δεν θα μου μείνει αξέχαστη, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν ψυχαγωγήθηκα. Μου άφησε όμως την αίσθηση, ότι οι δημιουργοί της δεν ήξεραν τι ακριβώς ήθελαν να πετύχουν. Από τη μία προσπαθεί να εμβαθύνει στις προσωπικές σχέσεις της Μάγια και το τραύμα της απώλειας και με ένα πολύ όμορφο τρόπο δείχνει τον πολιτισμικό πλούτο των γηγενών Αμερικανών (αυτών που λανθασμένα αποκαλούσαμε ινδιάνους) μέσα από οράματα και flashback. Από την άλλη γίνεται αρκετά βίαιη και σκοτεινή, πράγμα το οποίο δεν είναι αρνητικό απλώς η εναλλαγή αυτή ύφους και τόνου, δεν γίνεται πάντα και τόσο επιτυχημένα.
Όταν πετυχαίνει όμως γίνεται για 3 λόγους: Ο πρώτος είναι η ίδια η Alaqua Cox που με την ερμηνεία της ενσαρκώνει ιδανικά έναν άνθρωπο που έχει στερηθεί πολλά, έχει τραυματιστεί και έχει απογοητευτεί από αυτούς που αγάπησε, αλλά ταυτόχρονα καλείται αναπόφευκτα να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του. Ο δεύτερος είναι ο πολύ καλός Vincent D’Onofrio που δίνει βάθος στον χαρακτήρα του Kingpin με την περίπλοκη και μάλλον αρρωστημένα τοξική σχέση που έχει με την Μάγια. Και το καλύτερο κομμάτι της σειράς, νομίζω ότι είναι η οικογένεια της Μάγια (αδυναμία μου ο παππούς και ο Μπίσκιτς). Οι ηθοποιοί που έχουν επιλεχθεί είναι εξαιρετικοί και δίνουν ένα ανάλαφρο και ταυτόχρονα συγκινητικό τόνο στη σειρά βγάζοντας τον ανθρώπινο χαρακτήρα της σχεδόν απρόσιτης Μάγια.
Τα αρνητικά…
Στοιχεία της πλοκής που χρειάζεται να ξέρει ο θεατής στο πρώτο επεισόδιο εμφανίζονται αρκετά διεκπεραιωτικά. Αυτό μάλλον οφείλεται γιατί ένα κομμάτι της ιστορίας της Μάγια έχει ειπωθεί στην μίνι σειρά “Hawkeye” του 2021. Η ανομοιογένεια στο ύφος που προανέφερα καμιά φορά ξενίζει τον θεατή, γιατί δείχνει σαν να μην υπήρξε ένα ενιαίο όραμα ή μία κοινή σκηνοθετική γραμμή για τη σειρά και αυτό καμιά φορά σε βγάζει από την ιστορία, αλλά όχι τόσο ώστε να μην την παρακολουθήσεις ευχάριστα. Επίσης νομίζω ότι δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε η πρωταγωνίστρια, με ένα σενάριο που θα μπορούσε να αναδείξει περισσότερο το συναισθηματικό κομμάτι της, σε σχέση με την οικογένεια και τις ρίζες της. To 2023 ήταν μία πολύ κακή χρόνια για τη Μarvel, με μεγάλες εισπρακτικές αποτυχίες στο κινηματογράφο (εκτός από το χορταστικό Guardians of the Galaxy 3) κακές κριτικές και χαμηλή τηλεθέαση στην τηλεόραση. Αυτό δημιούργησε μία εύλογη δυσπιστία απέναντι σε οτιδήποτε κυκλοφορεί η πάλαι ποτέ κραταιά Marvel. Αυτό όμως ίσως αδικεί την συγκεκριμένη ηρωίδα. Και βέβαια λόγω φύλου, καταγωγής και αναπηρίας της Alaqua Cox ξυπνάνε και τα ρατσιστικά, μισαναπηρικά και σεξιστικά αντανακλαστικά μερίδας του κοινού.
Αντί και όχι υπερ ηρωίδα…
Η σχετική πρωτοτυπία αυτής της σειρά είναι ότι η κεντρική ηρωίδα, ενώ έχει κάποιες υπερδυνάμεις, σίγουρα δεν είναι η ενσάρκωση του καλού… Δούλευε για το οργανωμένο έγκλημα, έχει σκοτώσει ανθρώπους και δεν τη λες και ιδιαίτερα ευχάριστο χαρακτήρα… Οι καταστάσεις όμως την αναγκάζουν να δει την αλήθεια τόσο για τον εαυτό της όσο και για αυτούς που αγάπησε ή άφησε πίσω. Είναι βίαιη και απότομη αλλά μαθαίνει, με τον πιο περίεργο τρόπο ότι είναι και η «ηχώ» των προγόνων της και όσων αυτοί αντιπροσωπεύουν. Έτσι ξεφεύγει από το δίπολο Hero/Villain που έχουμε συνηθίσει.
Για αυτό, αλλά περισσότερο για την ίδια την Alaqua Cox χαίρομαι που είδα την σειρά!
