Οι ανάγκες και η αγωνία που βιώνουν οι ανάπηροι άνθρωποι στην Ελλάδα, η αναποτελεσματική αναζήτηση πληροφοριών ή λύσεων που χάνονται στον λαβύρινθο του δημοσίου, καθώς και η αδιαφορία ή η ανεπάρκεια των δημοσίων λειτουργών να επιλύσουν, να διορθώσουν ή έστω, να μην ορθώσουν περισσότερα εμπόδια κατά την αγωνιώδη προσπάθεια του πολίτη να βρει μόνος του την διέξοδο στα προβλήματα, οδηγεί ορισμένες φορές στην σελίδα Τάκης Αλεξανδράκης.
Με ενδιαφέρον που εδράζεται στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο η ομάδα μας εργάζεται για να συγκεντρώσει και να διαχύσει την χρήσιμη, ωφέλιμη, ορθή πληροφορία.
Η γόνιμη συζήτηση με τους γονείς αναπήρων ανθρώπων, οδήγησε στην σύνταξη του ακόλουθου κειμένου, το οποίο συνυπέγραψαν δεκάδες εξ αυτών.
Προς: 1) ΕΟΠΥΥ,
Γραφείο Προέδρου κ. Καρποδίνη Θεανώ
2) Υπουργείο Υγείας,
Γραφείο Υπουργού κ. Πλεύρη
Κοιν.: 1) Διεύθυνση Στρατηγικού Σχεδιασμού
Προϊστάμενος Διεύθυνσης κ. Πασχάλης Θοδωρής
2) Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργού
3) Συνήγορο του Πολίτη
ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Θέμα: Προτάσεις γονέων – παιδιών με αναπηρία για διόρθωση – βελτίωση παροχών υγείας.
Η ακόλουθη επιστολή που υπογράφεται από δεκάδες γονείς από όλη την Ελλάδα που απευθύνθηκαν στην σελίδα Τάκης Αλεξανδράκης αναζητώντας στήριξη, περιέχει τις κρίσιμες, κατά την άποψή τους, διορθώσεις, στις οποίες σας καλούν να προχωρήσετε.
Η αναπηρική οικογένεια ζει υπό πίεση και οι καίριες παρεμβάσεις δύνανται να διευκολύνουν την δύσκολη καθημερινότητα που καλούνται να αντιμετωπίσουν.
Γνωρίζουμε το ενδιαφέρον σας και αναμένουμε τις ενέργειές σας! Η τακτική του “διαίρει και βασίλευε“, η εφαρμογή “δύο μέτρων και δύο σταθμών”, η οποία υλοποιείται με την διαφορετική μεταχείριση που επιφυλάσσει το δημόσιο για τα μέλη της ίδιας κοινωνικής ομάδας που ζει, έτσι και αλλιώς, υπό πίεση έχει ως συνέπεια τραγικές καταστάσεις που βιώνουν οι αναπηρικές οικογένειες, οι οποίες οδηγούνται εν απόγνωση σε αδιέξοδο.
Οι ερωτήσεις των δεκάδων γονέων που υπογράφουν την επιστολή, των οποίων τα προσωπικά δεδομένα δεν κοινοποιούνται για ευνόητους λόγους, προκύπτουν βάσει της κοινής λογικής που απαιτεί την καλύτερη δυνατή θεραπεία για τον ανάπηρο άνθρωπο.
Με την δημοσίευση της παρούσας επιστολής είναι βέβαιο ότι οι υπογραφές θα γίνουν εκατοντάδες. Ο λόγος είναι ότι τα αιτήματα είναι δίκαια, εκφράζουν το σύνολο των οικογενειών με ανάπηρο μέλος και απαιτούν άμεση επίλυση.
1. Ως προς τη δυνατότητα επιλογής θεραπευτή:
Το αλάνθαστο κριτήριο του γονέα που έχει την πληρέστερη γνώση της κατάστασης του παιδιού, διασφαλίζει ότι θα επιλεγεί ο καταλληλότερος για την περίπτωση θεραπευτής. Ο ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να συνεχίζει να αποζημιώνει τον γονέα αποδίδοντας του την δαπάνη ακόμη και αν ο θεραπευτής που έχει επιλέξει δεν έχει προσχωρήσει σε σύμβαση. Σημειωτέον ότι ο περιορισμός απόδοσης της δαπάνης ισχύει μόνο για τους ασφαλισμένους δικαιούχους φυσικοθεραπειών ειδικής αγωγής των οποίων η αρχική γνωμάτευση έχει εκδοθεί μετά την έναρξη ισχύος του Νόμου 4737/2020 (ΦΕΚ_Α 204/22.10.20).
