Επιστολή προς Υπ. προστασίας του πολίτη έστειλε Η ΠΟΣΓΚΑμεΑ, όπου ζητά την ευθυγράμμιση των προϋποθέσεων πρόσβασης του αστυνομικού προσωπικού που έχει τέκνα με βαριά νοητική αναπηρία, Σύνδρομο Down, Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, στην ειδική άδεια των 22 ημερών, με τα ισχύοντα για το προσωπικό που υπηρετεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα».
Η επιστολή,
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία (Π.Ο.Σ.Γ.Κ.ΑμεΑ), ιδρυτικό και ενεργό μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.), αποτελεί το δευτεροβάθμιο όργανο του αναπηρικού κινήματος που εκπροσωπεί τα άτομα με νοητική αναπηρία, αυτισμό, σύνδρομο Down, εγκεφαλική παράλυση, βαριές και πολλαπλές αναπηρίες και τις οικογένειές τους, μέσω των Σωματείων Γονέων και Κηδεμόνων τους, και έχει ως κύρια αποστολή της τη διεκδίκηση και προστασία των δικαιωμάτων τους.
Με το παρόν έγγραφό της, η Ομοσπονδία μας απευθύνεται σε εσάς προκειμένου να σας μεταφέρει τον εύλογο προβληματισμό και την ανησυχία της για τη διαπίστωση πως η διευθέτηση του ζητήματος της θεμελίωσης της πρόσβασης του αστυνομικού προσωπικού, που έχει τέκνα με βαριά νοητική αναπηρία, σύνδρομο Down, αυτισμό (Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή – ΔΑΔ / Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος – ΔΑΦ), στο δικαίωμα της ειδικής άδειας 22 ημερών, χωρίς την προϋπόθεση νοσηλείας, όπως αφειδώς στο παρελθόν και έως σήμερα έχει τεθεί υπόψη του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και από άλλες πλευρές (ερωτήσεις στο πλαίσιο της άσκησης του κοινοβουλευτικού ελέγχου, επιστολές συλλογικών οργάνων εργαζομένων στην ΕΛ.ΑΣ. κ.τ.ό.), παραμένει σε εκκρεμότητα, ζητώντας κατ’ επέκταση να δοθεί η δέουσα έμφαση στο χρονίζον αυτό ζήτημα, ταυτόχρονα με την επίσπευση κάθε δυνατής πρωτοβουλίας για την επίλυσή του.
Με πρόσφατη επιστολή του προς το Αρχηγείο της ΕΛ.Α.Σ. (ακολουθεί συνημμένα του παρόντος), ο Σύλλογος Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Ν.Λάρισας, ήλθε όχι μόνο να υπενθυμίσει πως το συγκεκριμένο ζήτημα εξακολουθεί να διαφαίνεται εκτός προτεραιότητας του αρμόδιου Υπουργείου ή/και υπηρεσιών Προστασίας του Πολίτη, διατηρώντας αθέμιτους περιορισμούς και διακρίσεις σε βάρος του αστυνομικού προσωπικού, έναντι περιπτώσεων εργαζομένων με ανάλογες ανάγκες και χαρακτηριστικά, αλλά και την προβληματική συλλογιστική από την οποία η διάκριση αυτή εκπορεύεται, μετά της πλήρους παράθεσης του κανονιστικού πλαισίου που τη διέπει, καθώς και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης που συνηγορεί στα περιθώρια και στην ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών για την άρση της.
Η ΠΟΣΓΚΑμεΑ διαμαρτύρεται για τα προσκόμματα στη φοίτηση μαθητών με αναπηρία
Συνοπτικά, επαναδιατυπώνοντας, το πρόβλημα εδράζεται εν πολλοίς στην προβληματική συλλογιστική της Κ.Υ.Α. Άμυνας και Υγείας & Πρόνοιας Φ.400/39/5521 Σχ. 149/19.2.1998 (235 Β’), δυνάμει της οποίας παθήσεις, όπως ο αυτισμός, το σύνδρομο Down, η νοητική αναπηρία εν γένει, περιλαμβάνονται αφενός εσφαλμένα στα νοσήματα που απαιτούν περιοδική νοσηλεία, συμπαρασύρουν αφετέρου στην ίδια κατεύθυνση τις οδηγίες για την απόδειξη των προϋποθέσεων χορήγησης της ειδικής άδειας στο αστυνομικό προσωπικό, όπως εξειδικεύονται στα σχετικά διευκρινιστικά έγγραφα του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. (ΑΔΑ: ΩΦΨΕ465ΧΘ7-1ΟΒ/31.05.2018, ΑΔΑ: Ψ7ΟΚ46ΜΚ6Π-ΑΦΒ/12.08.2019), και κατ’ επέκταση δεσμεύουν τα κατώτερα διοικητικά κλιμάκια για την επιβεβαίωση της συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών προκειμένου να χορηγηθεί η άδεια στους/στις δικαιούχους.
