Γεννήθηκα στις 25 Οκτωβρίου του 1975… Ενα πρωινό, λίγο κρύο, που γέμισε με το κλάμα μου. Κλάμα δυνατό κι επίμονο, κλάμα μαχήτριας όπως λέει η μαμα μου! Μεγάλωσα με πολύ αγάπη, με παιχνίδι, πολλά ξαδέρφια και… πολλές ώρες διαβάσματος!
Αποφοίτησα απο τεχνικό επαγγελματικό Λύκειο με πτυχίο βοηθού λογιστή. Ένα επάγγελμα που ποτέ δεν ακολούθησα τελικά. Εγώ ονειρευόμουν παιχνίδια με παιδιά, παραμύθια με πραγματικούς ήρωες, περιπέτειες και φάρσες. Αγαπούσα πάντα τις λέξεις… σκάρωνα ποιήματα, κειμενάκια και τραγούδια! Ίσως επειδή αγαπούσα τόσο πολύ τις λέξεις, η ζωή αποφάσισε να τις στερήσει απο τα παιδιά μου, με έναν τρόπο τραγικό. Δύο διαγνώσεις στο φάσμα του αυτισμού!!
Δύο μικροί θάνατοι που βίωσα πάρα πολύ δύσκολα. Μου χάρισαν όμως δύναμη, σοφία, αγάπη γυμνή και όμορφη χωρίς προσδοκίες και προσμονές. Οι λέξεις μου όμως ‘γίναν βαριές, ασήκωτες… πώς μπορούσαν να κουβαλήσουν όλα αυτά που ένιωθα;
Για τέσσερα χρόνια δεν έγραψα τίποτα πάνω στο χαρτί. Μέχρι τη στιγμή που αποφάσισα να φτιάξω παραμύθια για τα παιδιά μου! Και μοιραστήκαμε τις λέξεις μας, το χρόνο μας και την αγάπη μας. Μαζί τους ταξιδέψαμε, γελάσαμε και κλάψαμε. Οι ολόδικες μας στρατιές απο λέξεις που ήρθαν κοντά μας αργά – αργά, αλλά ήρθαν! Κι όποιος δεν ξέρει, πρέπει να μάθει ότι αυτό από μόνο του είναι ένα μικρό – μεγάλο θαύμα και δεν ειναι αυτονόητο για κανέναν! Αυτό θα ‘θελα να κάνουμε μαζί! Να φτιάξουμε ταξίδια!
[carousel_slide id=’4120′]