Ο κύριος Ανδρέας Τσιλιμιγκάκης χρειάστηκε πρόσφατα να βάλει τον αυτιστικό γιό του σε παιδοψυχιατρική παρακολούθηση. Αν και κάτοικος Χανίων, η κοντινότερη δημόσια παιδοψυχιατρική κλινική που κάλυπτε τις ανάγκες του παιδιού του ήταν στο ΠΑΓΝΗ στο Ηράκλειο, όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να μεταβεί εκεί και να εξασφαλίσει την υγεία του παιδιού χάρη στην «υπεράνθρωπη», όπως την χαρακτηρίζει, προσπάθεια των γιατρών και του προσωπικού.
της Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Παρόλα αυτά η σοβαρή έλλειψη προσωπικού που διαπίστωσε και ο ίδιος, κορυφώθηκε με το κλείσιμο της Παιδοψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου. Και τώρα το μέλλον χιλιάδων νεαρών ασθενών στην Κρήτη και σε όλο το Νότιο Αιγαίο βρίσκεται στον αέρα, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την αδιαφορία του κράτους για την Περιφερειακή Ελλάδα…
«Πριν το Πάσχα είχα πάει το αυτιστικό παιδί μου στο ΠΑΓΝΗ, στην Παιδοψυχιατρική Κλινική, γιατί είχε μία έξαρση», ξεκινά να περιγράφει ο κύριος Ανδρέας.
«Πρώτα τον πήγαμε στο Νοσοκομείο Χανίων που η κατάσταση ήταν πολύ χάλια. Δεν υπάρχει οργανική θέση παιδοψυχίατρου εκεί. Χρειαζόταν μια εμπεριστατωμένη μονάδα και έτσι τον πήγα στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο του Ηρακλείου. Μάλιστα, δυσκολεύτηκαν να τον δεχτούν στο ΠΑΓΝΗ γιατί είμαι από άλλο νομό. Εντέλει το πήγα το παιδί με δικό μου όχημα, χωρίς ΕΚΑΒ, κάτι που κανονικά απαγορεύεται για λόγους ασφαλείας.» Όπως εξηγεί: «Ο αυτισμός έχει να κάνει με νευροεγκεφαλικά θέματα. Όταν το παιδί πάθει μια κρίση δυσκολεύομαι να το χειριστώ, πού να το πάω μόνος μου; Είναι και χειροδύναμος.»
«Από το μισθό μου δεν κρατούνται χρήματα για τη δημόσια ιατρική περίθαλψη του παιδιού μου; Πού είναι αυτή λοιπόν;»
Κατά τη διάρκεια των 12 ημερών της νοσηλείας του παιδιού του εκεί, διαπίστωσε την πληθώρα των παιδοψυχιατρικών περιστατικών που δεχόταν η κλινική, σε συνδυασμό με τη σοβαρή έλλειψη προσωπικού. Όλη αυτή η κατάσταση οδηγούσε στην εξάντληση του υπάρχοντος προσωπικού. «Από ολόκληρο το ΠΑΓΝΗ υπολείπονται 600 από το νοσηλευτικό προσωπικό. Όπως έγινε πρόσφατα γνωστό μάλιστα, δύο νοσηλευτές κατέρρευσαν από την εξάντληση. Στην παιδοψυχιατρική κλινική οι γιατροί είναι μόνο δύο και παρότι όλοι οι υπάλληλοι δίνουν τιτάνια μάχη, δεν τα βγάζουν πέρα λόγω φόρτου εργασίας. Έχουν και αυτοί ανάγκη να γυρίσουν σπίτι και να δουν την οικογένειά τους, κάτι που με τόσες υπερωρίες δεν είναι εφικτό.»
«Στο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας είναι ανεπίτρεπτο να μην υπάρχει η αρμόζουσα περίθαλψη»
Την κατάσταση πιστοποιεί και ο Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο ΠΑΓΝΗ Δημήτρης Βρύσαλης, που μίλησε στο nevronas.gr:
«Υπήρχαν δύο ιατροί εδώ τον τελευταίο χρόνο που κάναν 15-16 εφημερίες ο καθένας, το μήνα. Αυτοί, πριν από κάποιες μέρες, είπαν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν τόσες εφημερίες και θα κάνουν μόνο τις προβλεπόμενες.
Επί της ουσίας ως περίπου τις 20 Ιουλίου το Νοσοκομείο δεν θα δέχεται νέες εισαγωγές. Η λύση του Υπουργείου Υγείας μετά την αναταραχή ήταν να φέρουν εκτάκτως για ένα μήνα μια παιδοψυχίατρο στο ΠΑΓΝΗ για να βοηθήσει στα υπάρχοντα περιστατικά.»
Η έλλειψη προσωπικού στην παιδοψυχιατρική του ΠΑΓΝΗ είναι μια κατάσταση που καταγράφεται εδώ και χρόνια, όπως επίσης και οι μειωμένοι διαθέσιμοι πόροι τόσο λόγω της εξυπηρέτησης ολόκληρης της Κρήτης και του Νότιου Αιγαίου, όσο και λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης και υποστελέχωσης από τη μεριά του κράτους.
Μάλιστα, την προηγούμενη εβδομάδα, το Σωματείο Εργαζομένων του ΠΑΓΝΗ προέβη σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, με αφορμή την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου.
«Το ΠΑΓΝΗ έχει τη μοναδική δημόσια παιδοψυχιατρική κλινική σε ολόκληρη την Κρήτη ενώ εξυπηρετεί και ολόκληρο το Νότιο Αιγαίο. Και θέλουν να το κλείσουν. Γιατί;»
Όσο και αν διαμαρτύρονται υπάλληλοι και ασθενείς όμως, δεν δίνεται μια λύση. Αντίθετα, η Παιδοψυχιατρική Κλινική του ΠΑΓΝΗ έχει σταματήσει να δέχεται ασθενείς, ενώ πολλοί εικάζουν ότι θα κλείσει τελείως. Η υποψία αυτή προκαλεί φόβο για τα παιδοψυχιατρικά περιστατικά που ήδη υπάρχουν – αλλά και αυτά που ενδέχεται να προκύψουν- στο Ηράκλειο, στην Κρήτη ολόκληρη αλλά και στο Νότιο Αιγαίο, που μέχρι τώρα εξαρτώνταν από το ΠΑΓΝΗ.
Παράλληλα, επιβεβαιώνεται η ανησυχία πολλών για την παραμέληση των επαρχιακών πόλεων, αλλά ακόμη και της ευρύτερης Περιφερειακής Ελλάδας.
«Τι πρέπει να γίνει; Να μένουμε όλοι στην πρωτεύουσα για να εξυπηρετηθούμε;» ρωτάει με παράπονο ο κύριος Ανδρέας.
Γράφει: η Νάνσυ Παναγουλοπούλου – Δημοσιογράφος
Επιμέλεια: Πόπη Μάλεση – B.A, M.A Psychology