Όταν τα ζευγάρια αντιμετωπίζουν θέματα υγείας, η δυαδική αντιμετώπιση μπορεί να μειώσει το φορτίο τους, σύμφωνα με νέες έρευνες.
H βραβευμένη δημοσιογράφος και συγγραφέας Emily Reynolds γράφει:
Στις δύσκολες στιγμές, ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνονται τα ζευγάρια μαζί, αντί ως δύο ξεχωριστά άτομα, μπορεί να είναι σημείο καμπής για την ατομική ευεξία τους, όπως και για την υγεία και την ασφάλεια της ίδιας τους της σχέσης. Αυτό είναι γνωστό ως «δυαδική αντιμετώπιση»: ομαδική δουλειά για τη διαχείριση στρες, παροχή συναισθηματικής υποστήριξης, και επίλυση προβλημάτων.
Η δυαδική αντιμετώπιση μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική όταν ο ένας από τους δύο συντρόφους αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας, όπως φανερώνει νέα μελέτη από τους Manasi M. Mittinty και συνεργάτες, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Journal of Rheumatology. Η ερευνητική τους εστίαση είναι στους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και τους συντρόφους τους, που αντιμετωπίζουν σοβαρά συμπτώματα όπως ακραία ακαμψία και πόνο στις αρθρώσεις, και συχνά, σχετίζονται με ψυχικές δυσκολίες.
Παρόλα αυτά, τα ευρήματα της ομάδας υπογραμμίζουν τα ευρύτερα πλεονεκτήματα της δυαδικής αντιμετώπισης που θα μπορούσαν να επηρεάσουν ζευγάρια που αντιμετωπίζουν πολλά είδη στρες, είτε αυτά πηγάζουν από την ίδια την ασθένεια και το βάρος της φροντίδας, ή από κάτι άλλο.
Συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν Αυστραλοί ενήλικες με ρευματοειδή αρθρίτιδα και οι ρομαντικοί τους σύντροφοι, που ήταν μαζί τους για πάνω από ένα χρόνο. Συνολικά, 163 ζευγάρια πήραν μέρος στην μελέτη. Και οι δύο σύντροφοι συμμετείχαν σε κάποιες μετρήσεις που εξέταζαν πως ανταπεξέρχονταν μαζί στα προβλήματα, και μετρούσαν τις δύο κύριες διαστάσεις της δυαδικής αντιμετώπισης: την «υποστηρικτική δυαδική αντιμετώπιση» και την «αρνητική δυαδική αντιμετώπιση».
Η υποστηρικτική δυαδική αντιμετώπιση περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως προσπάθεια για αλλαγή οπτικής προς τον πόνο, ενώ η αρνητική δυαδική αντιμετώπιση περιλαμβάνει πρακτικές όπως η συναισθηματική αποστασιοποίηση στις πιο στρεσσογόνες στιγμές.
Η ομάδα επίσης κοίταξε την ποιότητα των σχέσεων, με τους δύο συντρόφους να δίνουν την δικιά τους εντύπωση για τη σχέση, όπως και την άποψη των ίδιων των συντρόφων με αρθρίτιδα για τα σωματικά τους συμπτώματα και την ψυχική υγεία τους.
Οι Αναλύσεις έδειξαν ότι ο τύπος της δυαδικής αντιμετώπισης που χρησιμοποιούν τα ζευγάρια επηρέαζε διάφορες πτυχές της σχέσης που σχετιζόταν με την ποιότητα της σχέσης και την ψυχική υγεία και των δύο συντρόφων. Η αρνητική δυαδική αντιμετώπιση, όπου οι σύντροφοι δεν ήταν ιδιαίτερα υποστηρικτικοί, συνδέθηκε με χαμηλότερη ποιότητα ζωής και ψυχολογική δυσχέρεια, με αυτούς που ανήκουν στην τελευταία ομάδα αντιμετώπισης να έχουν σχεδόν δύο φορές πιο μεγάλη πιθανότητα να αναφέρουν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης. Αναπόφευκτα, η αρνητική δυαδική αντιμετώπιση συνδέονταν επίσης με χαμηλότερη ποιότητα σχέσης.
Από την άλλη, η υποστηρικτική δυαδική αντιμετώπιση έχει συνδεθεί με θετικά αποτελέσματα σε διάφορους τομείς. Όσοι ένιωθαν ότι οι σύντροφοί τους τούς υποστηρίζουν είχαν χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους και στρες, και επίσης σημείωσαν υψηλότερη ποιότητα σχέσης. Αυτό ίσχυε όχι μόνο για όσους έπασχαν από αρθρίτιδα, αλλά και για τους συντρόφους τους. Παρά το ότι τα προβλήματα ήταν πιο προσωπικά για έναν από τους δύο, αυτό το εύρημα υποδεικνύει ότι όταν τα ζευγάρια αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους μαζί, λαμβάνουν ισχυρά οφέλη ως ανταπόδοση.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει όμως, ότι παρά το γεγονός ότι η δυαδική αντιμετώπιση συνδέθηκε με καλύτερα αποτελέσματα για τη σχέση, σύμφωνα με τους συντρόφους, αναλύσεις αποκάλυψαν ότι δεν είχε κανένα θετικό αποτέλεσμα στην ψυχική τους υγεία. Όπως σημείωσαν οι σύντροφοι των ασθενών στην αρνητική αντιμετώπιση, από την άλλη, συνδέονταν έντονα με υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους και στρες στους ίδιους κάτι που υποδηλώνει ότι οι συμπεριφορές της αρνητικής αντιμετώπισης έχουν ιδιαίτερα καταστροφικές επιπτώσεις.
Αυτή η ασυμμετρία ίσως προσφέρει μια πρακτική στρατηγική: ίσως τα ζευγάρια θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την αρχική επικέντρωση στη μείωση συμπεριφορών αρνητικής αντιμετώπισης πριν σκεφτούν πως να χτίσουν μηχανισμούς υποστηρικτικής αντιμετώπισης. Ενώ αυτή η μελέτη προσφέρει μια περιληπτική επισκόπηση των πλεονεκτημάτων της αντιμετώπισης προβλημάτων ως ζευγάρι, οι επιστήμονες σημειώνουν την σημασία της συμμετοχής σε προγράμματα ατομικής συμβουλευτικής ή συμβουλευτικής ζευγαριών που βοηθούν τα ζευγάρια να αναπτύξουν αυτές τις υποστηρικτικές στρατηγικές.
Πηγή: https://www.bps.org.uk/research-digest/coping-together-staying-together
Διαβάστε την πλήρη μελέτη:
Mittinty, M. M., Mittinty, M. N., Buchbinder, R., Lassere, M., Chand, V., Whittle, S., March, L., & Hill, C. (2024). Interpersonal process of dyadic coping in rheumatoid arthritis: a perspective from the Australian Rheumatology Association Database (ARAD). The Journal of Rheumatology, 51(9), 862–869. https://doi.org/10.3899/jrheum.2023-0664
Μετάφραση: Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Επιμέλεια: Πόπη Μάλεση – B.A, M.A Psychology