Συγκέντρωση υπογραφών με σκοπό την καταγγελία του Δελτίου Τύπου της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας – ΕΙΟ για τη Σοφία Μπεκατώρου.
Στηρίζουμε, με την λεκτρονική υπογραφή μας εδώ…
Προς την ΕΙΟ
Αξιότιμες κυρίες/κύριοι,
με πολύ μεγάλη απογοήτευση, διαβάσαμε το δελτίου τύπου του φορέα σας σχετικά με την καταγγελία της κυρίας Σοφίας Μπεκατώρου για σεξουαλική κακοποίηση .
Ένα δελτίο τύπου που αποτελεί πλήρως ανεπαρκές διάβημα ως προς την αντιμετώπιση του θέματος, καθώς αντί να παρέχει δέσμευση για ενδελεχή διερεύνηση της σοβαρότατης αυτής καταγγελίας, επιχειρεί να επιρρίψει την ευθύνη στο θύμα της σεξουαλικής επίθεσης.
Η προσπάθεια επίρριψης της ευθύνης στο θύμα, οι απαιτήσεις σας από την κα Μπεκατώρου προκειμένου να προβείτε σε έλεγχο του ζητήματος, καθώς και τα υπονοούμενα της ανάρτησής σας, αντί για την οφειλόμενη συγγνώμη και το σεβασμό στο πρόσωπο του θύματος, και τη δέσμευση για επισταμένη έρευνα επί του θέματος, διαιωνίζουν την κουλτούρα του βιασμού, επιφορτίζουν το θύμα με μια δυσβάσταχτη ευθύνη, αυτή της αντιμετώπισης της δυσπιστίας, της εχθρότητας και της πιθανής κατακραυγής της κοινωνίας και αποτελούν προσβολή πρωτίστως για τις αθλήτριες της Ομοσπονδίας σας, αλλά και για το σύνολο των γυναικών της χώρας.
Σε μια παγκόσμια συγκυρία που οι γυναίκες ενθαρρύνονται να καταγγέλουν τη σεξουαλική παρενόχληση και τις επιθέσεις, που οι θύτες καταδικάζονται, όπως ο πρώην γιατρός της Εθνικής ομάδας γυμναστικής των Ηνωμένων Πολιτειών, Λάρι Νάσερ, η αντίδραση της ΕΙΟ είναι απογοητευτική και επικίνδυνη. Η ΕΙΟ πρέπει τουλάχιστον να ενθαρρύνει την καταγγελία παρόμοιων περιστατικών και να δημιουργεί χώρο ασφαλείας για τις αθλήτριες της.
Θα περίμενε λοιπόν κανείς πως ένας φορέας του δικού σας κύρους θα απαντούσε, δηλώνοντας τη δέσμευσή του για άμεση διερεύνηση όσων καταγγέλθηκαν. Πρωταρχικά δε, θα έπρεπε να δηλώσει την απεριόριστη συμπαράστασή του στο θύμα, μία γυναίκα που βρήκε το θάρρος να μιλήσει δημόσια ύστερα από τόσα χρόνια.
Η απαίτηση επανάληψης και συγκεκριμενοποίησης της -ήδη γενομένης δημοσίως- καταγγελίας του σεξουαλικού εγκλήματος που υπέστη η κα Μπεκατώρου, αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας της Ομοσπονδίας για τις επώδυνες και τραυματικές συνέπειες που μπορεί να επιφέρει η διαδικασία της λεπτομερούς δημοσιοποίησης, στο θύμα, και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τα θύματα εγκλημάτων σεξουαλικής βίας χρειάζεται να διαθέτουν εξαιρετικό σθένος για να προβούν σε ένα τέτοιο διάβημα.
Η αντίδρασή σας στην δημοσιοποίηση ενός σεξουαλικού εγκλήματος που έλαβε χώρα στο θεωρούμενο ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον μιας αθλητικής Ομοσπονδίας είναι ανάρμοστη και κατώτερη των περιστάσεων .
Η κα Μπεκατώρου και όποια άλλη αθλήτρια βρίσκεται/έχει βρεθεί στη θέση της, αξίζει την υποστήριξη και το σεβασμό της Ομοσπονδίας, η οποία οφείλει να επανορθώσει τάχιστα με ανάληψη των ευθυνών της και δέσμευση απόδοσης δικαιοσύνης.
