Ένα νεαρό κορίτσι με τη σημαία βοηθού διαιτητή στα χέρια τσακώνεται για ένα offisde.
Η ίδια κοπέλα μετά από λίγο φορώντας μπούργκα φωνάζει ισλαμιστικά συνθήματα.
Με αυτήν την αντίθεση ξεκινάει η ταινία Λεϊλά.
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας παιδιού στο Φάσμα του Αυτισμού
Κεντρικός χαρακτήρας είναι μία μαροκινής καταγωγής μαθήτρια, στην τελευταία τάξη του Λυκείου, που γεννήθηκε και μένει στην Ολλανδία.
Η οικογένειά της είναι αρκετά «ενσωματωμένη» στο δυτικό τρόπο ζωής, διατηρώντας όμως μία μετριοπαθή επαφή με την θρησκεία της.
Η ριζοσπαστικοποίηση…
Δύο κοινά έχουν οι οργανώσεις που εκφράζουν ακραία πολιτικά, θρησκευτικά και κοινωνικά πιστεύω: βάζουν στόχο τους νέους και χρησιμοποιούν το ίντερνετ ως εργαλείο.
Η Λεϊλά γεννήθηκε στο Άμστερνταμ αλλά ξέρει ότι στα μάτια των άλλων δεν είναι το ίδιο με αυτούς.
Έχει ακούσει τα στερεότυπα, ξέρει ότι για κάποιους θα είναι πάντα ξένη.
Η οργή της, η έμφυτη τάση των εφήβων να ανήκουν κάπου, ίσως και μία νοσταλγία για τον τόπο που δεν έζησε ποτέ, την καθιστούν εύκολο θύμα της ισλαμιστικής προπαγάνδας και του προσηλυτισμού από ένα τζιχαντιστικό πυρήνα που γυναίκες και άντρες την κάνουν να νιώθει ότι είναι κομμάτι τους, αδελφή τους, μία από αυτούς.
Όμως για να είναι η προπαγάνδα αποτελεσματική θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιεί και να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα είναι ότι εδώ και τρεις δεκαετίες η παρουσία των δυτικών στη Μέση Ανατολή, με βομβαρδισμούς, κατοχή, εγκλήματα πολέμου και καταναγκαστικό «εκδημοκρατισμό» (ένα νέο είδος αποικιοκρατίας) τροφοδότησε το φαινόμενο της τρομοκρατίας.
Το φαινόμενο της τρομοκρατίας από την άλλη χρησιμοποιήθηκε στη δύση για αναμόχλευση ρατσιστικών παθών και έδωσε την ευκαιρία σε κυβερνήσεις να καταστρατηγήσουν δικαιώματα και να επιβάλλουν αστυνομοκρατία.
Και μέσα σε αυτό τον κυκεώνα βρέθηκε η Λεϊλά.
Και αποφασίζει να τα αλλάξει όλα.
Ένας χορός πριν αλλάξουν όλα…
Σε μία όμορφη σκηνή η Λεϊλά παρασύρει το σύντροφο της Αμπντέλ και χορεύουν, απλά, δύο νέα παιδιά, ξεχνώντας ότι είναι απαγορευμένο όπως λέει ο Αμπντέλ.
Και αυτή η στιγμή ξεγνοιασιάς είναι που τους φέρνει για πρώτη φορά σώματικα κοντά.
Το οξύμωρο για το τραγούδι που ακούγεται στη σκηνή (που ξέρουμε όλοι στην Ελλάδα) είναι οτι ο τραγουδιστής του εγκατέλειψε την κοσμική μουσική, έχει καταδικαστεί ερήμην και καταζητείται στο Λίβανο για τρομοκρατική δραστηριότητα.
Η Επαφή με την πραγματικότητα…
Όταν λοιπόν η Λεϊλά αφήνει την οικογένειά της, το μέλλον της, όταν αποφασίζει να αφήσει τη δύση πίσω, τότε… βλέπει το πραγματικό πρόσωπο του θρησκευτικού φανατισμού.
Η γυναίκα δεν έχει λόγο, δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς την έγκριση του άνδρα και αυτό που κυριαρχεί είναι το μίσος, η βαρβαρότητα και ο άσκοπος θάνατος.
Τα κτηνώδη ένστικτα πάντα οδηγούν τους φανατικούς σε εγκλήματα που καθαγιάζονται πάντα από τα υψηλά ιδανικά που δήθεν υπηρετούν.
Η Λεϊλά είναι ακόμα ένα θύμα τους…
Ένα κορίτσι που είναι ξένη και στους δύο κόσμους.
Η σφιχτή σκηνοθεσία της Mijke de Jong και η ερμηνευτική ένταση της πρωταγωνίστριας Nora El Koussour κρατάνε το ενδιαφέρον του θεατή.
Η ταινία, δυστυχώς, θα είναι πάντα επίκαιρη.
Γιατί η αποικιοκρατία, ο φονταμενταλισμός, και φυσικα η ξενοφοβία ανατροφοδοτούνται δημιουργώντας το φαύλο κύκλο που ζούμε.
Αν σας αρέσει αυτή η ταινία, σας προτείνω ανεπιφύλακτα τη σουηδική μίνι σειρά του Netflix Χαλιφάτο.
Δείτε το trailer και λεπτομέρειες εδώ…
Βρείτε τις προτεινόμενες ταινίες του nevronas.gr εδώ…
Γράφει: ο Βαγγέλης Καρατζάς – Πατέρας παιδιού στο Φάσμα του Αυτισμού
Επιμέλεια: Νίκος Παγίδας – Εργοθεραπευτής