Ένα μικρό βιβλίο του Βασίλη Γραβάνη με πολλή ψυχή, που η συγγραφή του ήταν αρκετά επώδυνη, καθώς ο αυτιστικός συγγραφέας ζούσε ξανά με την ίδια ένταση όλα αυτά που περιγράφει. Έπρεπε όμως, όπως ο ίδιος είπε να «τα βγάλει από μέσα του».
«Μα όλα σ’ εμένα! Αυτιστικές Ιστορίες τυπικής πραγματικότητας»…
Μας παραδίδει λοιπόν τις ιστορίες-βιώματα του που ίσως μας κάνουν να σκεφτούμε: «Τελικά αυτό τον κόσμο θέλουμε;»
Αντί για άλλα λόγια ακολουθούν κάποιες απόψεις γι’ αυτό!
Λευτάκη Μαρία – Κοινωνική λειτουργός: Αυτό το βιβλίο δεν είναι παρά μέρος του δρόμου που ο συγγραφέας ανοίγει για όλους εμάς, ενός δρόμου που ούτε ηρωοποιεί, ούτε ωραιοποιεί, ούτε ζητά τον οίκτο κανενός, αλλά ούτε διεκδικεί προσωπική προβολή. Πρόκειται για ένα βιβλίο- προσωπική μαρτυρία που περιλαμβάνει μικρές και μεγάλες «αυτιστικές ιστορίες τυπικής πραγματικότητας» . Ιστορίες, που όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει η κ. Καδέρογλου , μια σπουδαία επιστήμονας που έχει στηρίξει ουσιαστικά και αποτελεσματικά την αυτιστική κοινότητα, η οποία υπογράφει και τον πρόλογό του, «είναι καθρέφτες μιας κοινωνίας που χρειάζεται εκπαίδευση στην ενσυναίσθηση. Είναι ταυτόχρονα και καθρέφτες μιας ψυχής που, παρά την απόρριψη, παραμένει ανοιχτή στο καλό.» Τον επίλογο του βιβλίου τον υπογράφει επίσης μια πολύ σημαντική, για μένα, γυναίκα που με αξιοπρέπεια, μεθοδικότητα και αφοσίωση έχει προσφέρει πολλά, η Πηνελόπη Αλεξίου. Το βιβλίο «Μα όλα σε μένα!!» αξίζει να διαβαστεί από όλους, γιατί μας μεταγγίζει την ουσία και τη δύναμη της βιωματικής εμπειρίας που μετατρέπεται σε γνώση και οδηγεί στην ενσυναισθηση.
Παπαλουκάς Γιώργος – Κοινωνικός λειτουργός: Ένα πολύτιμο δώρο για όλους, σχετικούς και άσχετους με τη νευροδιαφορετικότητα. Ο Βασίλης καταθέτει την δική του αλήθεια με μια αμεσότητα που σε κατακλύζει. Διεκδικεί το δικαίωμα να ζει τις στιγμές της καθημερινότητάς του με ηρεμία και αξιοπρέπεια στα πλαίσια του αυτονόητου για όλους μας. Παραθέτει με παρρησία μερικές από τις πολυάριθμες και κακοποιητικές και τραυματικές εμπειρίες που βίωσε στη διάρκεια της 28χρονης ζωής του. Βασίλη μου χρειαζόμαστε πολύ περισσότερους «υπέροχους οδηγούς» (σελ.34 του βιβλίου) ώστε να γίνει η ζωή όλων μας και ιδιαίτερα των αυτιστικών αξιοβίωτη. Να ευχηθούμε λοιπόν βιβλία σαν το δικό σου ν’ ανοίξουν τον δρόμο.
Μαρία Δαλκίδου – Συνιδρύτρια της ΚοινΣΕπ «Φυσικά όνειρα»: Το διάβασα το πρώτο βράδυ που το πήρα, παρ’ όλη την κούρασή μου. Τι να πω, γραμμένο και δοσμένο με όμορφο τρόπο, με πραγματικά γεγονότα που μας διδάσκουν πως να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Συγχαρητήρια και στον Βασίλη και στις δύο Κυρίες που έχουν δώσει πολλά στο χώρο της αναπηρίας, την κα. Αλεξίου Πηνελόπη και στην κα. Καδέρογλου Ευθαλία αλλά και στις εκδόσεις «Φίλντισι» που ανέλαβαν να εκδώσουν ένα τόσο σημαντικό για μας έργο.
Μάρθα Ορφανού – Μητέρα παιδιού στο φάσμα: Το βιβλίο δεν το διάβασα απλώς. Το ρούφηξα! Τι να πω; Συγχαρητήρια! Ευγνωμονώ τον Βασίλη που το έγραψε. Είναι ανυπολόγιστης αξίας η βοήθεια που προσφέρει στην κατανόηση της οπτικής των αυτιστικών. Τον ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά!
Ευθαλία Καδέρογλου – Ειδική παιδαγωγός: Το βιβλίο του Βασίλη Γραβάνη τολμώ να πω ότι ίσως είναι ένα από τα πρώτα βιβλία στην Ελλάδα όπου ένας αυτιστικός ενήλικας με υποστηρικτικές ανάγκες επιπέδου 2 μιλά σε πρώτο πρόσωπο για όσα ζει καθημερινά: στον δρόμο, στα λεωφορεία, στις φιλίες, στα σχολεία… Χωρίς ωραιοποιήσεις. Χωρίς παθολογικοποίηση. Μόνο με αλήθεια. Είχα την τιμή να κάνω τον πρόλογο και τον σχολιασμό του βιβλίου αλλά η μεγαλύτερη τιμή μου είναι που γνωρίζω τον ίδιο τον Βασίλη και τη Σοφία Γραβάνη την υπέροχη ND μαμά του. Τον επίλογο σκιαγραφεί με βάθος ψυχής η Πηνελόπη Αλεξίου συνιδρύτρια της ΑΜΚΕ Αβάλη.
«Μα όλα σ’ εμένα! Αυτιστικές Ιστορίες τυπικής πραγματικότητας» του Βασίλη Γραβάνη (πρώην Μπερέτσος).
Χαρίστε το στους εαυτούς σας και σε αυτούς που αγαπάτε!
Μπορείτε να το βρείτε μετά από παραγγελία σε όλα τα βιβλιοπωλεία και ηλεκτρονικά http://filntisi.gr/el/Hronografhma/409–.html
Διαβάστε, ακούστε και δείτε περισσότερα για τον Βασίλη Γραβάνη εδώ:
Αυτισμός: Η “θεραπευτική” ικανότητα της κοινότητας
«Ας μην ήταν παραμύθι…» του Βασίλη Μπερέτσου, ενήλικα αυτιστικού
“…αλλά οι άνθρωποι δεν δείχνουν να σέβονται και λένε πολλά ψέματα”