Στηρίζουμε, με την λεκτρονική υπογραφή μας εδώ…
Σύμφωνα με έρευνες, ένα στα πέντε παιδιά στην Ευρώπη κακοποιείται σεξουαλικά...
Η μαρτυρία της Σοφίας Μπεκατώρου
Μια συγκλονιστική μαρτυρία κατέθεσε η χρυσή ολυμπιονίκης στην Ιστιοπλοΐα Σοφία Μπεκατώρου για σεξουαλική κακοποίηση που δέχθηκε, κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής ημερίδας με θέμα «Start to Talk/Σπάσε τη Σιωπή – Μίλησε, Μην Ανέχεσαι».
Τη Διαδικτυακή Ημερίδα διοργάνωσε το υφυπουργείο Αθλητισμού την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2021, στο πλαίσιο του προγράμματος του Συμβουλίου της Ευρώπης για την «Προστασία των Παιδιών στον Αθλητισμό».
«Κάποια στιγμή όπως μιλάγαμε με τον Χ γύρισα και με φίλησε. Εγώ πάγωσα, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω, δεν περίμενα ποτέ να κάνει μία τέτοια κίνηση. Για μένα ο Χ αντιπροσώπευε το πατρικό πρότυπο, ήταν ένας άνθρωπος που επιτέλους δε μας πολεμούσε μέσα στην Ομοσπονδία και ήθελε το καλό μας, σκέφτηκα. Συνέχισα να προχωράω με ταχύτερο ρυθμό κάνοντας πως δεν κατάλαβα ό,τι συνέβη, αν και του το ανέφερα λέγοντας του ότι δεν περίμενα ποτέ μία τέτοια κίνηση του», είπε η κ. Μπεκατώρου και συνέχισε:
«Φτάνοντας στο ξενοδοχείο μας, στο ασανσέρ πριν πάει στο δωμάτιο του, μου ζήτησε να τον ακολουθήσω. Εγώ αρνήθηκα και πήγα να κλείσω την πόρτα.
Εκείνος πάντα ευγενικά και με χαμόγελο με ρώτησε αν τον φοβάμαι και τότε του απάντησα πως όχι, αλλά ότι δεν υπήρχε λόγος να πάω μαζί στο δωμάτιο του.
Εκείνος προσπαθώντας να με πείσει, με διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να κάνει κάτι ερωτικό απλά να συζητήσουμε. Ήξερε όμως πώς να μου μιλήσει και πώς να με ηρεμήσει και να με κάνει να ρίξω τις άμυνες μου.
Και όταν αυτό έγινε, τότε άρχισε να ασελγεί εις βάρος μου. Προσπάθησα να τον απωθήσω, να του δείξω ότι δεν υπάρχει αμοιβαία επιθυμία, θεωρώντας ότι θα το σεβαστεί.
Του είπα όχι, του επανέλαβα ότι δεν θέλω να προχωρήσω και εκείνος με ψεύτικα γλυκόλογα έλεγε ότι δεν είναι τίποτα κάνοντας χιούμορ. Έλεγε ότι θα σταματήσει αν δεν το θέλω, όμως δε σταμάτησε ότι κι αν του έλεγα. Κλαμένη και ντροπιασμένη έφυγα από το δωμάτιο όταν αυτός ολοκλήρωσε και σηκώθηκε από πάνω μου. Γύρισα στο δωμάτιο μου όπου η συναθλήτρια μου κοιμόταν ανυποψίαστη.
Έκανα μπάνιο, ένιωθα βρώμικη, εξαντλημένη, ταπεινωμένη και ανίκανη να υπερασπιστώ τα δικαιώματα μου. Ενώ είχαμε μόλις αποκτήσει το δικαίωμα στο όνειρο με την Αιμιλία, αν εγώ μιλούσα για ότι μου συνέβη, μπορεί αυτό να κατέρρεε», είπε και συνέχισε:
«Δεν μπορούσα να διαχειριστώ αυτό το συναίσθημα και δεν μπορούσα να το μοιραστώ με την ομάδα μου γιατί μπορεί να μας δίχαζε.
