Μιλώντας στο TheOpinion, η τυφλή Τζουλιάνα Μπούση, καταγγέλλει το γεγονός πως αν και βρισκόταν μία ανάσα από την πρόσληψή της, όταν επισήμανε στους αρμόδιους πως, συνοδεύεται από σκύλο οδηγό, η αναπηρία της έγινε τροχοπέδη για την πρόσληψή της.
Όπως μας λέει, ενώ έκλεινε ραντεβού για συνέντευξη ως copywriter, μία διευκρίνηση στάθηκε αφορμή για να την απορρίψουν, λέγοντας της πως θα την καλέσουν αργότερα, κάτι που φυσικά δε συνέβη.
Η Τζουλιάνα γνωστοποίησε -στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook- τον τηλεφωνικό διάλογο που είχε με υπεύθυνο προσωπικού εταιρείας, στην προσπάθειά της να βρει εργασία ως copywriter. Αν και -όπως αναφέρει- οι ιθύνοντες έμειναν εξαιρετικά ευχαριστημένοι με το βιογραφικό και την προϋπηρεσία της, όταν επισήμανε το γεγονός πως τη συνοδεύει σκύλος οδηγός, η αναπηρία της έγινε τροχοπέδη για την πρόσληψή της.
Όπως δήλωσε στο TheOpinion, «είχαν πρόβλημα με την απώλεια της όρασής μου. Πρόκειται για μία δουλειά που γίνεται εξολοκλήρου μέσω υπολογιστή και στην οποία έχω προϋπηρεσία. Είμαι φιλόλογος και έχω ασχοληθεί με τη διαφήμιση».
Συνεχίζοντας, τονίζει το σημαντικό αντίκτυπο που έχουν τέτοιες πρακτικές στο ζήτημα της εργασίας τυφλών ανθρώπων, οι οποίοι, όπως σημειώνει, πέραν των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, φοβούνται ανάλογες συμπεριφορές στο εργασιακό περιβάλλον.
Όπως επισήμανε, συνήθως δεν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αξιολογούν την απόδοση των υπαλλήλων, παρά μόνο μένουν στην αναπηρία και δεν αναλύουν τις ικανότητες του εκάστοτε εργαζόμενου.
Όσον αφορά προγράμματα τα οποία αποσκοπούν σε στοχευμένες προσλήψεις ατόμων από κοινωνικές ομάδες, όπως τα ΑμεΑ, οι τρανς κλπ, σημειώνει πως οι προσλήψεις αυτές είναι διπλά ωφέλιμες για τις επιχειρήσεις, καθώς πέραν της επιδότησης που λαμβάνουν και καλύπτουν τους μισθούς των εργαζομένων, επιπρόσθετα ενισχύουν και το image τους.
«Θα έπρεπε να είναι αυτονόητες οι προσλήψεις ατόμων από όλες τις κοινωνικές ομάδες»
Όπως τονίζει, τα εν λόγω προγράμματα βοηθούν γιατί «ανοίγουν» το μυαλό των επιχειρηματιών, αν και θα έπρεπε να είναι αυτονόητες οι προσλήψεις ατόμων από όλες τις κοινωνικές ομάδες, χωρίς την προτροπή μέσα από εκάστοτε επιδοτούμενα προγράμματα, ενώ συνεχίζοντας, δηλώνει πως σπάνια τα άτομα τα οποία προσλαμβάνονται μέσω αυτών, συνεχίζουν να εργάζονται στις επιχειρήσεις και μετά τη λήξη των προγραμμάτων.
Όσον αφορά περιστατικά ρατσισμού, τόσο προς την ίδια, όσο και προς το σκύλο βοηθό της, την Uni, δηλώνει πως «έχω βιώσει ρατσισμό και κακές συμπεριφορές, όμως πάντα εξηγώ με ευγένεια την κατάσταση και καταλαβαίνουν. Αν όχι, φεύγω εγώ. Προσπαθώ πάντα να αισθάνομαι άνετα τόσο εγώ, όσο και η Uni».
Κοινωνική πρόνοια από… ιδιώτες
Αναφορικά με τα σκυλιά οδηγούς, ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά τα οποία συντροφεύουν και βοηθούν άτομα με προβλήματα όρασης, η Τζουλιάνα καταδεικνύει το κενό που υπάρχει στην κρατική κοινωνική πολιτική.
Όπως υπογραμμίζει, «η αξία ενός σκύλου οδηγού υπολογίζεται περί τις 30 έως και τις 40 χιλιάδες ευρώ. Τα προμηθευόμαστε δωρεάν από σχολές οδηγών σκύλων, οι οποίες βασίζονται σε δωρεές και χορηγίες ιδιωτών».
Ένα ακόμη ζήτημα που επισήμανε, είναι πως τα σκυλιά οδηγοί συνταξιοδοτούνται μετά από 9-10 χρόνια υπηρεσίας, οπότε και δημιουργείται πρόβλημα μέχρι την ανεύρεση του επόμενου που θα συντροφεύει το άτομο με οπτική αναπηρία.
Όπως υπογραμμίζει είναι σημαντικό να γνωρίζει ο κόσμος πως οι σκύλοι οδηγοί δεν επιτίθενται, ούτε δαγκώνουν, ενώ όπως ανέφερε «η Uni όπου και να βρισκόμαστε κάθεται στα πόδια μου».
Καταληκτικά, προέτρεψε τα άτομα με αναπηρία, να μην παρατούν τις προσπάθειες για ανεύρεση εργασίας, ενώ παρότρυνε τις εταιρείες να μην απορρίπτουν τα ανάπηρα άτομα και εάν διστάζουν να δώσουν την ευκαιρία σε ένα ΑμεΑ να εργαστεί σε αυτές, να προχωρούν έστω σε δοκιμαστικές προσλήψεις.
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγή: theopinion.gr