Αντιθέτως ασφαλισμένοι δικαιούχοι φυσικοθεραπειών ειδικής αγωγής, των οποίων η έγκριση των θεραπειών έχει εκδοθεί πριν την 22/10/20, έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν τις θεραπείες σε φυσικοθεραπευτή της επιλογής τους και να τους αποδίδεται η δαπάνη, γεγονός που αποτελεί διαφορετική μεταχείριση ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ, που χρήζουν της ίδιας παροχής.
2. Η διακοπή παροχής θεραπειών ψυχολογικής υποστήριξης κατά την συμπλήρωση του 18ου έτους, ηλικία που επ’ ουδενί δεν σηματοδοτεί ενηλικίωση για τα συγκεκριμένα παιδιά με αναπηρία όπως ισχύει για τον γενικό πληθυσμό, τα καταδικάζει σε ταχεία οπισθοδρόμηση, μιας και η οικογένειά τους που ήδη ζει υπό πίεση, αδυνατεί να καλύψει το σύνολο
του κόστους για τις αναμφισβήτητα απαραίτητες θεραπείες.
Είναι βέβαιο ότι η οικογενειακή ισορροπία θα τρωθεί ανεπανόρθωτα εξαιτίας των ψυχικών εξάρσεων, συνεπεία της διακοπής των απαραίτητων θεραπειών.
3. Η απειλή απώλειας της ζωής του παιδιού εξαιτίας πνιγμού κατά την διαδικασία πρόσληψης τροφής είναι άμεση και διαρκώς παρούσα ως συνέπεια της διακοπής της λογοθεραπείας, κατά την εφαρμογή της οποίας εξασκούνται μύες που συνδράμουν στην διαδικασία ομιλίας και ταυτόχρονα είναι οι καθοριστικοί για την ορθή και ασφαλή κατάποση
4.Το γεγονός του αυξημένου κόστους ζωής του αναπήρου ανθρώπου και της οικογένειάς του τεκμηριώνεται σε μελέτες και ουδείς αμφισβητεί το μέγεθός του.
Ως εκ τούτου έχει ενταχθεί στη νομοθεσία η υποχρέωση της πολιτείας να διασφαλίζει τα σχετικά κονδύλια για τα αναπηρικά επιδόματα και τις λοιπές παροχές, ως αντιστάθμισμα των κενών, των ελλειμμάτων της, ως προς την βελτίωση της ζωής των αναπήρων ανθρώπων.
Κατά συνέπεια, η μείωση ήδη από το 2011, κατά 60% της συμμετοχής του κράτους στο κόστος προμήθειας απολύτως απαραίτητων αναλωσίμων, όπως αναπηρικών αμαξιδίων, ορθοστατών και άλλων υλικών, λειτουργεί αντίθετα από όσα ορίζει το καθήκον της πολιτείας, το οποίο επιβάλει την, με κάθε πρόσφορο μέσο, υποστήριξη του αναπήρου ανθρώπου. Το κράτος συμμετέχοντας μόλις με το 40% του κόστους των αναλωσίμων, μετακυλύει στην αναπηρική οικογένεια ένα δυσβάστακτο οικονομικό βάρος, το οποίο αδυνατεί να καλύψει, γεγονός που καταλήγει εις βάρος του αναπήρου μέλους της.
5. Τέλος τονίζεται ότι αποτελεί γρίφο ο ρόλος των ελεγκτών γιατρών που
εγκρίνουν, αν και συνήθως απορρίπτουν την ηλεκτρονική αίτηση χορήγησης ειδικών θεραπειών. Πως μπορεί ένας ιατρός που δεν είναι ο θεράποντας ιατρός του παιδιού να έχει τον τελευταίο λόγο στη διαμόρφωση του θεραπευτικού προγράμματός του; Πως μπορεί ένας γιατρός να λαμβάνει τόσο σημαντικές για την ζωή του παιδιού με αναπηρία αποφάσεις ως μέλος της ελεγκτικής επιτροπής, κατέχοντας ειδικότητα παθολόγου, παιδιάτρου, ωτορινολαρυγγολόγου, οδοντιάτρου, εν κατακλείδι, όχι κατάλληλη, ειδική για την περίπτωση.
Αθήνα, 24 Οκτωβρίου 2022
Με εκτίμηση,
Παναγιώτης Αλεξανδράκης
Συντονιστής Επιστημονικού forum “ Στο Επίκεντρο ο Άνθρωπος
,
