Σε ρεπορτάζ του Απόστολου Λακασά, η Καθημερινή αναδεικνύει τα σοβαρά προβλήματα μετακίνησης που αντιμετωπίζουν οι μαθητές των Ειδικών Σχολείων και οι οικογένειές τους, καθώς και τις ευρύτερες ελλείψεις στη στελέχωση και την οργάνωση της ειδικής αγωγής. Παράλληλα, επισημαίνει την αύξηση κατά 40% των μαθητών με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη γενική εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως την απαραίτητη υποστήριξη.
«Δύο φορές την εβδομάδα, το μεσημέρι ο πεθερός μου από το Περιστέρι πάει στον Πειραιά, που είναι το σχολείο του γιου μου για να τον πάρει. Τον φέρνει στα Πατήσια όπου εργάζομαι και μετά πάμε μαζί σπίτι στο Μοσχάτο. Μία ημέρα την εβδομάδα έχω κανονίσει να σχολάω νωρίτερα για να πηγαίνω εγώ να τον παίρνω από το σχολείο. Και τις άλλες δύο ημέρες ο σύζυγος δουλεύει από το σπίτι και πηγαίνει εκείνος και τον παίρνει», λέει στην «Κ» η Ειρήνη Κουτρέτση, φιλόλογος σε σχολείο στα Πατήσια. Περιγράφει το πρόγραμμα όλης της οικογένειας, ώστε το παιδί –μαθητής στο Ειδικό Σχολείο για Παιδιά με αυτισμό στον Πειραιά– να πηγαίνει και να επιστρέφει από το σχολείο.
Αλλη ιστορία: Η Ελένη Πολυχρόνη είναι μονογονέας. Εχει δίδυμα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, μαθητές στο ίδιο σχολείο. Εκείνη μένει Καλλιθέα, το σχολείο των παιδιών είναι, όπως είπαμε, στον Πειραιά, και δουλεύει στο Χαλάνδρι. Εκτός από τη μητέρα επιστρατεύονται οι παππούδες, ώστε τα παιδιά καθημερινά να πηγαίνουν και να επιστρέφουν από το σχολείο. Δεν χρειάζεται άλλες περιγραφές για να γίνει αντιληπτός ο καθημερινός αγώνας δρόμου που κάνει η οικογένεια. «Δυστυχώς, δεν έχουμε αμάξι. Η 80χρονη μητέρα μου πηγαίνει τα παιδιά το πρωί με ταξί και το μεσημέρι τα φέρνει πίσω, πάλι με ταξί», λέει στην «Κ» η κ. Πολυχρόνη. Κάποιες φορές πηγαίνει τα παιδιά η ίδια στον Πειραιά, και τότε καθυστερεί στη δουλειά. Τις ημέρες που δουλεύει από το σπίτι είναι καλύτερα. Το συνολικό κόστος για τις μετακινήσεις με ταξί προς και από το σχολείο φτάνει τα 150 ευρώ την εβδομάδα.
«Μην αγνοούμε ότι τα παιδιά αυτά θέλουν να έχουν μια ρουτίνα για να λειτουργήσουν καλύτερα», τονίζει μητέρα που είναι και η ίδια εκπαιδευτικός.
Και δεν είναι οι μόνες οικογένειες που πληρώνουν από τη μια τους άγονους διαγωνισμούς της Περιφέρειας Αττικής στην προσπάθεια να βρεθεί εταιρεία με λεωφορεία για να αναλάβει τη μετακίνηση των παιδιών και από την άλλη τη μη οργάνωση ολοήμερου προγράμματος στο Ειδικό Σχολείο, ώστε οι γονείς να μπορούν να πάρουν τα παιδιά μετά τη δουλειά τους.
Στο Ειδικό Σχολείο για παιδιά με αυτισμό στον Πειραιά φοιτούν 52 μαθητές, εκ των οποίων για τους 28 δεν υπάρχει πρόβλεψη για μετακίνηση με σχολικό λεωφορείο. Πέρυσι υπήρχαν δύο εταιρείες με πέντε σχολικά λεωφορεία, αλλά φέτος μόνο μία εταιρεία πήρε τον διαγωνισμό και έτσι μπόρεσαν να καλυφθούν δύο δρομολόγια, τα οποία θεωρούνται ευκολότερα γιατί συνδυάζουν τις στάσεις στα σπίτια των μαθητών», παρατηρεί η κ. Πολυχρόνη. Γι’ αυτό και 24 παιδιά έχουν τρόπο μετακίνησης.
«Η Περιφέρεια αποποιείται τις ευθύνες της, λέγοντας ότι εκείνη “τρέχει” αδιαλείπτως τους διαγωνισμούς, αλλά δεν ανταποκρίνονται οι λεωφορειούχοι που είναι ιδιώτες και δεν μπορεί να τους αναγκάσει και δεν ορίζει εκείνη τις τιμές», προσθέτει η κ. Πολυχρόνη. Ουσιαστικά, οι λεωφορειούχοι δεν αναλαμβάνουν επειδή το υπουργείο Οικονομικών δεν μπορεί να αυξήσει την προσφορά, ενώ λέγεται ότι εκείνοι προτιμούν να αξιοποιούν τα λεωφορεία στη μεταφορά τουριστών.
Βέβαια, υπάρχουν δύο κρίσιμες παράμετροι. Η πρώτη είναι ότι η Περιφέρεια Αττικής δεν προτεραιοποίησε τα Ειδικά Σχολεία στις συμβάσεις μεταφοράς, με αποτέλεσμα να «κλείσουν» πρώτα τα δρομολόγια άλλων σχολείων· «ευκολότερων». Ευκολότερων, γιατί οι συνθήκες μεταφοράς παιδιών που φοιτούν σε Ειδικό Σχολείο είναι ιδιαίτερες, και απαιτείται να υπάρχει συνοδός. Από την άλλη, καθώς οι συνοδοί είναι χαμηλά αμειβόμενοι, εγκαταλείπουν συχνά τη θέση.
«Αποτέλεσμα είναι η απορρύθμιση των παιδιών ύστερα από τόσο μεγάλο διάστημα, με αποτέλεσμα την αύξηση του άγχους, της επιθετικότητας και παλινδρομήσεις σε καθημερινά ζητήματα λειτουργίας τους. Μην αγνοούμε ότι τα παιδιά αυτά θέλουν να έχουν μια ρουτίνα για να λειτουργήσουν καλύτερα», σημειώνει η κ. Κουτρέτση, προσθέτοντας ότι πολλά παιδιά κάνουν απουσίες από το σχολείο, ενώ κάποια άλλα λείπουν έως και ένα μήνα.
Ελλιπείς δομές και υπηρεσίες εκπαίδευσης
Κατά 40% αυξήθηκαν μέσα σε μια τετραετία οι μαθητές με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Ωστόσο, οι δομές και υπηρεσίες ειδικής εκπαίδευσης δεν αναλογούν και δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ…
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγή: kathimerini.gr