Οι Έλληνες γονείς έχουμε περίεργη νοοτροπία. Νομίζουμε ότι ποτέ δεν θα συμβεί κάτι κακό στα παιδιά μας, ότι τα προβλήματα αφορούν όλους τους άλλους και είμαστε σίγουροι πολλές φορές, ότι κάνουμε τρομακτικά καλή δουλεία στο μεγάλωμά τους, άσχετα με το ποια είναι η πραγματικότητα.
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας παιδιού στο Φάσμα του Αυτισμού
Αυτή την απατηλή φούσκα ασφάλειας που νομίζουμε ότι μας περιβάλλει, έρχεται να σκάσει το ντοκιμαντέρ «Παγίδα στο διαδίκτυο» (Caught in the Net) Tσεχικής παραγωγής του 2020.
Η τέλεια παγίδα…
Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ μετά από ακροάσεις προσέλαβαν τρεις ενήλικες ηθοποιούς που μοιάζουν όμως με μικρά παιδιά ώστε να υποδυθούν 12χρονα κορίτσια. Αντικειμενικός τους στόχος ήταν να προσελκύσουν μέσα από τα social media, παιδόφιλους έτσι ώστε να αναδειχτεί τόσο ο τρόπος δράσης τους αλλά και ο κίνδυνος για δεκάδες εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο.
Στις κοπέλες που όντως έμοιαζαν παιδιά δημιουργήθηκαν προφίλ στα βασικότερα social media και κατασκευάστηκαν τρία παιδικά δωμάτια στα οποία ζούσαν 12 ώρες την ημέρα για δέκα ημέρες. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία κοπέλα με το που δημιουργήθηκε το προφίλ της, στα πρώτα 5 λεπτά, στάλθηκαν 18 αιτήματα. Συνολικά πάνω από 2.000 άντρες επικοινώνησαν με τα υποτιθέμενα 12χρονα κορίτσια μέσα σε διάστημα δέκα ημερών.
Η ωμή αλήθεια…
Αυτό δείχνει το πόσο εκτεθειμένα είναι τα παιδιά μας. Οι χιλιάδες άνδρες που επικοινώνησαν με τις κοπέλες νόμιζαν ότι μιλούσαν σε 12χρονα κορίτσια. Πρέπει να σας προειδοποιήσω το ντοκιμαντέρ απευθύνεται αυστηρά και αποκλειστικά σε ενήλικες. Είναι γυρισμένο για τους γονείς, για να τους δείξει την αφιλτράριστη πραγματικότητα του internet με την οπαία βρίσκονται αντιμέτωπα όμως τα παιδιά…
Και αυτό που συμβαίνει είναι σοκαριστικά άγριο. Άνδρες 40, 50, ακόμα και 60 ετών ξεγυμνώνονται ή και αυνανίζονται μπροστά στις τρεις κοπέλες, μέσω βιντεοκλήσεων και τους μιλάνε με τον πιο χυδαίο και αηδιαστικό τρόπο. Σε κάποια σκηνή κάποια από τις κοπέλες λύγισε και έβαλε τα κλάματα, όπως αργότερα έκλαψε μια ηθοποιός όταν βρέθηκε ένας, ναι ΕΝΑΣ μετρημένος, άνδρας που δεν ήταν πρόθυμος να εκμεταλλευτεί σεξουαλικά μικρά παιδιά.
Αφύπνιση για τους γονείς…
Είναι επιτακτικό όσοι έχουν ανήλικα παιδιά, ακόμα και αν τους είναι δύσκολο να δουν αυτό το ντοκιμαντέρ. Να ξεπεράσουν την αποστροφή τους. Γιατί δείχνει με κλινική ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν οι επίδοξοι κακοποιητές τα θύματά τους.
Κάποιοι χρησιμοποιούν μία πιο ήπια, πιο φιλική προσέγγιση. Αυτοί ίσως είναι και οι πιο αποτελεσματικοί στη χειραγώγηση των παιδιών εκμεταλλευόμενοι τις ανασφάλειες τους. Άλλοι είναι ανεξέλεγκτα χυδαίοι και άμεσοι. Και υπάρχουν αυτοί που χρησιμοποιούν τα χρήματα, τον εκβιασμό ή και τον εκφοβισμό για να πάρουν αυτό που θέλουν.
Όλοι τους όμως έχουν ένα κοινό… χωρίς να ξέρουν ότι καταγράφονται δηλώνουν απερίφραστα ότι δεν τους πειράζει που συνομιλούν με αυτό τον τρόπο με 12χρονα κορίτσια.
Οι δημιουργοί της ταινίας τροφοδοτούν κάποιους από αυτούς με πλαστό και κατασκευασμένο πορνογραφικό υλικό και εκεί γίνεται φανερό πως χρησιμοποιείται το revenge porn για να εκβιαστούν ή να απειληθούν με αυτό μικρά παιδιά. Κάτι που έχει στοιχίσει αρκετές ανθρώπινες ζωές ακόμα και στη χώρα μας, αφού αρκετά παιδιά ή έφηβοι οδηγούνται στην αυτοκτονία από τέτοιες εγκληματικές πρακτικές.
Ανατριχιαστικό είναι το σημείο, όπου μία από τους συντελεστές της ταινίας αναγνωρίζει στο πρόσωπο ενός άνδρα, κάποιο γνωστό της που δουλεύει σε παιδικές κατασκηνώσεις. Αυτό όμως δυστυχώς είναι κάτι που δεν είναι σπάνιο. Συνήθως τα «αρπακτικά» προτιμούν επαγγέλματα που τα φέρνουν κοντά στα θύματά τους.
Τα παιδιά σε βιτρίνα…
Αυτή τη στιγμή μεγαλώνουμε τα παιδιά μας εξ αποστάσεως.
Νταντά, παρέα, αδελφός/ή τους είναι το tablet ή το κινητό. Είναι το σημείο αναφοράς τους, τους δίνει σταθερότητα και παρηγοριά σε αυτόν τον τρόπο ζωής που έχουμε δημιουργήσει ή έχουμε υιοθέτησει για τα παιδιά μας. Έναν αφύσικο τρόπο ζωής που φορτώνει τα παιδιά με ανασφάλεια, άγχος και τα κάνει ευάλωτα σε οποιονδήποτε τα βάλει στο στόχαστρο του.
Το χειρότερο είναι ότι η έκθεση των παιδιών στα social media είναι σαν να τα βάζει να ζουν σε μία βιτρίνα. Σε μία βιτρίνα που «αρπακτικά» από όλη τη χώρα ακόμα και από όλο τον κόσμο μπορούν να παρατηρήσουν τον τρόπο ζωής τους, τη διασκέδασή τους, τον ψυχισμό τους και έτσι να τους δοθεί η ευκαιρία να εισβάλλουν στην καθημερινότητά τους.
Κάποιοι θα σκέφτεστε όχι δεν θα γίνει σε μένα, όχι στο παιδί μου. Και όμως τα θύματα ψηφιακής κακοποίησης είναι από όλες τις κοινωνικές τάξεις, φυλές, θρησκείες ή τα οικογενειακά περιβάλλοντα.
