Η Άρτεμις Ρούτση, μια νέα κωφή αθλήτρια του τένις μας μιλά για το άθλημα που έκλεψε την καρδιά της, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ως αθλήτρια με αναπηρία και για το αθλητικό της όραμα που προσεγγίζει κιόλας, τόσο νωρίς στην καριέρα της.
της Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Όπως μάς εξηγεί σε πρώτη φάση, το τένις ήρθε στη ζωή της εντελώς τυχαία, σε μικρή ηλικία. «Δεν είχε κανένας από τους γονείς μου κάποια σχέση με αυτό το άθλημα, με πήγαν λόγω του αδερφού μου και γιατί ήταν κοντά στο σπίτι μας.» Χάρη σε μια σειρά συμπτώσεων λοιπόν, ξεκίνησε το άθλημα της αντισφαίρισης από τα έξι της χρόνια και γρήγορα το αγάπησε, οπότε το συνέχισε.
«Ξεκίνησα ν΄ασχολούμαι σοβαρά με το τένις όταν ήμουν 10 χρονών όπου συμμετείχα και στο πρώτο μου τουρνουά.» Κάπως έτσι, «άρχισα να προπονούμαι, κάθε μέρα, από την ηλικία των 12 ετών». Για μια νεαρή αθλήτρια 15 ετών, αυτό είναι ήδη κατόρθωμα, αλλά οι συμμετοχές και οι νίκες της Άρτεμις σε εθνικά και διεθνή πρωταθλήματα δείχνουν ότι όλα αυτά είναι αξιόλογες επενδύσεις σε ένα αθλητικό μέλλον που προβλέπεται λαμπρό.
«Οι 5 μεγαλύτερες επιτυχίες για μένα είναι:
1) Η πρώτη φορά που πήγα σε ημιτελικά ενός ενωσιακού τουρνουά στην Ελλάδα.
2) Το ανοιχτό τουρνουά επιπέδου 3 που κέρδισα στα Ιωάννινα. Ένιωσα ξεχωριστή διότι πήρα την πρώτη θέση στον τόπο μου και συγκεκριμένα στα γήπεδα που προπονούμαι καθημερινά.
3) Η συμμετοχή στο πρώτο μου Διεθνές τουρνουά κωφών στην Γαλλία.
4) Η συμμετοχή μου στο πρώτο μου παγκόσμιο τουρνουά τένις κωφών που διεξήχθη στην Κρήτη.
5) Η αγαπημένη μου εμπειρία απ’ όλες ήταν η κατάκτηση της 1ης θέσης στο διπλό γυναικών, στο δεύτερο μου διεθνές τουρνουά κωφών που έγινε στην Σλοβενία. Ένιωσα όμορφα όχι μόνο επειδή κέρδισα αλλά και γιατί ένιωσα ότι ανήκω στους κωφούς και δεν ήθελα να τελειώσει το τουρνουά και να φύγω.»
Παράλληλα, η Άρτεμις είναι μαθήτρια στο Γυμνάσιο και φροντίζει να μην αμελεί τις σχολικές της υποχρεώσεις. Αν και οι συμμετοχές της σε τουρνουά σε Ελλάδα και εξωτερικό απαιτούν να λείπει από το σχολείο, φροντίζει να καλύπτει τα όποια κενά με προσωπική μελέτη και τη βοήθεια των γονιών της.
«Από μικρή ηλικία κατάλαβα ότι ήμουν αθλητικός τύπος, θεωρώ πως είναι ένα φυσικό μου ταλέντο.»
Τόσο στο σχολείο όσο και εκτός, δοκίμαζε άλλα αθλήματα, αλλά σε κανένα άλλο άθλημα δεν είχε την ίδια απόδοση στο αγωνιστικό μέρος. Όπως αναφέρει χαριτολογώντας και η ίδια «Νιώθω ότι τα άλλα αθλήματα είναι για να τα βλέπεις και το τένις να παίζεις.»
