Ασπασία Σαριδάκη μιλώντας στο OPEN, ανέφερε ότι όλα ξεκίνησαν όταν, λόγω τραυματισμού της, αναγκάστηκε να αφήσει την κόρη της σε ένα κέντρο υποστήριξης παιδιών ΑμεΑ, προκειμένου να αναλάβει την μέριμνά της και την δυνατότητα μεταφοράς της μικρής από και προς το σπίτι, όσο διάστημα η ίδια ήταν σε ακινησία.

Η συγκλονιστική μαρτυρία της:

«Χτύπησα και χειρουργήθηκα, οπότε το παιδί μου ήταν πολύ καιρό μέσα στο σπίτι. Έψαχνα να βρω ένα κέντρο που να μπορεί να προσφέρει τη μεταφορά του παιδιού από και προς το σπίτι. Έτσι, βρήκα αυτό.

Στη διάρκεια των τριών μηνών είχα αρκετές ενδείξεις, αλλά δεν σας κρύβω ότι υπήρχε πάντα μια δικαιολογία. Ενστικτωδώς κάτι που έλεγε ότι δεν πάει καλά, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου πάντα έλεγα ότι το παιδί ήταν τουλάχιστον εκτός σπιτιού, γιατί ήταν κλεισμένο μέσα ενάμιση χρόνο.

Ταυτόχρονα, λάμβανα φωτογραφίες με την κόρη μου να είναι ευτυχισμένη, να είναι στη θάλασσα να κάνει τα μπάνια της.

Αυτό που μου κίνησε την περιέργεια, ήταν το καλοκαίρι στη διάρκεια του καλοκαιρινού καμπ, όταν τα παιδιά πήγαιναν σε καθημερινή βάση και έκαναν μπάνιο στη θάλασσα, παρατήρησα ότι ενώ το παιδί μου μαυρίζει πολύ έντονα και μέσα σε 2-3 μέρες γίνεται κατάμαυρη είχαν περάσει 10 μέρες και ήταν κάτασπρη.

Επειδή ήταν η περίοδος που ήμουν σε ανάρωση στη γύψο, κάλεσα ένα ταξί και πήρα σβάρνα όλες τις παραλίες για να δω από τις φωτογραφίες που είχα την παραλία που γίνεται το καμπ.

Τη βρήκα, πήγα στήθηκα εκεί από τις 7 το πρωί για να μη δώσω στόχο, επειδή ήμουν με γύψο και ένα πι, οπότε θα έδινα στόχο. Είχα κανονικά κυάλια και είδα να συμβαίνει το εξής σοκαριστικό.

Κατά τις 12 ήρθαν δύο πούλμαν και είδα τις δύο κυρίες που έχουν τη δομή, να κατεβάζουν τρία τρία τα παιδιά για ούτε ένα λεπτό στη θάλασσα. Τα έσπρωχναν να τα βγάλουν φωτογραφία, να την στείλουν σε εμάς τους αδαείς γονείς που ήμασταν στον κόσμο μας, ότι τα παιδιάς περνάνε υπέροχα.

Στο διάστημα των τριών ωρών γινόταν αυτό. Τα υπόλοιπα ήταν μέσα στο πούλμαν, χωρίς ερκοντίσιον, χωρίς τίποτα».