Ο Σύλλογος Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής (ΣΑΤΕΑ) με ανακοίνωσή του τονίζει τους προβληματισμούς του για το νέο πλαίσιο στην Ειδική Αγωγή.
Αναφέρει η σχετική ανακοίνωση:
Αυτές τις μέρες συζητείται στη Βουλή και θα ψηφιστεί νομοσχέδιο με τίτλο «Σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνορθόδοξη Ιερά Βασιλική Αυτόνομη Μονή του Αγίου και Θεοβάδιστου όρους Σινά στην Ελλάδα», μέσα στο οποίο στο μέρος Ε΄, προτείνει σημαντικές αλλαγές και τροποποιήσεις σε μια σειρά ζητήματα που αφορούν την Ειδική αγωγή και εκπαίδευση.
Πιο συγκεκριμένα, είναι θετική και σημαντική εξέλιξη η ίδρυση νέων Τμημάτων Ένταξης σε νηπιαγωγεία και δημοτικά, καθώς και η αλλαγή των κριτηρίων για την ίδρυση 2ου ΤΕ στις σχολικές μονάδες! Ήταν πάγια θέση μας και υλοποιήθηκε μετά από αλλεπάλληλες συναντήσεις και έγγραφα προς την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ. Όπως θετική είναι και η πρόβλεψη 2ου εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης στο ίδιο τμήμα.
Παρόλα αυτά βέβαια, θέλουμε να εκφράσουμε κάποιους προβληματισμούς σχετικά με τον αριθμό των μαθητών στα τμήματα, ο οποίος δεν μειώνεται, αφού τίθεται ως απαραίτητη προϋπόθεση οι 25 μαθητές στην τάξη σε συνδυασμό με τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες… Δηλαδή, για οποιαδήποτε μείωση πρέπει να υπάρχουν 2 προϋποθέσεις α) να μην έχει το σχολείο ΤΕ ή β) να μην υπάρχει εκπ/κός ΠΣ στο αντίστοιχο τμήμα. Σε συνδυασμό βέβαια με κατάθεση πρακτικού συλλόγου διδασκόντων, θετικής εισήγησης συμβούλων γενικής και ειδικής αγωγής καθώς και τελικής έγκρισης από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης… Κοινώς είναι σχεδόν απίθανο να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών στην τάξη!
Επιπροσθέτως, στο νομοσχέδιο είναι ξεκάθαρη μια λογική διάχυσης του εκπαιδευτικού του ΤΕ μέσα στην τάξη και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις θα μπορεί να παίρνει κάποιον μαθητή στο ΤΕ: «σκοπός των ΤΕ είναι η πλήρης ένταξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή/και αναπηρία στο σχολικό περιβάλλον μέσα από ειδικές εκπαιδευτικές παρεμβάσεις. Ο εκπαιδευτικός του ΤΕ υποστηρίζει τους μαθητές εντός του περιβάλλοντος της τάξης τους, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς των τάξεων, με στόχο τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων και των διδακτικών πρακτικών, καθώς και την κατάλληλη προσαρμογή του εκπαιδευτικού υλικού και του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. Η υποστήριξη σε ιδιαίτερο χώρο υλοποιείται εφόσον το επιβάλλουν οι ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών, με απώτερο στόχο τη δυνατότητα μελλοντικής υποστήριξης αυτών εντός του περιβάλλοντος της τάξης τους».
Θεωρούμε ότι αυτή η κατεύθυνση δεν διευκολύνει τον υποστηρικτικό και εξατομικευμένο ρόλο του ειδικού παιδαγωγού, παραβλέποντας το γεγονός ότι ΤΕ και Παράλληλη Στήριξη είναι δύο διαφορετικές υποστηρικτικές μορφές και εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή/και αναπηρία.
Για παράδειγμα, ο εκπαιδευτικός του ΤΕ στήριζε κυρίως – όχι μόνο, βέβαια – μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, με εξατομικευμένο πρόγραμμα ανάλογα με τη δυσκολία, σε συνθήκες όπου μπορούσαν οι μαθητές να αναμετρηθούν με αυτές, με δικό τους πρόγραμμα, σε χώρο που επέτρεπε να συγκεντρωθούν, να δουλέψουν, να βελτιώσουν με τον δικό τους ρυθμό και κόπο τη δυσκολία που προκύπτει από την ειδική εκπαιδευτική ανάγκη. Γιατί ακόμα και σε μια ήπια μορφή, όπως να δυσκολεύεται να κατανοήσει την προφορική ή γραπτή οδηγία του εκπαιδευτικού, να αποδώσει τις σκέψεις του στον γραπτό λόγο, να διαβάσει ένα απλό κείμενο, η στήριξή του δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα στην τάξη με 20 και πλέον μαθητές, με το μάθημα να εκτυλίσσεται κανονικά.
Η εξατομικευμένη, διαφοροποιημένη ειδική επιστημονική στήριξη είναι το βασικό και στοιχειώδες συγκροτητικό στοιχείο της παρέμβασης, καθώς στο πεδίο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης το κάθε παιδί με ειδική εκπαιδευτική ανάγκη ή/και αναπηρία είναι ένα διαφορετικό παιδί, με το δικό του δυναμικό, τις δυνατότητες και ικανότητές του. Στη βάση αυτών, παίρνοντας υπόψη τη δυσκολία – αναπηρία θα πρέπει να διαμορφώνεται το εξατομικευμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα, ως προϋπόθεση για τον στόχο της αυτονομίας του κάθε μαθητή.
Συγχρόνως, ο μαθητής με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή και αναπηρία, θα μπορεί να υποστηρίζεται και στο ολοήμερο σχολείο, η υποστήριξη θα πρέπει να γίνεται από διαφορετικό εκπαιδευτικό από το πρωινό πρόγραμμα, με στόχο την ολόπλευρη στήριξη του μαθητή καθώς και την τήρηση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών. Επιπλέον, με το νομοσχέδιο επισφραγίζεται ότι οι μαθητές θα δέχονται μια μορφή Παράλληλης Στήριξης ή εκπαιδευτικό, ή ΕΒΠ ή σχολικό νοσηλευτή, που σε αρκετές περιπτώσεις κάποιοι μαθητές χρειάζονται ολόπλευρη στήριξη ( με βάση και την εγκύκλιο για τις αιτήσεις ΠΣ 2025-2026).
Ένα αρνητικό στοιχείο κατά την άποψη μας, είναι ότι πλέον ο σχολικός νοσηλευτής θα μοιράζεται σε περισσότερους από έναν μαθητή, μέχρι σε απόσταση 100 μ., δηλαδή σε κοντινά σχολεία, την οποία απόφαση θα την παίρνει ο εκάστοτε Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης, κρίνοντας την σοβαρότητα της πάθησης του κάθε παιδιού, κάτι που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε μιας και ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης δεν είναι γιατρός!
Απαιτούμε:
• Κάθε μαθητής με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή/και αναπηρία να δέχεται την ολόπλευρη στήριξη που έχει ανάγκη, χωρίς κανέναν περιορισμό
• Να καλυφθούν όλα τα κενά στην ειδική αγωγή με μόνιμους διορισμούς
• Να προσληφθούν εγκαίρως και όλοι σε μια φάση, με όλα τα πραγματικά κενά αναρτημένα από την 1/9
• Να λειτουργήσουν παντού όλα τα ΤΕ σε Δημοτικά και Νηπιαγωγεία και όπου έχουν καταργηθεί τα 2α ΤΕ να επαναλειτουργήσουν.
ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!