«Ποιο είναι το πιο γενναίο πράγμα που έχεις πει ποτέ; Βοήθεια…». Έχουν περάσει περίπου 10 μέρες, από την πρώτη φορά που είδα το απόσπασμα ταινίας που περιείχε αυτό το διάλογο και ακόμα το σκέφτομαι.
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας αυτιστικού παιδιού
Το βίντεο που είδα ήταν από την βραβευμένη με όσκαρ animation ταινία μικρού μήκους «Το αγόρι, ο τυφλοπόντικας, η αλεπού και το άλογο» (The Boy, the Mole, the Fox and the Horse) του 2022.
Ένα πανέμορφο ταξίδι…
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Charlie Mackesy και χρησιμοποιεί την ιστορία ενός μικρού αγοριού που χαμένο σε ένα χιονισμένο τοπίο ανακαλύπτει τους πιο απρόσμενους φίλους, αλλά και βασικές αλήθειες για τη ζωή, που μάλλον έχουμε ξεχάσει ή δεν έχουμε ποτέ καταλάβει.
Το φιλμ είναι κυριολεκτικά ένα κινούμενος πίνακας, με δισδιάστατο σχέδιο (κόντρα στις πρακτικές των τελευταίο δεκαετιών), δίνοντας έτσι στον θεατή την ευκαιρία να απολαύσει την ομορφιά των τοπίων, την τρυφερότητα με την οποία έχουν σχεδιαστεί οι χαρακτήρες και να επεξεργαστεί τον συναισθηματικό αντίκτυπο όλων αυτών που έχει να πει. Για τις φωνές ένα θα σας πω διαβάστε το cast…
«Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Καλός…»
Αυτό λέει το μικρό αγόρι… Αλήθεια πόσοι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αυτό το στόχο; Προσπαθούμε να μεγαλώσουμε ανθρώπους με πτυχία, σετ επαγγελματικών δεξιοτήτων και προκατασκευασμένα αξιακά συστήματα που δεν πολυπιστεύουμε ή δεν εφαρμόζουμε ούτε εμείς οι ίδιοι.
Και πως τα έχουμε πάει μέχρι τώρα; Νομίζω όχι και τόσο καλά από ότι βλέπουμε γύρω μας…
Ποιος ασχολείται με την αισθηματική ενδυνάμωση των παιδιών του; Ποιος μαθαίνει στα παιδιά να αγαπάνε πραγματικά τον εαυτό τους και να τον αποδέχονται; Ποιος θα πει στα παιδιά οτι δεν παίρνεις αξία από τους στόχους των άλλων, τα καλούπια και τις νόρμες τους αλλά από το ποιος είσαι…
Δεν μπορείς να επιτύχεις τίποτα αν δεν εκτιμάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να συνυπάρχεις αν δεν μάθεις να αγαπάς και να αποδέχεσαι το διαφορετικό. Στην ταινία το αγόρι είναι τυχερό γιατί βρίσκει ένα σοφό τυφλοπόντικα που λατρεύει τις τούρτες (θεϊκό το απόφθεγμα του «Αν δεν πετύχεις με την πρώτη, φάε τούρτα»), ένα πολύ δυνατό άλογο που ντρέπεται για την πιο ξεχωριστή πλευρά του εαυτού του και μία αλεπού που φοβάται να συνδεθεί με τους άλλους.
Τέσσερις διαφορετικοί χαρακτήρες, που όμως ο καθένας έχει κάτι να δώσει αλλά και να πάρει από τους υπόλοιπους. Όλοι μαζί μαθαίνουν και προχωρούν ένα βήμα περισσότερο.
Δεν είναι παιδική ταινία…
Η συγκεκριμένη ταινία είναι ιδανική για όλα τα παιδιά γιατί θα τους μάθει τι σημαίνει φιλία, αλληλεγγύη, αγάπη και τι πραγματικά σημαίνει η λέξη σπίτι. Θεωρώ όμως ότι είναι ακόμα σημαντικότερη για μας τους ενήλικες. Μας θυμίζει ότι δεν είμαστε πάντα μόνοι μας, είναι okay να μην είμαστε πάντα εντάξει και ότι δεν είναι υποτιμητικό να ζητάμε βοήθεια, αλλά απόδειξη ότι αρνούμαστε να τα παρατήσουμε.
Το ίδιο περίπου έκανε ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ τον προηγούμενο αιώνα με τον Μικρό Πρίγκηπα. Από τότε όμως σε κάποια πράγματα προχωρήσαμε και σε κάποια πράγματα φαίνεται να μείναμε πίσω, οπότε τόσο η ταινία όσο και το βιβλίο, μας είναι πολύ χρήσιμα… Σε μία εποχή που η μοναξιά και τα θέματα ψυχικής υγείας επηρεάζουν ολοένα και περισσότερους από μας, «Το αγόρι, ο τυφλοπόντικας, η αλεπού και το άλογο» είναι ένα έργο τέχνης βάλσαμο για την ψυχή και το μυαλό μας.
