Θυμάμαι για πρώτη φορά, το 2015, να ζυγίζομαι σχεδόν κάθε μέρα. Εκείνο το καλοκαίρι το φαγητό ήταν η πιο δύσκολη ώρα της ημέρας για εμένα. Έλεγα χαρακτηριστικά στους γιατρούς μου πως κάθε φορά που καταπίνω και μια μπουκιά, «πνίγομαι». Αυτό πίστευα, γιατί αυτό ένιωθα. Δεν ένιωθα αγχωμένη, ούτε στενοχωρημένη. Απλώς δεν μπορούσα να φάω.   … Continue reading «Παλεύοντας»… με τη Νευρική Ανορεξία