Ποινές φυλάκισης από 8 έως 28 μήνες, με τριετή αναστολή, επέβαλε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης σε συνολικά εννέα άτομα που κρίθηκαν ένοχα για αλλεπάλληλους τραυματισμούς του Πάρη, 21χρονου αυτιστικού και με νοητική αναπηρία περιθαλπόμενου στη δομή φροντίδας και προστασίας ατόμων με αναπηρία «’Αγιος Δημήτριος», το διάστημα μεταξύ 2018 – 2021. Οι ποινικές τους ευθύνες ερευνήθηκαν με εισαγγελική εντολή μετά τον θάνατο του 21 ετών περιθαλπόμενου, τον Νοέμβριο του 2021.
Ανάμεσα σε όσους κρίθηκαν ένοχοι για το αδίκημα της πρόκλησης σωματικής βλάβης (από συγκλίνουσα ενσυνείδητη αμέλεια από υπόχρεο διά παραλείψεως), είναι δύο πρώην πρόεδροι του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Κεντρικής Μακεδονίας, όπως επίσης προϊστάμενοι, φροντιστές και νοσηλευτές της συγκεκριμένης δομής. Με την ίδια απόφαση, αθωώθηκαν 9 φροντιστές και νοσηλευτές που είχαν παραπεμφθεί σε δίκη (συνολικά 18 ήταν οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση).
Για τον θάνατό του καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη από άλλο δικαστήριο (Κακουργιοδικείο) ένας φροντιστής του ιδρύματος που κρίθηκε ένοχος για θανατηφόρα σωματική βλάβη κατά αδύναμου ατόμου (αφέθηκε ελεύθερος ενόψει του Εφετείου). Ο ίδιος φροντιστής κατέστη κατηγορούμενος και στην υπόθεση που έφτασε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο και τιμωρήθηκε με φυλάκιση 8 μηνών.
Η συγκεκριμένη δικογραφία στηρίχθηκε σε περιστατικά τραυματισμού που σημειώθηκαν σε βάθος 3ετίας και οδήγησαν τον 21 ετών περιθαλπόμενο σε νοσηλεία. Οι εμπλεκόμενοι φροντιστές και νοσηλευτές κατηγορούνταν ότι δεν έλαβαν μέτρα αποφυγής αυτοτραυματισμών των περιθαλπόμενων ή και συμπλοκών μεταξύ τους που οδηγούσαν σε τραυματισμούς, ενώ οι κατηγορούμενοι προϊστάμενοί τους ότι δεν διενήργησαν τους απαραίτητους ελέγχους για τη λήψη αυτών των μέτρων.
Συνολικά καταγράφηκαν 10 περιστατικά κι ανάλογα με τον βαθμό εμπλοκής των κατηγορούμενων σε καθένα απ’ αυτά κρίθηκαν ένοχοι (άπαξ και κατά συρροή) ή αθωώθηκαν. Η μεγαλύτερη ποινή (28 μηνών) επιβλήθηκε σε μία από τις τότε προέδρους του Κέντρου.
Στις απολογίες τους όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα αρνήθηκαν την κατηγορία. Μεταξύ των ισχυρισμών που προβλήθηκαν από πλευράς υπαλλήλων ήταν η έλλειψη προσωπικού και υποδομών, ενώ τα μέλη των τότε διοικήσεων ανέφεραν ότι ουδέποτε δέχθηκαν όχληση για ζητήματα που αφορούσαν τον συγκεκριμένο περιθαλπόμενο.
Διαβάστε | Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας βαμμένη με Αίμα… Ο Πάρης έφυγε…
Το δικαστήριο ζήτησε, τέλος, να διαβιβαστεί η δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης για να διερευνηθούν περιστατικά τραυματισμού που καταγγέλθηκαν κατά τη διάρκεια της πολύμηνης δίκης από την οικογένεια του νεαρού, μέσω του συνηγόρου πολιτικής αγωγής.
Ως πότε θα αποκαλούμε «φροντίδα» την ιδρυματική βία: ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ Κίνηση Χειραφέτησης Ανάπηρων
Δικαστική καταδίκη για το θάνατο του Πάρη.
Ως πότε θα αποκαλούμε «φροντίδα» την ιδρυματική βία
Στη χώρα μας, τα ανάπηρα άτομα συνεχίζουν να «ζουν» και να πεθαίνουν μέσα στα ιδρύματα, σε συνθήκες εξαθλίωσης, εγκατάλειψης και αθέατης βίας.
Ο συνανάπηρός μας Πάρης, 21 ετών, δολοφονήθηκε τον Νοέμβριο του 2021 στο ίδρυμα «Άγιος Δημήτριος» στη Θεσσαλονίκη. Ο θάνατός του προήλθε μετά από άγριο χτύπημα στο κεφάλι από εργαζόμενο της δομής.
Η δίκη για τον θάνατο του 21χρονου αυτιστικού ξεκίνησε στις 8 Οκτωβρίου 2024 στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Κατερίνης, όπου ο εργαζόμενος Π.Ρ. καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη, αλλά αφέθηκε ελεύθερος ενόψει του Εφετείου.
