Η Βασιλική Χρυσοστομίδου στο protothema.gr μίλησε με τους γονείς του Αλέξανδρου. Σε λίγες μέρες ο Αλέξανδρος έχει γενέθλια – κλείνει τα 14. Το Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει να φοιτά για δεύτερη φορά στην έκτη δημοτικού. Μέχρι την ηλικία των 15, όλα τα αυτιστικά παιδιά, όπως ο Αλέξανδρος, πρέπει να έχουν αποφοιτήσει από το δημοτικό – συνήθως χρειάζεται να επαναλαμβάνουν τάξεις, μέχρι να ολοκληρώσουν τον κύκλο της πρωτοβάθμιας. Εκπαιδευτική συνέχεια, δεν υπάρχει, λένε οι γονείς του. Στόχος του σχολείου για τα αυτιστικά παιδιά είναι να μεγιστοποιήσουν τις δυνατότητές τους και όχι να κατακτήσουν κάποια συγκεκριμένα γνωστικά πεδία.
Η συγκεκριμένη οικογένεια, προσβλέπει στη μέγιστη δυνατή αυτονομία του παιδιού. «Φιλοδοξούμε να μπορέσει κάποια στιγμή ο Αλέξανδρος να κυκλοφορεί μόνος του, έστω στο πλαίσιο του δήμου Αχαρνών, που μένουμε. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να είναι σε θέση να διαβάσει τα ονόματα των οδών ή ταμπέλες, όπως ‘φούρνος’ ή ‘αστυνομικό τμήμα’. Αν χαθεί, να μπορεί να με καλέσει στο κινητό, για να πάω να τον βρω. Δεν με ενδιαφέρει να μάθει να γράφει με το χέρι», δηλώνει ο πατέρας του ενώ σχετικά με το μέλλον, ο ίδιος θα πει: «Το σχολείο πρέπει να βοηθήσει το παιδί να γίνει ‘αναγνωρίσιμο’ από τους υπόλοιπους, να ενσωματωθεί στην κοινωνία χωρίς να παθαίνει αμόκ και να μην χρειάζεται να μένει ‘φυλακισμένος’ στο σπίτι. Στα 18, ο Αλέξανδρος Ελχατίμπ να έχει γίνει απλώς ένας νέος με διαφορετικό χαρακτήρα. Και οι άλλοι να μην τον κρίνουν, ούτε να τον κοιτούν καχύποπτα, επειδή απαντάει απότομα, για παράδειγμα. Να γνωρίζουν πως αυτή η συμπεριφορά απορρέει από τον αυτισμό. Να μπορεί, δηλαδή, το παιδί μου να είναι μέσα στην κοινωνία, να μπορεί να πάρει και να δώσει μαζί τους».
Από τη συναναστροφή με άλλες οικογένειες, οι οποίες αντιμετωπίζουν θέμα αυτισμού των παιδιών τους, προκύπτει πως οι πιο πολλοί προσπαθούν όσο μπορούν για να καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν, πώς να αντιμετωπίσουν την κατάσταση – ειδικά αφού σε πολλά σπίτια, υπάρχει μόνο ένας γονιός, είναι αρκετοί εκείνοι που δεν αντέχουν και φεύγουν. Γενικά, δεν υπάρχει κάποια κατεύθυνση, ούτε κάποιο εγχειρίδιο για να βοηθηθούν οι γονείς παιδιών με αυτισμό.
AUTISM STORIES | H αδερφή του…
«Πρέπει να ανακαλύψουμε μόνοι μας τα βήματα, που θα ακολουθήσουμε. Συχνά, τυχαίνει να πέσουμε και θύματα ανειδίκευτων ανθρώπων – τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια, που δεν έχουμε ακόμη αποκτήσει εμπειρία με το αυτιστικό παιδί», υπογραμμίζει ο κ.Ελχατιμπ και προσθέτει: «Αυτή τη στιγμή, έχω στο τραπέζι τρία βιβλία, που αγόρασα σχετικά με τη μέθοδο Μοντεσσόρι για παιδιά 1 έως 3 χρονών, μωρά δηλαδή – κι ας είναι το δικό μου 14. Θα με ενδιέφερε να βρω, έστω και μία φράση, την οποία δεν έχω σκεφτεί… Επιπλέον του σχολείου, δοκιμάζουμε διάφορες εξωσχολικές δραστηριότητες για να υποστηρίξουμε το παιδί μας: θεραπευτική ιππασία, κολύμβηση στο ΟΑΚΑ, εξειδικευμένο γυμναστή στο σπίτι – παίρνουμε ένα επίδομα ύψους 300 ευρώ. Προσπαθούμε, ακόμη, να το φέρνουμε σε επαφή με σκυλιά, επειδή θεωρούμε πως αυτό είναι το σωστό για ένα μικρό παιδί, ενισχύεται η αυτοπεποίθηση του όταν χαϊδεύει και παίζει με τα σκυλιά – εκτός από φιλοζωικές οργανώσεις, φέρναμε και θεραπευτικό σκυλί στο σπίτι, τη Μάγια από το Athens Therapy Dogs».
Οι πολυετείς προσπάθειες της οικογένειας και οι δοκιμές για να βρεθεί η ισορροπία στην καθημερινότητα, φαίνεται πως αποφέρουν καρπούς: «Αντίθετα με τις περισσότερες περιπτώσεις, έχουμε καταφέρει να κυκλοφορούμε χωρίς να κρατάμε τον Αλέξανδρο από το χέρι – άλλωστε, το παιδί έχει μεγαλώσει, με περνάει σε βάρος και ύψος. Δεν θα μπορούσα να τον τραβολογάω… Είναι σημαντικό, πως έχουμε κατακτήσει το να υπακούει σε εντολές, να δέχεται ό,τι του λέμε, αφού έτσι κι αλλιώς δεν αντιλαμβάνεται το ‘γιατί’. Έχει μάθει να περιμένει, να μας δείχνει εμπιστοσύνη. Ο αυτισμός έχει το απρόβλεπτο – όλα τα παιδιά το έχουν, απλώς τα υπόλοιπα, σταδιακά αντιλαμβάνονται τα όρια, την επίπληξη, τις εξηγήσεις. Με τον Αλέξανδρο, σημειώσαμε κάποια πρόοδο μέσα από την καθημερινή παρατήρηση, το διάβασμα, τις δοκιμές. Την εμπιστοσύνη προς τους γονείς και το περιβάλλον του. Αλλά και με το να βάζουμε μικρούς, σταθερούς στόχους, που θα μας βοηθούσαν να καταφέρουμε πολλά πράγματα».
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγή: protothema.gr