Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 73ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών με επιστολή του επαναφέρει το θέμα των προϋποθέσεων συμμετοχής στο θερινό πρόγραμμα «Ανοιχτά Σχολεία» του Δήμου Αθηναίων.
Το κείμενο της επιστολής:
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 73ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών επανέρχεται στο ζήτημα των προϋποθέσεων συμμετοχής στο πρόγραμμα «Ανοιχτά Σχολεία», μετά και τη σχετική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων.
Όπως και στην πρώτη επιστολή μας, χαιρετίζουμε κάθε πρωτοβουλία του Δήμου που στηρίζει τις οικογένειες και προσφέρει στα παιδιά δωρεάν δημιουργική απασχόληση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ωστόσο, η συγκεκριμένη παροχή για πρώτη φορά φέτος δεν προσφέρεται ισότιμα σε όλα τα παιδιά που φοιτούν στη γενική εκπαίδευση.
Η οικονομική στην ουσία προϋπόθεση για κάλυψη εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης, νοσηλευτή, ειδικού βοηθητικού προσωπικού αποτελεί με σαφήνεια παράμετρο αποκλεισμού.
Παράλληλα, δημιουργείται μια εμφανής αντίφαση. Τα τελευταία χρόνια, το Υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει ότι η παράλληλη στήριξη δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη αποκλειστική σχέση ενός εκπαιδευτικού με ένα παιδί. Με αυτό το επιχείρημα δικαιολογούνται οι κοινές αναθέσεις εκπαιδευτικών σε περισσότερους μαθητές/μαθήτριες, οι μειωμένες ώρες υποστήριξης και τα χιλιάδες κενά που παραμένουν στα σχολεία μέχρι και τη λήξη της σχολικής χρονιάς..
Από την άλλη πλευρά, ο Δήμος Αθηναίων θεωρεί την υποστήριξη «ένας προς έναν/μία» απαραίτητη για τη συμμετοχή στο καλοκαιρινό πρόγραμμα, αρκεί να την εξασφαλίσει και να την πληρώσει η οικογένεια.
Από τη μία, λοιπόν, η Πολιτεία περιορίζει το διαθέσιμο προσωπικό και δεν αναγνωρίζει την παράλληλη στήριξη ως σταθερή και πάγια ανάγκη αλλά ως ανάγκη αρκετή να καλυφθεί για κάποια χρόνια από τα ΕΣΠΑ. Από την άλλη, ο Δήμος επικαλείται την αναγκαιότητά της για να μεταφέρει το κόστος στους γονείς.
Πόσο κυνισμό μπορούν να αντέξουν οι γονείς αυτών των παιδιών; Πόσο κυνισμό από την πλευρά της Πολιτείας συνολικά μπορεί να αντέξει κάθε οικογένεια;
Κατά τη συζήτηση της 20ης συνεδρίαση στο Δημοτικό Συμβούλιο τέθηκε επίσης το επιχείρημα ότι ο Δήμος δεν μπορεί να γνωρίζει εγκαίρως πόσα παιδιά θα χρειαστούν υποστήριξη και, επομένως, δεν μπορεί να προβλέψει τις σχετικές ανάγκες.
Υπάρχει όμως σαφής οργανωτική λύση: οι αιτήσεις να πραγματοποιούνται αρκετό χρονικό διάστημα πριν από την έναρξη του προγράμματος και όχι λίγες ημέρες νωρίτερα. Αυτό θα έλυνε όχι μόνο την δυνατότητα πρόβλεψης αναγκών αλλά και την έγκαιρη ενημέρωση όλων των οικογενειών ώστε όσες δεν προλάβουν μια θέση, να μπορούν εγκαίρως να εξετάσουν τις εναλλακτικές τους.
Η καθυστερημένη έναρξη των αιτήσεων αποτελεί οργανωτική επιλογή και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως αιτιολογία για τη μεταφορά της ευθύνης στις οικογένειες.
Τέλος, σε προφορικές ενημερώσεις του Τμήματος Διά Βίου Μάθησης προς γονείς, ως αιτιολόγηση αυτής της νέας προϋπόθεσης, έγινε αναφορά σε περιστατικό της προηγούμενης χρονιάς, κατά το οποίο παιδί φέρεται να πετούσε πέτρες.
Οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η νευροδιαφορετικότητα ή οποιαδήποτε άλλη ανάγκη που απαντάται με απόφαση παράλληλης στήριξης στο τυπικό/γενικό σχολείο, δεν αρχίζει και δεν τελειώνει σε τέτοια περιστατικά. Ένα παιδί που πετάει πέτρες μπορεί να είναι οποιοδήποτε παιδί.
Η ανάγκη εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης στο σχολείο δεν αποτελεί ένδειξη επικινδυνότητας και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για τη δημιουργία μιας γενικευμένης εικόνας για τα παιδιά αυτά.
Για τους λόγους αυτούς ζητούμε από τον Δήμο Αθηναίων:
- Να καταργήσει την προϋπόθεση ιδιωτικής παράλληλης στήριξης ή ιδιωτικού εξειδικευμένου προσωπικού με ευθύνη και δαπάνη της οικογένειας.
- Να προβλέψει την αναγκαία χρηματοδότηση και στελέχωση του προγράμματος με κατάλληλο προσωπικό.
- Να ξεκινά τη διαδικασία των αιτήσεων αρκετά νωρίτερα, ώστε να υπάρχει πραγματική δυνατότητα καταγραφής και προγραμματισμού των αναγκών για όλες τις οικογένειες.
- Να διασφαλίσει ότι τα ζητήματα ασφάλειας και διαχείρισης περιστατικών θα αντιμετωπίζονται για όλα τα παιδιά, χωρίς να στιγματίζονται συλλήβδην όσα διαθέτουν γνωμάτευση ή υποστηρίζονται στο σχολείο.
Υπάρχουν 2 τρόποι να σχεδιάσει κανεις ένα πρόγραμμα για παιδιά:
- Ο πρώτος είναι να το φτιάξει και μετα να αναρωτηθεί ποια παιδιά μπορούν να συμμετέχουν.
- Ο δευτερος ειναι να φτιάξει ένα πρόγραμμα για όλα τα παιδιά από την αρχή όπου η συμπερίληψη εξασφαλιζεται στην πράξη με τους φορείς να αναλαμβάνουν την ευθύνη και το κόστος που τους αναλογεί.
Όταν το κόστος και η ευθύνη μεταφέρεται στην οικογένεια, η συμμετοχή παύει να αποτελεί ισότιμο δικαίωμα και η συμπερίληψη μένει στα χαρτιά.
Αναμένουμε την άμεση και δημόσια απάντησή σας.
Με εκτίμηση,
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 73ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών