H Ιωάννα Παλιοσπύρου για πρώτη φορά εμφανίζεται χωρίς την μάσκα της, στους «Πρωταγωνιστές», και σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στον Σταύρο Θεοδωράκη, μιλάει για την ζωή της πριν και μετά την επίθεση με το βιτριόλι.
Δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ….
Για πρώτη φορά στο σημείο της επίθεσης
Η Ιωάννα βρέθηκε για πρώτη φορά στα γραφεία, όπου εργαζόταν, στάθηκε μπροστά από το ασανσέρ, όπου δέχθηκε την επίθεση και περιέγραψε όλα όσα συνέβησαν εκείνη τη μέρα του Μαΐου.
«Περίμενα στο ασανσέρ για να ανέβω στο γραφείο. Εκείνη είχε κρυφτεί στο υπόγειο. Όλο αυτό έγινε μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το πρώτο πράγμα που λειτούργησε ήταν η όσφρηση μου. Κατάλαβα αμέσως τι έγινε από την απαίσια μυρωδιά. Κάψιμο. Πόνοι. Εκείνη έφυγε τρέχοντας. Δεν την είδα εγώ. Είχε πέσει το υγρό στο μάτι μου και όλα ήταν θολά. Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν το φαρμακείο που υπάρχει απέναντι. Σκέφτηκα ότι θέλω βοήθεια και θυμήθηκα αυτό. Δεν κοίταξα καθόλου όταν πέρασα το δρόμο. Δεν έβλεπα. Θα μπορούσε να με είχε χτυπήσει αυτοκίνητο», είπε στον Σταύρο Θεοδωράκη και πρόσθεσε:
Ιωάννα Παλιοσπύρου: Το θάρρος έχει πρόσωπο
Η Δήμητρα, ο Δημήτρης και οι πέρλες που αστράφτουν στον ουρανό…
«Μπήκα μέσα στο φαρμακείο και φώναζα πως πονάω, πως θέλω βοήθεια. Τους κινητοποίησαν οι φωνές μου. Ένιωθα να καίγομαι. Έβλεπα στο νιπτήρα να πέφτουν τα μαλλιά μου. Ο λόγος που σώθηκε το μάτι μου ήταν που έριξα αμέσως νερό. Οι γιατροί μου είπαν πως αυτό με έσωσε. Βοήθησε πολύ το ότι με πήγαν γρήγορα στα νοσοκομείο. Ήξερα πως ήταν καυστικό υγρό. Δεν ήξερα πως ήταν βιτριόλι. Ένιωσα ασφάλεια δίπλα στους γιατρούς και κατέρρευσα».
Στη συνέχεια ο Σταύρος Θεοδωράκης τη ρώτησε για το πώς νιώθει που βρίσκεται στο σημείο της επίθεσης αλλά και για το αν έχει καταλάβει γιατί δέχθηκε αυτή την επίθεση.
«Δεν ήταν εύκολο για εμένα να έρθω ξανά σε αυτό το σημείο. Πέρασα από τον κεντρικό δρόμο μια φορά και με έπιασε ταχυπαλμία. Θα μπορούσε να με είχε σκοτώσει. Αν την ώρα της επίθεσης άνοιγα το στόμα μου θα μπορούσα να το έχω καταπιεί και θα είχε καεί ο οισοφάγος μου. Δεν νομίζω πως θα άλλαζε κάτι μια συγγνώμη. Θα ήθελα να νιώσω πως έχει καταλάβει το κακό που έχει προκαλέσει. Με τη στάση της δεν έδειξε κάτι τέτοιο», απάντησε.
Όμως, όπως είπε, όλο αυτό που της συνέβη έχει σκοπό να το μετατρέψει σε κάτι θετικό.
«Λένε πως αν σου συμβεί κάτι πολύ κακό, γύρνα στο σημείο “μηδέν” χαμογέλα και μετέτρεψέ το σε κάτι θετικό. Αυτό θα κάνω κι εγώ», τόνισε.
«Σκέφτηκα να βάλω τέλος στη ζωή μου»
«Τα πρώτα βράδια στο νοσοκομείο είχαν πολύ πόνο, πολλά ερωτηματικά, απελπισία. Προσπαθούσα απλά να κρατηθώ στη ζωή. Είμαι μεγάλη λάτρης της ζωής αλλά μέσα στο νοσοκομείο έκανα τη σκέψη πώς μπορούν κάποιοι να δώσουν τέλος στη ζωή τους. Θυμάμαι αυτό το συναίσθημα κι αυτή τη σκέψη, σαν να βρέθηκα κι εγώ σε αυτό το σημείο. Σου φαίνεται λυτρωτικό. Τα βράδια έβλεπα όμορφα όνειρα, έβλεπα να είμαι με τους φίλους μου διακοπές και να διασκεδάζω…», εξομολογήθηκε η Ιωάννα.
Περιέγραψε μάλιστα και τη στιγμή που για πρώτη φορά αντίκρισε τον εαυτό της μετά την επίθεση, περιγράφοντας όλη αυτή τη μάχη που έδινε μέσα της για να καταφέρει να βρει τη δύναμη και να αντιμετωπίσει τη νέα της εικόνα.
Η Ιωάννα μας ξανασυστήθηκε. Ας ξανασυστηθούμε και εμείς…
«Ήταν λίγες μέρες πριν βγω από το νοσοκομείο. Οι γιατροί και οι ψυχολόγοι με πίεζαν αρκετές μέρες πιο πριν να κάνω το βήμα και να δω το πρόσωπό μου. Εγώ δεν ήθελα καθόλου, φοβόμουν πολύ αυτό που θα αντικρίσω. Ούτε τα χέρια μου δεν είχα δει, το απέφευγα. Προσπαθούσα να κερδίσω χρόνο. Έφτασε η ώρα, εννοείται ότι ήθελα να το κάνω με τη γιατρό μου. Ήθελα να είναι εκεί για μένα. Θυμάμαι ότι στην τουαλέτα στο νοσοκομείο είχε καθρέφτη και τους τρεις μήνες ήταν καλυμμένος γιατί δεν ήθελα να δω το πρόσωπό μου. Είχα την επιλογή να κοιτάξω τον εαυτό μου, όμως δεν τόλμησα ποτέ…
Μου έδωσε ένα στρογγυλό καθρεφτάκι, είδα τον εαυτό μου για τρία δευτερόλεπτα, κράτησα την αναπνοή μου και λέω οκ… Δεν πίεσα τον εαυτό μου πάρα πολύ» είπε.
Οι επόμενες μέρες, οι επόμενοι μήνες ήταν γεμάτοι πόνο σωματικό και ψυχικό, γεμάτοι απόγνωση και στεναχώρια. Μαζί της ακοίμητος φρουρός η μητέρα της, που την φρόντιζε με στοργή και αγάπη απεριόριστη.
«Δεν ήθελα να με ακουμπάω, δεν μπορούσα να βάζω τις κρέμες που έπρεπε για να φροντίσω τα τραύματά μου. Ευτυχώς ήταν εκεί η μητέρα μου που έκανε όλα όσα έπρεπε να κάνω εγώ χωρίς να βαρυγκωμήσει ούτε μια στιγμή. Την ευγνωμονώ γι’ αυτό», είπε η Ιωάννα.
«Έβλεπα στον ύπνο μου όνειρα γι’ αυτά που ήθελα να ζήσω. Ξυπνούσα και έβλεπα το πρόσωπό μου και έλεγα όχι πάλι αυτός ο εφιάλτης. Είχαν πείσει τον εαυτό μου, πως αυτά που έβλεπα στον ύπνο μου ήταν η πραγματικότητα και αυτό που έβλεπα στον ξύπνιο μου ήταν ένας εφιάλτης», συνέχισε, περιγράφοντας την ψυχολογική της κατάσταση.
«Πλέον μπορώ να ξεκλέβω χρόνο χωρίς τη μάσκα μου»
Πλέον η Ιωάννα αντικρίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Έχει φτάσει η στιγμή που μπορεί κάποιες στιγμές να μη φορά τη μάσκα της και να «χαίρεται» όπως λέει το πρόσωπό της.
«Τη μάσκα δεν μπορώ να τη βγάλω οριστικά, πρέπει να τη φοράω για θεραπευτικούς λόγους, αλλά πλέον μπορώ να ξεκλέβω χρόνο χωρίς αυτήν και να χαίρομαι το πρόσωπό μου και τα βλέμματα των ανθρώπων που εισπράττω κι είναι γεμάτα αγάπη και κατανόηση γι’ αυτό που αντικρίζουν», είπε.
Παραδέχθηκε ότι δεν έχει εξοικειωθεί εντελώς με την εικόνα του προσώπου της, αλλά όσο περνάει ο καιρός και βλέπει την αποδοχή από τους άλλους ανθρώπους, αισθάνεται όλο και καλύτερα.
«Πλέον δεν σκέφτομαι συνέχεια ό,τι μου συνέβη και δεν με πληγώνει η σκέψη αυτή. Υπάρχουν βέβαια δύσκολες στιγμές, όταν έχω τα χειρουργεία, αλλά ένας άνθρωπος δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει σκεπτόμενος μόνο το κακό που του συνέβη. Η ζυγαριά πια αρχίζει και γέρνει στη νέα μου ζωή. Κοιτάω μπροστά, ο χρόνος όντως όλα τα γιατρεύει», κατέληξε η Ιωάννα.
Περισσότερα νέα Συλλόγων – Φορέων – ΜΚΟ
Πηγή: www.alphatv.gr, www.star.gr