Η προϋπόθεση περιοδικής νοσηλείας για τις συγκεκριμένες κατηγορίες αναπηρίας, εντούτοις, μόνο ως ασύμπτωτη μπορεί να λογιστεί τόσο με τις πραγματικές περιστάσεις, από τη στιγμή που οι μεν ανάγκες υποστήριξης της καθημερινής διαβίωσης των ατόμων με βαριά νοητική αναπηρία, σύνδρομο Down, αυτισμό, είναι αναμφίβολα υπαρκτές και αυξημένες, κατ’ ουδένα ωστόσο τρόπο προκύπτει πως χρήζουν νοσηλείας για την αντιμετώπισή τους, όσο και με τις πρόνοιες της ρύθμισης του άρθρου 47 του ν. 4674/2020 και των ερμηνευτικών εγκυκλίων του Υπουργείου Εσωτερικών για την εφαρμογή του (ε.π. ΔΙΔΑΔ/Φ.69/117/οικ.11102/28.5.2020), στη βάση και στο περιεχόμενο των οποίων η εν θέματι άδεια χορηγείται και σε υπαλλήλους που έχουν στην άμεση φροντίδα τους άτομα με τις ανωτέρω αναπηρίες, ανεξαρτήτως του εάν χρήζουν ή όχι περιοδικής νοσηλείας, εφόσον είναι ανήλικα ή ενήλικα που δεν εργάζονται λόγω των αναπηριών αυτών.
Όπως αντιλαμβάνεστε, η όποια περαιτέρω, χωρίς απροσμάχητη αιτιολογία, διατήρηση της ‘προϋπόθεσης νοσηλείας’ για τις περιπτώσεις των ατόμων με βαριά νοητική αναπηρία, σύνδρομο Down, αυτισμό, για την ενάσκηση του δικαιώματος χορήγησης της ειδικής αδείας 22 ημερών από τους γονείς / κηδεμόνες τους που υπηρετούν στην ΕΛ.ΑΣ., πέραν του ότι εισάγει, κατά την εκτίμησή μας, μια αναιτιολόγητη περιστολή του βαθμού προστασίας για τον συγκεκριμένο πληθυσμό εργαζομένων, επί της ουσίας ενδέχεται αδόκιμα να εξουδετερώνει και την αρχική πρόθεση του νομοθέτη που εξέθρεψε τη συγκεκριμένη διευκόλυνση – ειδική άδεια, με κυρίαρχο κριτήριο τον βαθμό ευαλωτότητας των ατόμων με τις ανωτέρω αναπηρίες και ως αντισταθμιστικό μέτρο για τις διευρυμένες απαιτήσεις υποστήριξης που απορρέουν από τη φύση τους, περιλαμβανομένης της προστασίας της απασχόλησης των γονέων και κηδεμόνων που καλούνται να ανταπεξέλθουν στο απαιτητικό έργο της φροντίδας τους και συγχρόνως γονεϊκό καθήκον, της θεώρησης των ανισοτήτων που επιδρούν στον επαγγελματικό τους βίο και της αποσόβησης των κινδύνων εξώθησής τους από την αγορά εργασίας.
Προσέτι, η διαφοροποιημένη αντιμετώπιση του αστυνομικού προσωπικού αναφορικά με τις προϋποθέσεις πρόσβασης στη θεσμοθετημένη χορήγηση της ειδικής άδειας των 22 ημερών έναντι του λοιπού υπηρετούντος προσωπικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μπορεί να ιδωθεί και ως επιλογή που εντάσσεται στο ευρύ πεδίο της ύλης της μεροληψίας, καθώς συνεπάγεται κριτήρια που καταλήγουν να θέτουν κατηγορίες εργαζομένων, τα τέκνα των οποίων διαθέτουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ανάγκες, σε δυσμενέστερη θέση έναντι άλλων που βρίσκονται σε θέση παρεμφερή και συγκρίσιμη. Καταληκτικά, η αντιμετώπιση αυτή επενεργεί απαγορευτικά στην πρόσβαση σε μία διευκόλυνση που καθίσταται επιβεβλημένη από μια ομοίως ακούσια και ομοίως δυσχερή κατάσταση για αμφότερες τις περιπτώσεις, επερχόμενη από απρόβλεπτα συμβάντα και συνθήκες.