Η ομάδα μας, που συμπεριλάμβανε και την ανδρική, βρισκόταν πάντα σε ένα λεπτό σχοινί ισορροπίας και δεν υπήρχαν δυνατοί δεσμοί που θα μπορούσαν να με κάνουν να μιλήσω ανοιχτά.
Ο δε προπονητής μας ήταν 25 χρονών, αρκετά συναισθηματικός και άπειρος σε θέματα διαχείρισης κρίσεων. Επίσης, τότε, δεν είχαμε κάποια συνεργασία με αθλητική ψυχολόγο και φυσικά δεν θα μιλούσα ποτέ στους γονείς μου, γιατί θα με σταμάταγαν από την ιστιοπλοΐα. Στο μικρό και αθώο μυαλό μου η μόνη λύση ήταν να σιωπήσω και να κάνω ότι δε συνέβη τίποτα.
Έκλαψα πολύ και όταν ξύπνησα άρχισα μία παράσταση που έληξε μέχρι και πριν από λίγο καιρό. Με πολλή δουλειά, θεραπεία και ανάλυση κατάφερα να αναλάβω το βάρος της ευθύνης μου, το να μην μιλήσω τότε, ώστε να απομακρυνθεί αυτός ο παράγοντας εκτός αθλητικών χωρών. Αυτός ο μισάνθρωπος που δεν είχε όρια, εκμεταλλεύτηκε καταστάσεις, την συναισθηματική μου ευφορία και την προσήλωση στο στόχο μου. Εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της ομάδας μας, γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχε μεγάλη συνοχή και δύναμη, την θεσμική του θέση, ώστε να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του ένστικτο. Ο μόνος στον οποίο κατάφερα να ανοιχτώ ήταν ο δεσμός που διατηρούσα τότε, από τον οποίο επίσης ζήτησα να μην αντιδράσει, καθώς ήταν κι αυτός αθλητής.
Ο Χ ουδέποτε δήλωσε μετάνοια ή άλλαξε τον τρόπο που λειτουργούσε. Με την αλλαγή της στάσης μου και την ψυχρότητα μου έγινε ειρωνικός και σε γενικές γραμμές αμφισβήτησε τις ικανότητες και τις επιδόσεις μου, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, λέγοντας ότι οι νεότεροι αθλητές πρέπει να έχουνε πλέον ευκαιρίες και όχι αυτοί των οποίων η καριέρα τους βρίσκεται στη δύση της.
Τη νοοτροπία αυτή υιοθέτησε από το 1999 μέχρι το 2019. Στο διάστημα αυτό έχω πετύχει τις περισσότερες διακρίσεις για την χώρα μας στην ιστιοπλοΐα, έχοντας όμως χάσει το σημαντικότερο αγαθό ως προσωπικότητα: την αγάπη προς τον εαυτό μου».
Το Δελτίου Τύπου της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας
«Με αφορμή την δημόσια τοποθέτηση της Ολυμπιονίκου κ. Σοφίας Μπεκατώρου, η Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία δηλώνει ότι μέχρι πρόσφατα δεν είχε λάβει καμία επιστολή ή έστω άτυπη καταγγελία σχετικά. Ωστόσο, ακόμη κι αν είχε λάβει ανεπίσημη καταγγελία, η Ομοσπονδία θα ήταν άτεγκτη στην αντιμετώπιση τέτοιου φαινομένου. Επειδή, όμως, δεν πρέπει να πλανάται οποιαδήποτε σκιά για οποιονδήποτε, παροτρύνουμε την καταγγέλλουσα, εφόσον πήρε την πρωτοβουλία έστω και μετά τόσα χρόνια να μιλήσει σχετικά με αυτό το δυσάρεστο περιστατικό, να γίνει συγκεκριμένη, και η Ομοσπονδία, εφόσον εμπίπτει στην αρμοδιότητά της, να μην έχει κανείς αμφιβολία ότι θα πράξει τα δέοντα».
Στηρίζουμε, με την λεκτρονική υπογραφή μας εδώ…
Σύμφωνα με έρευνες, ένα στα πέντε παιδιά στην Ευρώπη κακοποιείται σεξουαλικά...