Η γονεϊκότητα δεν είναι κάτι που ξεκινάει πάντα με τη σύλληψη και σίγουρα δεν είναι κάτι που τελειώνει με τον θάνατο. Όταν είναι συνειδητή, είναι μία επιλογή που αλλάζει τα πάντα στη ζωή σου και θα συνεχίζει να σε αλλάζει και να σε διαμορφώνει μέχρι το τέλος της.
του Βαγγέλη Καρατζά – Πατέρας αυτιστικού παιδιού
Τρεις ταινίες μας δίνουν τρεις διαφορετικές όψεις της γονεϊκότητας, μέσα από τις ιστορίες που διηγούνται.
Αν Συμβεί Κάτι σας Αγαπώ: Το μετά της απώλειας…
If Anything Happens I Love You: Μία πολύ τρυφερή και συγκινητική ταινία animation του 2022 στο Netflix, μάς δείχνει τη ζωή ενός ζευγαριού, αφού έχασαν την κόρη τους. Δεν υπάρχουν πια λόγια, αυτό που κυριαρχεί είναι η ψυχρότητα και η απόσταση ανάμεσα στους δύο συζύγους, αυτά που αισθάνονται και αυτά που έχουν να πουν, αλλά δεν μπορούν. Όλα αυτά αποτυπώνονται στην οθόνη μέσα από τις σκιές τους.
Ακόμα όμως και στην πιο τραγική απώλεια που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους, το συναίσθημα που μπορεί να προκαλέσουν οι αναμνήσεις, ένα σημάδι στον τοίχο, ένα μπλουζάκι ξεχασμένο στο πλυντήριο, ένα τραγούδι, μπορεί να φέρει ένα μικρό θαύμα: Να φέρει ξανά στην επιφάνεια, την αγάπη που σκεπάστηκε από το πένθος. Η ταινία είναι ένα μικρό έργο τέχνης, και ο τρόπος που το ζευγάρι έχασε το παιδί του, μας θυμίζει τη βαρβαρότητα της κουλτούρας της βίας που καλλιεργείται εδώ και δεκαετίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει μολύνει ακόμα και τα σχολεία.
Η τελευταία κόρη: Αγώνας για αξιοπρέπεια…
«Η τελευταία κόρη» (La ultima hija), ένα ντοκιμαντέρ της Ελληνίδας δημιουργού Εύης Καραμπέτσου που ανακάλυψα στην πλούσια ταινιοθήκη του αγαπημένου Psaroloco, μας μεταφέρει στη Χιλή, όπου η Μπερνάντα, κοινωνική λειτουργός σε ένα απομονωμένο μέρος, μάχεται για να διαφυλάξει την αξιοπρέπεια των νεκρών μωρών που πετάχτηκαν ζωντανά στα σκουπίδια εδώ και 18χρόνια.
Τους έδωσε όνομα, έναν τόπο ταφής και την αγάπη εκεί που είχαν απαρνηθεί την ανθρώπινη υπόσταση τους όχι μόνο οι γονείς που τα εγκατέλειψαν (ή τα σκότωσαν), αλλά και οι ίδιες οι κρατικές αρχές.
Έγινε η μητέρα που δεν είχαν, έγιναν οι γιοι και οι κόρες της.
Σπάνια βλέπεις τέτοια αγάπη για εκείνους που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να αγαπηθούν. Ήθελε να μπορούσε να τα βοηθήσει έγκαιρα. Τι την εμπόδισε; Θα το δείτε στην ταινία. Εξαιρετική κάλυψη ενός τόσο δύσκολου θέματος από την Εύη Καραμπέτσου, τόσο αισθητικά όσο και με μια ευαισθησία που ταυτόχρονα αναδεικνύει την πραγματικότητα της ανισότητας.
Δείτε την ταινία εδώ… (Επιλέξτε ελληνικούς υπότιτλους)
Οι Μπαμπάδες που μένουν δίπλα στα παιδιά τους…
Αν το σκεφτεί κανείς, δεν υπάρχει πιο «εύκολο» πράγμα στον κόσμο για έναν πατέρα από το να εγκαταλείψει το παιδί του, ιδιαίτερα αν είναι διαφορετικό. Εγώ το έχω δει τόσες φορές στα αυτιστικά παιδιά, που κοντεύει να γίνει ο κανόνας. Όμως αυτοί οι μπαμπάδες είναι δίπλα στα παιδιά τους.
Εγώ δεν ξέρω κάτι πιο «αντρίκειο»…
