Πόσο βαθύ μπορεί να είναι το τραύμα ενός κακοποιημένου παιδιού που δεν αντιλαμβάνεται καν ότι είναι θύμα, που δεν ξέρει ότι έχει δικαιώματα, γιατί δεν έχει ζήσει πότε του κάτι διαφορετικό;
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας αυτιστικού παιδιού
Όταν διαβάζουμε η ακούμε για μία υπόθεση κακοποίησης παιδιού μαθαίνουμε μόνο το πριν. Σχεδόν ποτέ δεν μαθαίνουμε το μετά.
Η ταινία «Με τα μάτια της Νταλβά» (Love According to Dalva / Dalva) Γαλλικής παραγωγής του 2022 μας δείχνει πως μπορεί να αντιμετωπίσει (αν μπορεί), μια παιδική ψυχή το χειρότερο έγκλημα.
Ένα κορίτσι «μεταμφιεσμένο» σε γυναίκα…
Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας η 12χρονη Νταλβά, ένα κορίτσι που ντύνεται, χτενίζεται και βάφεται σαν απομίμηση ενήλικης γυναίκας. Την παρακολουθούμε από την πρώτη σκηνή να απορεί γιατί η αστυνομία και οι κοινωνικές υπηρεσίες την απομάκρυναν, από το σπίτι και τον βιαστή πατέρα της. Η ταινία δεν έχει ευτυχώς ούτε μία σκηνή, όπου να φαίνεται ή να περιγράφεται με οποιοδήποτε τρόπο η σεξουαλική κακοποίηση της Νταλβά . Αλλά αυτό δεν κάνει την ταινία λιγότερο τρομακτική ή σκοτεινή. Η Νταλβά είναι ένα κορίτσι με φωτεινό πρόσωπο, που αποστερήθηκε όμως με τον χειρότερο τρόπο, την παιδικότητα του και μετατράπηκε αρρωστημένα, σε ένα υποκατάστατο ερωτικού συντρόφου για τον πατέρα της…
Η πιο σκοτεινή χειραγώγηση…
Βλέπουμε την Νταλβά στο ξενώνα παιδιών με προβλήματα, όπου φιλοξενείται, να έρχεται πρώτη φορά αντιμέτωπη με την παιδικότητα που θα «έπρεπε» να την χαρακτηρίζει. Δεν γνωρίζει όμως τι σημαίνει να διαλέγει τα δικά της ρούχα, να αστειεύεται παιδιάστικα ή να παραφέρεται. Η χειρότερη μορφή κακοποίησης έχει ταυτιστεί στο μυαλό της με την αγάπη, αφού δεν έχει γνωρίσει κάτι άλλο και έχει διαστρεβλωθεί μέσα της κάθε έννοια τρυφερότητας, από τα χρόνια χειραγώγησης της από τον πατέρα-δεσμοφύλακα της. Αυτό ίσως είναι το πιο οδυνηρό κομμάτι της ταινίας: Να βλέπεις ένα μικρό παιδί να μην μπορεί να ξεφύγει από τα ανοίκεια, για την ηλικία της, μοτίβα συμπεριφοράς που της έχουν επιβληθεί,παγιδευμένο στο ψέμα ένας τέρατος που κρύβεται πίσω από το προσωπείο ενός «ανθρωπάκου».
Ελπίδα…
Σχεδόν πάντα η ελπίδα και η φιλία εμφανίζονται εκεί που δεν το περιμένεις. Στην ταινία την βλέπουμε στο πρόσωπο της Σαμιά μιας (δίκαια) θυμωμένης έφηβης, αλλά και στον Τζέιντεν, τον επαγγελματία και φαινομενικά αποστασιοποιημένο φροντιστή στη δομή που μένει η Νταλβά. Η «τραχιά» Σαμιά και ο επίμονος Τζέιντεν, αρχίζουν να δείχνουν στην Νταλβά ότι η ζωή είναι κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που έχει υποστεί μέχρι τώρα.
Εξαιρετικό ντεμπούτο…
To σκηνοθετικό ντεμπούτο της Εμανουέλ Νικό είναι επιτυχημένο γιατί κατόρθωσε ένα πάρα πολύ δύσκολο θέμα να το παρουσιάσει ανθρώπινα, χωρίς να υποκύπτει σε συναισθηματικούς εκβιασμούς αλλά και χωρίς να προσπαθεί να σοκάρει. Το πρόσωπο της πρωταγωνίστριας, Ζέλντα Σαμσόν που ποτέ σχεδόν δεν βγαίνει από τα πλάνα της Νικό, σε συνδυασμό με την στοιχειωτική της ερμηνεία, σε κάνει να συναισθάνεσαι το διπλό βάρος, τόσο του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα αλλά και της μικρής ηθοποιού που καλείται να ενσαρκώσει κάτι τόσο δύσκολο.
. 
Κάτι δεν πάει καλά…
Τα νούμερα είναι τρομακτικά: Ένα στα 5 παιδιά στην Ευρώπη έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση. Υπολογίστε και τα παιδιά θύματα σωματικής βίας και bullying. Αυτά που μεγαλώνουν σε ακραίες συνθήκες φτώχειας, πολέμου, προσφυγιάς και διακρίσεων. Σκεφτείτε πόσα παιδιά στερούνται την παιδικότητα τους, γιατί μεγαλώνουν σε ένα ανόητο, ανούσιο και βάρβαρο εκπαιδευτικό σύστημα με τελική τους ανταμοιβή ποια;
Αν επιβιώσουν την σαδιστική διαδικασία των εισαγωγικών εξετάσεων και καταφέρουν να σπουδάσουν, μπαίνουν σε μία αγορά που κυριαρχεί εργασιακός μεσαίωνας και όπου δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε καν τα απαραίτητα για την επιβίωση τους.
Κάτι δεν πάει καλά λοιπόν και αυτό φαίνεται στα ποσοστά προβλημάτων ψυχικής υγείας ή και εξαρτήσεων σε άτομα νεαρής ηλικίας. Είναι εύκολο να προσπεράσεις μία ταινία με δύσκολο θέμα όπως η συγκεκριμένη, αλλά δεν μπορούμε να κλείνουμε για πάντα τα μάτια στην πραγματικότητα των παιδιών μας…
Δείτε λεπτομέρειες για την ταινία εδώ…
Βρείτε τις προτεινόμενες ταινίες του nevronas.gr εδώ…