Τούτων δοθέντων, η ΠΟΣΓΚΑμεΑ θεωρεί ουσιώδες το πλαίσιο αυτό να είναι ομοιογενές για όλες τις υπηρεσίες του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα, να συνάδει με τα αποδεκτά δεδομένα για τη βαρύτητα και τις κατηγορίες αναπηρίας που ήδη εμπίπτουν στο θετικό αυτό μέτρο, και να εστιάζει στους λόγους που εξέθρεψαν τη θέσπισή του, εν προκειμένω, στο βέλτιστο συμφέρον και τη βέλτιστη προστασία των ατόμων με βαριά νοητική αναπηρία, σύνδρομο Down, ΔΑΔ/ΔΑΦ, μέσω της διευκόλυνσης των γονέων / κηδεμόνων τους, προκειμένου να λαμβάνουν την απαραίτητη υποστήριξη ώστε να διαβιούν με αξιοπρέπεια εντός των κόλπων των οικογενειών τους και των τοπικών κοινοτήτων, όπως εξάλλου και η Σύμβαση του Ο.Η.Ε. για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες (ν.4074/2012) υπαγορεύει.
Στην κατεύθυνση αυτή, και για τη δικαιότερη εφαρμογή του μέτρου της ειδικής άδειας των 22 ημερών για το αστυνομικό προσωπικό – εργαζόμενους/ες γονείς και κηδεμόνες που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριά νοητική αναπηρία, σύνδρομο Down, ΔΑΔ/ΔΑΦ, η Ομοσπονδία μας ζητά και αναμένει την προσωπική σας παρέμβαση για τη γεφύρωση του χάσματος που εντοπίζεται στις προϋποθέσεις απόδειξης της θεμελίωσης του δικαιώματος χορήγησής της, με την αφαίρεση της προϋπόθεσης νοσηλείας για την ενάσκησή του και την επικαιροποίηση των κατευθυντήριων οδηγιών του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., σε σύμπλευση με όσα ισχύουν και αναγνωρίζονται για τους/τις εργαζόμενους/ες στον ευρύτερο δημόσιο τομέα κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 47 του ν.4674/2020 και τις σχετικές ερμηνευτικές εγκυκλίους για την εφαρμογή του.
Φρονούμε, κλείνοντας, πως η εκ μέρους σας παρέμβαση στο ζήτημα αυτό, βρίσκεται σε συνέπεια με τον στόχο της προστασίας των εργαζόμενων που κάνουν χρήση της συγκεκριμένης διευκόλυνσης, όχι μόνο στο επίπεδο των οικογενειακών λόγων και της έμπρακτης απόδειξης της σημασίας που αποδίδει η Πολιτεία στη διατήρηση της αναγκαίας ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, αλλά και αποκτώντας ιδιαίτερη βαρύτητα και στο πλαίσιο της Σύμβασης του Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες (ν.4074/2012) – σύμφωνα με το προοίμιο της οποίας «η οικογένεια συνιστά φυσικό και θεμελιώδες στοιχείο της κοινωνίας και δικαιούται προστασίας από την κοινωνία και το κράτος, καθώς και ότι τα άτομα με αναπηρίες και τα μέλη των οικογενειών τους θα πρέπει να λαμβάνουν την απαραίτητη προστασία και βοήθεια, προκειμένου να καταστεί δυνατό στις οικογένειες να συμβάλουν στην πλήρη και ίση απόλαυση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρίες» (παράγραφος ψ) – όπως και των κατευθυντήριων διατάξεων για την υλοποίησή της (ν.4488/2017, περιλαμβανομένων των προβλέψεων του άρθρου 61, με βάση το οποίο «κάθε φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υποχρεούται να διασφαλίζει την ισότιμη άσκηση των δικαιωμάτων των ΑμεΑ στο πεδίο των αρμοδιοτήτων ή δραστηριοτήτων του, λαμβάνοντας κάθε πρόσφορο μέτρο και απέχοντας από οποιαδήποτε ενέργεια ή πρακτική που ενδέχεται να θίγει την άσκηση των δικαιωμάτων των ΑμεΑ»).
Κύριε Υπουργέ,
Με την πεποίθηση πως είναι απόλυτα εύληπτο το πνεύμα των εγγυήσεων από την πλευρά της Πολιτείας, όπως και της ενδυνάμωσης του πλέγματος της εφαρμογής τους, προς την κατεύθυνση της αντιστάθμισης των δυσχερειών που ανάγονται στην αναπηρία και επιδρούν στην εξισορρόπηση των αυξημένων υποχρεώσεων και μεριμνών της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής των εργαζόμενων που έχουν ουσιαστική ανάγκη διευκόλυνσης λόγω της ύπαρξής της, συμπεριλαμβανομένων των εργαζόμενων γονέων και κηδεμόνων που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριές και πολλαπλές αναπηρίες, προσβλέπουμε στις απαραίτητες πρωτοβουλίες σας για την ικανοποίηση του δίκαιου, κοινωνικά και ηθικά, αιτήματός μας.
Με εκτίμηση,
Για την ΠΟΣΓΚΑμεΑ,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ιωάννης Μοσχολιός
Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Φωτεινή Ζαφειροπούλου
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγή: posgamea.gr