Μία αναπάντεχα ευχάριστη έκπληξη περίμενε την οικογένειά μας, φέτος το καλοκαίρι, στο καθιερωμένο ακτοπλοϊκό ταξίδι μας, Ηγουμενίτσα – Κέρκυρα.
του Νεκτάριου Βεντούρη – Πατέρας Παιδιού με Αναπηρία – Τεχνολόγος Οχημάτων
Από το 2010, τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, επισκεπτόμαστε οικογενειακώς την Κέρκυρα.
Για όσους δεν ξέρουν, η ακτοπλοϊκή σύνδεση Ηγουμενίτσα – Κέρκυρα, πραγματοποιείται με πλοία ανοιχτού (παντόφλες) και κλειστού τύπου. Η διάρκεια του ταξιδιού κυμαίνεται από μία ώρα και τριάντα λεπτά έως και δύο ώρες, ανάλογα τον τύπο πλοίου.
Σε ό,τι αφορά την παρεχόμενη προσβασιμότητα των χρησιμοποιούμενων πλοίων (ανεξαρτήτως τύπου), μπορώ μετά βεβαιότητας (λόγω οικογενειακής εμπειρίας) να ισχυριστώ, ότι αυτή είναι από ανύπαρκτη έως ελαφρώς υπάρχουσα.
Να σημειώσω ότι, παρόλο που σε ορισμένα πλοία υπάρχουν κάποιες υποδομές (κυλιόμενες σκάλες, κάθισμα μεταφοράς), αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι αυτές μπορούν πάντοτε να αξιοποιηθούν προς όφελος των κινητικά εμποδιζόμενων ατόμων.
Έχει συμβεί, περισσότερες από μία φορές, να μη λειτουργούν οι κυλιόμενες σκάλες ή να πρέπει να αλλάξουμε τρία καθίσματα μεταφοράς, ώστε να ανέβουμε από το κατάστρωμα του γκαράζ στο κατάστρωμα του σαλονιού.
Αυτό το καλοκαίρι όμως, κάτι άλλαξε…
Συνέβη κάτι θετικό, πραγματικά πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της προσβασιμότητας στη συγκεκριμένη ακτοπλοϊκή σύνδεση.
Προτού αναχωρήσουμε οδικώς από την Αθήνα για την Ηγουμενίτσα, είχαμε ήδη αποφασίσει ότι θα ταξιδέψουμε από την Ηγουμενίτσα προς την Κέρκυρα, με το νέο πλοίο της γραμμής, το «ΕΡΜΗΣ».
Το συγκεκριμένο πλοίο μπήκε στη γραμμή τον Φεβρουάριο 2021 και διαβάσαμε στον τοπικό ηλεκτρονικό τύπο, ότι διαθέτει υποδομές για άτομα με αναπηρία. Δοθείσης της ευκαιρίας λοιπόν, είπαμε να διαπιστώσουμε εάν τα γραφόμενα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι, ότι έχοντας πικρή εμπειρία από τα προηγούμενα χρόνια δεν προσδοκούσαμε κάτι ιδιαίτερο, αλλά θέλαμε να πιστεύουμε ότι θα βιώσουμε μίαν ελαφρώς καλύτερη εμπειρία σε σύγκριση με τις προηγούμενες φορές.
Φτάνοντας στην μπουκαπόρτα του πλοίου, διευκρινίζουμε, όπως πάντα, στα μέλη του πληρώματος, ότι στην οικογένεια υπάρχει μέλος με κινητική αναπηρία. Εκείνοι μας υποδεικνύουν το σημείο όπου θα σταθμεύσουμε προσωρινά το αυτοκίνητο, ώστε να αποβιβαστούμε στο χώρο που βρίσκεται ο ανελκυστήρας!
-«Συγνώμη, τί είπατε; Το πλοίο διαθέτει ανελκυστήρα; Ο οποίος λειτουργεί;!!»
Όντως, το πλοίο διαθέτει ανελκυστήρα που λειτουργεί, συνδέοντας το κατάστρωμα του γκαράζ με το κατάστρωμα του σαλονιού και η χρήση του πραγματοποιείται, συνοδεία μέλους του πληρώματος.