Όσο μεράκι και ταλέντο σε ένα άθλημα και να έχει κάποιος όμως δεν αρκεί. Τα έξοδα είναι πολλά, και οι χορηγίες εξαιρετικά δυσεύρετες. Μόνο οι προπονήσεις απαιτούν εξοπλισμό υψηλής ποιότητας, όπως ρακέτες, ρούχα και παπούτσια. Επιπλέον, η συχνότητα και η ένταση των προπονήσεών της, προκαλούν φυσική φθορά στον εξοπλισμό της, που καλείται να τον αλλάζει σχεδόν κάθε τρεις μήνες. Η Άρτεμις, μην έχοντας κάποιον αθλητικό χορηγό να την στηρίζει, αναγκάζεται να επιβαρύνεται οικονομικά η ίδια και η οικογένειά της.
Τα τουρνουά είναι επίσης ιδιαίτερα απαιτητικά οικονομικά, καθώς εκτός από την μετακίνηση, τη διαμονή και τη διατροφή της, πρέπει να πληρώσει τη συμμετοχή της, ακόμη και ως αθλήτρια. Αυτά τα έξοδα καλύπτονται αρκετά συχνά από αθλητικές Ομοσπονδίες. Η Ελληνική Ομοσπονδία Αθλητισμού Κωφών, θα στηρίξει το μεγάλο όνειρο-κατάκτηση της Άρτεμις, τη συμμετοχή της στους Deaflympics 2025 που θα διεξαχθούν στο Τόκυο της Ιαπωνίας μεταξύ 15-25 Νοεμβρίου 2025.
«Είναι μία μοναδική ευκαιρία να εκπροσωπήσω την Ελλάδα και τη κοινότητα των αθλητών με αναπηρία ακοής σε τόσο υψηλό επίπεδο.»
Η Άρτεμις Ρούτση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, είναι μια αθλήτρια με αναπηρία, είναι κωφή. «Η κώφωση προέκυψε από κληρονομική πάθηση, συγκεκριμένα από τον αδερφό του παππού μου που ήταν κι αυτός κωφός.» Χρησιμοποιεί κοχλιακό εμφύτευμα που τη βοηθά αρκετά στη συνομιλία και στην φοίτησή της σε γενικό σχολείο, δεν παύει όμως να συναντά δυσκολίες, είτε με «διπλά νοήματα» κάποιων λέξεων (αργκώ, λεκτική ειρωνεία, κλπ.) είτε λειτουργικές δυσκολίες που δυσκολεύουν την αντίληψη των ήχων από το εμφύτευμά της. «Η κώφωση με έχει δυσκολέψει κυρίως στην επικοινωνία μου με τους συνομήλικους μου γιατί δεν ακούω όταν μιλάνε όλοι μαζί, όταν μιλάνε γρήγορα ή όταν έχει θόρυβο.»
Τις δυσκολίες αυτές όμως τις ξεπερνάει όπως ακριβώς έχει μάθει από τον αθλητισμό, με επιμονή και σωστή προσέγγιση.
Η μεγάλη όμως δυσκολία που δεν μπορεί η ίδια να επιλύσει είναι η εύρεση χορηγού.
Ο αθλητικός αυτός χορηγός θα σπονσοράρει τις προπονήσεις και τις συμμετοχές σε τουρνουά μιας φοβερής κωφής αθλήτριας που έχει διακριθεί ήδη από τα δεκαπέντε της χρόνια. Η Άρτεμις είναι νεαρή κοπέλα με ήθος και ανθρώπους που τη στηρίζουν στο κορυφαίο ταξίδι του αθλητισμού στο οποίο έχει αποδείξει πολλές φορές ότι έχει ταλέντο.
Συνέντευξη: της Άρτεμις Ρούτση, στην Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Επιμέλεια: Πόπη Μάλεση – B.A, M.A Psychology