Ο ίδιος πρώην εργαζόμενος κατέστη κατηγορούμενος και στην υπόθεση που εκδικάστηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης και τιμωρήθηκε με φυλάκιση 8 μηνών.
Το δικαστήριο (25/06/2025) καταδίκασε συνολικά 9 από τους 18 κατηγορούμενους/ες για σωματική βλάβη με ενσυνείδητη αμέλεια. Ανάμεσα στους/στις καταδικασθέντες/είσες είναι και δύο πρώην πρόεδροι του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Κεντρικής Μακεδονίας.
Στο ίδρυμα «Άγιος Δημήτριος» έχουν καταγραφεί δύο επιπλέον θάνατοι, πέρα από αυτόν του Πάρη.
Τον Δεκέμβριο του 2021 έχασε τη ζωή του ο 43χρονος Δημήτρης και τον Νοέμβριο του 2022 η 20χρονη Αναστασία.
Οι θάνατοι αυτοί προκάλεσαν ανησυχίες για τις συνθήκες διαβίωσης και την εποπτεία στη δομή, ενώ έχουν κατατεθεί σοβαρές καταγγελίες για συγκάλυψη περιστατικών, κακομεταχείριση και βασανισμούς αναπήρων.
Το οπτικοακουστικό υλικό από τον «ροζ θάλαμο» του ιδρύματος «Άγιος Δημήτριος» απεικονίζει γυμνά ανάπηρα σώματα, δεμένα με ιμάντες, μέσα σε κρεβάτια-κλουβιά.
Οι εικόνες βασανισμού «για το καλό τους» δεν μας εντυπωσιάζουν, διότι τις έχουμε συναντήσει ξανά. Δεν τις θεωρούμε «ακραίες», γιατί αποτελούν καθημερινότητα σε όλα τα ιδρύματα «προστασίας».
Η απόφαση του δικαστηρίου επιβεβαιώνει όσα οι ανάπηροι ακτιβιστές και οι σύμμαχοί μας φωνάζουμε εδώ και χρόνια:
η ύπαρξη των ιδρυμάτων αποτελεί προνομιακό χώρο για συστηματική κακοποίηση και θάνατο.
Η ιδρυματική «πραγματικότητα» αφορά και τις υπόλοιπες δομές του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Κεντρικής Μακεδονίας: Παράρτημα «ΙΑΑ», Παράρτημα «Άγιος Παντελεήμονας», Οίκος Ευγηρίας Κιλκίς, Παράρτημα Σερρών, Παράρτημα Σιδηροκάστρου, και κάθε άλλη ιδρυματική δομή που χρηματοδοτείται από το κράτος για να φυλακίζει, βασανίζει και αφανίζει άτομα με βλάβες.
Η πολυπόθητη διαδικασία της αποϊδρυματοποίησης έχει ξεκινήσει με μεγάλη καθυστέρηση στη χώρα μας.
Η αδιαφορία των κυβερνήσεων, η σθεναρή αντίσταση των εργαζομένων και οι παγιωμένες αντιλήψεις της ελληνικής κοινωνίας συμβάλλουν στο να παραμένουν σε κατάσταση αιχμαλωσίας και μόνιμου βασανισμού περίπου 2.500 ανάπηρα άτομα που ζουν σε κρατικά ιδρύματα.
Διαβάστε | Συνέντευξη της μητέρας του Πάρη που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου σε ίδρυμα (Βίντεο)
Μας είναι ξεκάθαρο ότι στη χώρα μας επικρατεί η αντίληψη πως το ίδρυμα αποτελεί προστατευτικό πλαίσιο. Όμως, βάσει επιστημονικών μελετών, μαρτυριών «ωφελούμενων», ακτιβιστών και των Οδηγιών της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Αναπήρων (CRPD/C/5), τεκμηριώνεται ότι τα ιδρύματα παραβιάζουν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
Κατευθυντήριες Γραμμές CRPD/C/5 – UN OHCHR: https://www.ohchr.org/…/crpdc5-guidelines…
Σύμφωνα με την CRPD/C/5:
- Ο ιδρυματισμός συνιστά μορφή βίας, παραμέλησης και ακραίου κοινωνικού αποκλεισμού.
- Δεν υπάρχουν «καλά» ιδρύματα.
- Δεν επιτρέπεται η αντικατάσταση ενός ιδρύματος με μικρότερο («οικογενειακού τύπου σπίτια», «ξενώνες»), εάν δεν διασφαλίζονται πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα.
- Η αποϊδρυματοποίηση είναι ασυμβίβαστη με την προσωρινή στέγαση σε ιδρυματικού τύπου δομές, ακόμη και σε περιόδους κρίσεων.
- Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με τη συμμετοχή των ίδιων των αναπήρων και των οργανώσεών τους.
- Οι κυβερνήσεις οφείλουν να θεσπίσουν μορατόριουμ στη δημιουργία νέων ιδρυμάτων.
- Η επιλογή κατοικίας είναι ατομικό δικαίωμα.
Δικαιοσύνη για τον Πάρη, την Αναστασία, τον Δημήτρη.
Αποϊδρυματοποίηση τώρα.
Οι ζωές των αναπήρων μετράνε.
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
Κίνηση Χειραφέτησης Ανάπηρων
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγές: Μηδενική Ανοχή eleftheria.gr