Φτάνουμε στο χώρο αναμονής του ανελκυστήρα και βλέπουμε ότι υπάρχει ράμπα!
Ράμπα κανονική, με σωστή κλίση.
Καθότι είναι η ώρα φόρτωσης του πλοίου κι έχω σταθμεύσει προσωρινά το όχημα, ανησυχώ μήπως δημιουργηθεί πρόβλημα. Κι όμως, ένας αξιωματικός του πληρώματος προθυμοποιείται (χωρίς να υποχρεούται) να μετακινήσει το όχημα ώστε όλη η οικογένεια, με την ησυχία μας, να μεταβούμε και τακτοποιηθούμε στο κατάστρωμα του σαλονιού.
Ανεβαίνουμε στο κατάστρωμα όπου βρίσκεται το σαλόνι κι οι εκπλήξεις συνεχίζονται, καθώς στην είσοδο του σαλονιού υπάρχει ράμπα όπως επίσης υπάρχει ράμπα και στην είσοδο για τις τουαλέτες.
Ράμπα εδώ, ράμπα εκεί, ράμπα παντού!
Μπορείτε να μαντέψετε την επόμενη έκπληξη, στις τουαλέτες;
Όχι μόνο υπάρχει τουαλέτα με λεκάνη και λαβές στήριξης για άτομα με αναπηρία αλλά υπάρχει λεκάνη για όρθια χρήση, επίσης με λαβές στήριξης (π.χ. για χρήστες μπαστουνιού) καθώς και νιπτήρας για χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου.
Μετά βεβαιότητας μπορώ να δηλώσω ότι, προσωπικά,υπέστην πολιτισμικό σοκ, καθώς όλα αυτά που σας περιγράφω δεν τα ζούσα σε κάποιο λιμάνι του εξωτερικού, ούτε στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά σε καράβι της ακτοπλοϊκής γραμμής Ηγουμενίτσας –Κέρκυρας, στο καράβι «ΕΡΜΗΣ».
Μπορείτε να σκεφτείτε ότι κάνω διαφήμιση στην εταιρεία που εκμεταλλεύεται το συγκεκριμένο πλοίο. Σας απαντώ ευθέως ότι «ναι, κάνω διαφήμιση».
Κάνω διαφήμιση, γιατί από το 2010 που ταξιδεύω Ηγουμενίτσα – Κέρκυρα, ουδέποτε απήλαυσα αυτές τις παροχές.
- Δεν θυμάμαι άλλη φορά να έχω πραγματοποιήσει τόσο άνετο, ξεκούραστο και γρήγορο ταξίδι (μία ώρα και δέκα λεπτά) και μάλιστα χωρίς επιπλέον οικονομική επιβάρυνση.
- Δεν ανησύχησα για το πώς θα ανεβοκατεβάσω το παιδί μου από τα απότομα σκαλιά, γιατί χρησιμοποίησα τον ανελκυστήρα.
- Δεν ανησύχησα για την τουαλέτα, γιατί το παιδί μου χρησιμοποίησε τις λαβές και στάθηκε όρθιος.
- Δεν τον έκανα σούζες με το αμαξίδιο, γιατί όπου υπήρχε εμπόδιο, είχε τοποθετηθεί ράμπα. Ράμπα με μικρή κλίση κι όχι «ράμπα με σκαλί».
Κι όλα αυτά στην ίδια τιμή, που θα πλήρωνα για οποιοδήποτε άλλο πλοίο (ιδίου τύπου) της γραμμής χωρίς να μας παρέχονται αυτές οι υποδομές, οι οποίες αναμφισβήτητα διευκόλυναν το ταξίδι μας.
Επομένως, γιατί να μην επιλέξω το πλοίο «ΕΡΜΗΣ» για την επιστροφή μας αλλά και για κάθε επόμενο ταξίδι μας;
Μείνετε συντονισμένοι στη στήλη ΑμεΑ Car!
Γράφει: ο Νεκτάριος Βεντούρης – Πατέρας Παιδιού με Αναπηρία – Τεχνολόγος Οχημάτων
Επιμέλεια: Πόπη Μάλεση – B.A, M.A Psychology