Οι διεπιστημονικες ομάδες των ΚΕΔΑΣΥ, αξιολογούν τις ανάγκες μαθητών και γνωματεύουν τους τρόπους στήριξής τους. Υπάρχουν παιδιά όπως το δικό μου, με εισηγηση απο το ΚΕΔΑΣΥ Χανιων για γραφείο, καρέκλα, υπολογιστή. Αυτα τα παιδιά περιμένουν οχι μήνες, αλλά χρόνια για ενα θρανίο και έναν υπολογιστή. Όπως γράφει η εισηγηση: “με την παροχη του κατάλληλου εξοπλισμού, η μαθητρια θα είναι σε θεση να παρακολουθεί το προγραμμα εκπαιδευσης ξεπερνώντας επιτυχως τα εμποδια που τυχον αντιμετωπιζει, να εξασφαλιζεται η επίτευξη των στοχων που τιθενται σε καθε ταξη και τέλος να μην αισθάνεται μειονεκτικά σε σχεση με τους συμμαθητές της”.
Εως σημερα 31/1/2024 2 παιδιά στο σχολείο της κόρης μου δεν εχουν λαβει τον εξοπλισμο και δεν υπάρχει κάποιος αρμόδιος να μας ενημερώσει για την πρόοδο της αιτησής μας απο τον Οκτώβριο 2023. Σε τηλεφωνική επικοινωνία με την Διευθυνση Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, μας είπαν οτι αυτος ο εξοπλισμός παρέχεται με καθυστερηση πολλαπλών ετών σε σημείο να ερχονται θρανία που είναι πια μικρά για τα παιδιά.
Ρωτώ, ποιος καθιστά ανάπηρο το παιδί μου βαζωντάς του εμπόδια οταν εχει την συνταγματική υποχρέωση προς άρση εμποδίων; Ποιος θα αποζημιώσει τους γονείς μίας ήδη ευάλωτης ομάδας, που θα πληρώσουν απο την τσέπη τους για ενα ακομα δημοσιο αγαθο και δικαιωμα (την ισοτιμη προσβαση στην εκπαιδευση) που δεν παρεχεται στο παιδί τους;